Alaskan malamute

Alaskan malamute

Alaskan malamute to piękna arktyczna rasa psów. Dawniej jej przedstawicieli wykorzystywano w psich zaprzęgach, dziś są głównie zwierzętami rodzinnymi i do towarzystwa. Psy tej rasy są wyjątkowo czułe i łagodne wobec swoich bliskich. Malamuty, aby zachować dobrą kondycję fizyczną i psychiczną, wymagają sporej dawki ruchu, dlatego potrzebują równie aktywnego opiekuna.

Alaskan malamute – podstawowe informacje

FCI grupa V (szpice i psy ras pierwotnych), sekcja 1. (nordyckie psy zaprzęgowe)
Długość życia 10–12 lat
Charakter czuły, przyjacielski, oddany towarzysz, chętny do zabaw
Rozmiar wysokość w kłębie: około 63,5 cm (pies) i 58,5 cm (suka)

masa ciała: około 38 kg (pies) i 34 kg (suka)

Sierść szata: włos okrywowy, gruby, zwarty i szorstki; podszerstek miękki i wełnisty

umaszczenie: od jasnoszarego do czarnego przez wszystkie pośrednie odcienie

Kraj pochodzenia Stany Zjednoczone

Alaskan malamute – szczypta historii

Najnowsze badania wskazują, że przodkami dzisiejszych psów z Alaski i Grenlandii były te, które przybyły z plemionami Inuitów około 1000 roku. Ze względu na to, że lud ten żywił się głównie rybami i ssakami morskimi, rzadko wykorzystywał psy do polowania, częściej jako zwierzęta pociągowe i juczne (latem zaprzęgano je do łodzi). Bezlitosna selekcja w trudnych warunkach klimatycznych doprowadziła do powstania czworonogów niezwykle wytrzymałych.

W wyniku izolacji geograficznej doszło do wyodrębnienia różniących się od siebie lokalnych odmian. W czasach, gdy na Alaskę przybywali już biali, psy plemienia Mahlemut znad Zatoki Kotzebuego wyróżniały się jednolitością typu i wielkością. Po odkryciu złota (koniec XIX wieku) zwierzęta zaprzęgowe ogromnie zyskały na znaczeniu. W celu zwiększenia masy i siły kojarzono alaskany malamuty z czworonogami ras europejskich. Z czasem zaprzęgi zastąpiono pojazdami mechanicznymi, a wyścigi psów stały się jedynie sportem dostarczającym wiele emocji. Dziś częściej od malamutów w wyścigach zaprzęgów biorą udział husky syberyjskie, które są od nich lżejsze i szybsze.

Alaskan malamute – wygląd 

Alaskan malamute ma silną i zwartą budowę ciała, proste i mocne kończyny. Klatka piersiowa jest głęboka, grzbiet niezbyt krótki, prosty, lekko opadający w kierunku zadu, lędźwie dobrze umięśnione i niezbyt krótkie. Trójkątne, stojące uszy są szeroko rozstawione, lekko skierowane do przodu. Kufa jest długa, ale nie spiczasta. Oczy są koloru ciemnego i mają kształt migdała. Ogon noszony jest nad grzbietem, lekko zakręcony, pokryty długim i gęstym włosem.

Malamut ma gęsty, gruby włos ochronny, zwarty, szorstki, najdłuższy wokół szyi, na łopatkach i udach. Podszerstek jest bardzo obfity, wełnisty, miękki i odporny na wilgoć. Alaskan malamute występuje w kilku odmianach kolorystycznych – od jasnoszarej do czarnej przez wszystkie pośrednie odcienie. Możliwe jest również umaszczenie rude. W każdym z tych przypadków dodatkowo występują białe znaczenia na brzuchu, głowie, kończynach i masce. Jedynym możliwym kolorem jednolitym jest biel.   

Alaskan malamute – charakter

Alaskan malamute jest wyjątkowo łagodnym i czułym psem. Jednocześnie ma silny i zrównoważony charakter. Bywa niezależny, więc nigdy nie podporządkuje się całkowicie człowiekowi. Wobec obcych psów wykazuje zachowania dominacyjne.

Rasa ta jest stworzona do ciągłej aktywności. Pełen energii alaskan malamute potrzebuje sporej dawki ruchu, którą należy mu zapewniać każdego dnia. Znudzony i pozostawiony sam na wiele godzin może spowodować zniszczenia i uprzykrzyć życie sąsiadom. Świetnie będzie czuł się w domu z ogrodem, ale trzeba odpowiednio zabezpieczyć ogrodzenie, aby nie miał możliwości ucieczki.

Alaskan malamute – dla kogo?

Jest to rasa idealna dla osób aktywnych. Alaskan malamute ma niespożyte pokłady energii, które chętnie rozładowuje, towarzysząc opiekunowi podczas biegania czy jazdy na rowerze.

Dobrze rozumie się z dziećmi, jest dla nich cierpliwy i tolerancyjny, ale trzeba pamiętać, że to duży pies, więc kontakty z najmłodszymi- tak jak w przypadku każdego czworonoga- muszą być zawsze nadzorowane przez osoby dorosłe.

Ponieważ alaskan malamute źle znosi samotność i potrzebuje dużo ruchu, nie jest odpowiedni dla osób, które dużo pracują i większość dnia przebywają poza domem.

Psy te nie przepadają za innymi zwierzętami, chociaż jeśli przyzwyczaimy je do ich obecności od wieku szczenięcego, będą je tolerowały.

Alaskan malamute – cena

Cena za alaskana malamuta z hodowli zarejestrowanej w ZKwP waha się od 2500 do 4000 zł i więcej. Koszt ten zależy od jego pochodzenia, wieku i płci. Trzeba mieć świadomość, że hodowla alaskanów malamutów to wymagające zajęcie, na które składają się: opieka nad matką przez całe jej życie, opieka weterynaryjna w czasie ciąży i nad szczeniętami, odpowiednia dieta oraz czas poświęcony na socjalizację.

Alaskan malamute – pielęgnacja

Alaskany malamuty ze względu na pochodzenie z zimnych rejonów globu mają gęstą i grubą sierść, która obficie wypada w okresie linienia. W czasie wymiany okrywy włosowej psa należy czesać codziennie. Poza tym okresem wystarczy robić to raz, dwa razy w tygodniu. Malamuta należy kąpać tylko w razie potrzeby, gdy się wybrudzi.

Wskazane jest systematyczna. codzienna higiena jamy ustnej, czyli szczotkowanie zębów, aby zapobiegać odkładaniu się kamienia nazębnego, mycie uszu oraz przycinanie pazurów, jeśli pies sam ich nie ściera.

W przypadku alaskanów malamutów, zwłaszcza tych, które często przebywają na zewnątrz, bardzo ważna jest profilaktyka przeciw pchłom i kleszczom. Z powodu gęstej sierści pasożyty mogą rozwijać się niezauważone przez długi czas.

Alaskan malamute – żywienie

  • Dieta alaskana malamuta powinna być dopasowana do jego wieku, wielkości i poziomu aktywności.
  • Optymalny pokarm to pełnoporcjowa karma gotowa dla psów dużych.
  • Należy odmierzać taką ilość pokarmu, jaka odpowiada dziennemu zapotrzebowaniu kalorycznemu czworonoga, i podawać go w 2–3 porcjach dziennie.
  • Pamiętaj, aby nie karmić psa bezpośrednio po wysiłku ani nie podejmować aktywności zaraz po jedzeniu. Wskazane są co najmniej 30-minutowe przerwy na odpoczynek.
  • Bardzo aktywne alaskany malamuty – pracujące i sportowe – wymagają dużo wyższej podaży kalorii niż psy o umiarkowanej ilości ruchu. Na przykład podczas wyścigów zaprzęgów zapotrzebowanie energetyczne psa może zwiększyć się aż 10 razy.

Alaskan malamute – zdrowie

Przyszli opiekunowie często zastanawiają się, ile żyją alaskany malamuty i na co najczęściej chorują. Psy tej rasy żyją średnio od 10 do 12 lat. Są bardzo odporne i cieszą się na ogół dobrym zdrowiem, jednak mają predyspozycje do pewnych chorób, m.in.:

  • dysplazji stawów biodrowych,
  • chondrodysplazji (zaburzeń kostnienia),
  • dystrofii mięśni,
  • dwurzędowości rzęs,
  • jaskry,
  • dziedzicznej zaćmy,
  • dystrofii rogówki,
  • degeneracji siatkówki,
  • dysplazji mieszków włosowych,
  • dermatozy cynkozależnej (spowodowanej niedoborem cynku),
  • niedoboru czynnika VII,
  • porażenia krtani,
  • cukrzycy.

Alaskan malamute – ciekawostki

  • Alaskan malamute jest podobny do husky syberyjskiego i wiele osób je ze sobą myli. Odróżnia się je po tym, że malamut jest masywniejszy i silniejszy. Husky ma wyżej osadzone uszy, nieco inne umaszczenie i często miewa niebieskie oczy, które u alaskana malamuta nie są pożądane.
  • Podczas gorączki złota w XIX wieku w Stanach Zjednoczonych zaprzęgi malamutów służyły do dostarczania żywności i zaopatrzenia przez górskie przełęcze.  
  • W trakcie II wojny światowej alaskany malamuty wykorzystywane były do szukania min, noszenia broni, a także w transporcie rannych i sprzętu.

Alaskan malamute – przykładowe imiona

Przykładowe imiona dla suki rasy alaskan malamute: Lawina, Luna, Nebraska, Tajga.

Przykładowe imiona dla psa rasy alaskan malamute: Apacz, Grom, Rufus, Zefir.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 4.4 / 5. Liczba głosów 5

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Leave a Reply

O AUTORZE

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres