wtorek, 12 grudnia 2017

Owczarek staroangielski bobtail

16 grudnia 2014 14:06 Zostaw komentarz

owczarek staroangielski bobtailDOWÓD OSOBISTY (według wzorca):
Grupa: 1 FCI (psy pasterskie i zaganiające), sekcja 1 (psy pasterskie)
Wrażenie ogólne: owczarek staroangielski bobtail to mocny pies o kwadratowej sylwetce, symetryczny i sprawny, obficie ofutrzony. Nie może być wysokonożny. Jest krępy, dobrze umięśniony, bardzo silny i wytrzymały, o charakterystycznej łagodnie wznoszącej się linii górnej i gruszkowatym (jeśli patrzy się z góry) kształcie tułowia
Wzrost: u psa – nie mniej niż 61 cm, u suki – nie mniej niż 56 cm; brak górnej granicy wzrostu
Głowa: graniasta, stop wyraźny, kufa mocna i kanciasta
Oczy: ciemne lub porcelanowe, pożądana wyraźna pigmentacja powiek
Uszy: małe, wiszące, płasko przylegające
Tułów: krótki i zwarty, wysokość w kłębie mniejsza niż w lędźwiach
Szata: bardzo obfita, twarda i kosmata, najdłuższa na zadzie. Nie może być strzyżona ani trymowana
Maść: biało-szara (różne odcienie), biało niebieska lub biało-łupkowa; łaty niepożądane

 

owczarek staroangielski bobtail

Owczarek staroangielski bobtail – szczypta historii

Od lat miłośnicy bobtaila dzielą się na dwie grupy. Pierwsi uważają, że owczarek wywodzi się od prastarych, rodzimych psów, które hasały po angielskich równinach już w czasach normańskich podbojów i chroniły stada owiec przed wilkami i niedźwiedziami. Za teorią o tysiącletniej tradycji boba przemawia fakt, że wśród wszystkich czworonogów z wysp jedynie on był na tyle duży i silny, by stawić czoło drapieżnikom. Zwolennicy tej hipotezy podkreślają nie tylko doskonałe warunki fizyczne owczarka, ale również jego instynkt pasterski i zaganiający. Niestety, opowieść o psie, który istniał w Wielkiej Brytanii „od zawsze” i przetrwał do naszych czasów w niemal niezmienionej formie, przestaje brzmieć wiarygodnie po przeanalizowaniu zastanawiająco skąpych informacji na jego temat w sztuce i literaturze. Gdyby faktycznie istniał od tak dawna, świadectw jego obecności z pewnością byłoby więcej. A zatem czas na przywołanie drugiej teorii, która jest bardziej prawdopodobna i rzuca cień na angielskie pochodzenie czworonoga. W roku 1881 w „Ilustrowanej księdze psów”, największym kynologicznym kompendium tamtych czasów, autor Vero Shaw opisuje szkockiego owczarka o krótkim ogonie, a który miał „szarą nakrapianą” maść, był niezwykle zwrotny i zręczny, a w zaganianiu owiec nie miał sobie równych…

 
owczarek staroangielski bobtail
Więcej o tej rasie  pisaliśmy w numerach archiwalnych 11/01, 6/07, 8/13. Możesz te numery zamówić TUTAJ.

Owczarek staroangielski bobtail Reviewed by on . DOWÓD OSOBISTY (według wzorca): Grupa: 1 FCI (psy pasterskie i zaganiające), sekcja 1 (psy pasterskie) Wrażenie ogólne: owczarek staroangielski bobtail to mocny DOWÓD OSOBISTY (według wzorca): Grupa: 1 FCI (psy pasterskie i zaganiające), sekcja 1 (psy pasterskie) Wrażenie ogólne: owczarek staroangielski bobtail to mocny Rating: 0

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top