wtorek, 12 grudnia 2017

Gończy polski

20 listopada 2014 14:17 Zostaw komentarz

EN_90129854_0044DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca)  
Grupa: 6 FCI (psy gończe i rasy pokrewne), sekcja 1.2 (średnie psy gończe podlegające próbom pracy); rasa uznana prowizorycznie, bez prawa do CACIB
Wrażenie ogólne: pies lekkiej, zwartej, sprężystej budowy świadczącej o dużej ruchliwości i odporności na trudne warunki pracy w terenach górskich
Wzrost: 55–59 cm (pies), 50–55 cm (suka)
Głowa: szlachetna, proporcjonalna do całości, długość mózgoczaszki równa się długości pyska, czaszka lekko wypukła, krawędź czołowa słabo zaznaczona, guz potyliczny wyczuwalny, ale nie wyrazisty
Oczy: średniej wielkości, wyraźnie skośne, nieukazujące białek, powieki nieobwisłe
Uszy: zwisające, lekkie, trójkątne, średniej wielkości, osadzone nisko na wysokości zewnętrznego kąta oka, pochylone są nad ocza-mi do przodu, stanowiąc przedłużenie linii szyi
Nos: czarny, nozdrza rozwarte
Tułów: grzbiet prosty, dobrze umięśniony, kłąb zaznaczony, lędźwie szerokie, dobrze umięśnione, zad nieprzebudowany ani ścięty, klatka piersiowa głęboka, sięgająca do łokcia, przedpiersie słabo zaznaczone, żebra daleko zachodzące
Szata: włos na tułowiu twardy, sztywny i przylegający, podszycie gęste, obfitsze zimą, słabsze latem, na głowie i uszach włos krótki, jedwabisty
Umaszczenie: czarne z wyraźnie odgraniczonym podpalaniem czerwono-brązo-wym, czekoladowe podpalane i rude; małe białe znaczenia na palcach i piersi nie stanowią wady
EN_90129854_0032SZCZYPTA HISTORII
W Polsce mieliśmy niewiele rodzimych ras psów myśliwskich. Źródła z XIX wieku podają dokładne opisy dwóch: ogara i gończego. Mówiły one, że gończy od ogara różni się nieznacznie, jest nieco niższy i delikatniej zbudowany, ale i bardziej pojętny. Ignacy Bobiatyński, autor „Nauki łowiectwa w dwóch tomach” (1823–1825) poświęca sporo miejsca gończym polskim, ubolewając nad zmniejszeniem ich popularności. Dokładne opisy rasy zamieszczali też autorzy rosyjscy, którzy cenili te psy za przydatność podczas łowów.
Polowania z gończymi były popularne do rozbiorów Polski. Szlachta polska po powstaniu styczniowym musiała polikwidować psiarnie ze względu na nałożony na nią wysoki podatek od gończych. Niemniej zwyczaj łowów przetrwał na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej aż do II wojny światowej.
Na Podkarpaciu polował z nimi od najmłodszych lat, tak jak jego przodkowie, Józef Pawłusiewicz (1903–1979). Ten ceniony polski kynolog dążył w latach 50. do upowszechnienia rasy i udało mu się to mimo pojawienia się w Polsce atrakcyjnych psów myśliwskich obcych ras. Możliwe to było dzięki zachowaniu przez gończe wyrównanego eksterieru oraz doskonałych walorów łowieckich: węchu, odwagi, szybkości i wytrwałości. Równolegle nad restauracją rasy pracował Piotr Kartawik (zm. 1969), który hodował psy przywiezione z Wileńszczyzny, nieco cięższe niż te z Podkarpacia. Oba typy psów – Pawłusiewicza i Kartawika – zostały zarejestrowane w Związku Kynologicznym w Polsce jako hodowla eksperymentalna w rasie ogar polski. Po opracowaniu wzorca ogara na podstawie psów Kartawika gończe polskie znalazły się poza nim. Niestety wygasło również zainteresowanie nimi. Rasę uratowały wysokie walory użytkowe, a fakt wygrywania przez te psy myśliwskie prestiżowych konkursów pracy jest tego potwierdzeniem. W efekcie powrócono do próby oficjalnej rejestracji rasy, żywego reliktu polskiej kultury łowieckiej. W październiku 1984 roku Rada Naukowa Związku Kynologicznego w Polsce opracowała tymczasowy wzorzec gończego polskiego. Rasa została wstępnie uznana przez FCI w 2006 roku, co ogłoszono przy okazji Światowej Wystawy Psów Rasowych w Poznaniu…
gonczy03
Jeśli chcesz sie dowiedzieć wiecej o rasie zapraszamy do zakupu numerów archiwalnych miesięcznika „Przyjaciel Pies” 8/01, 4/05, 11/09, 6/15.

Gończy polski Reviewed by on . DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca)   Grupa: 6 FCI (psy gończe i rasy pokrewne), sekcja 1.2 (średnie psy gończe podlegające próbom pracy); rasa uznana prowizor DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca)   Grupa: 6 FCI (psy gończe i rasy pokrewne), sekcja 1.2 (średnie psy gończe podlegające próbom pracy); rasa uznana prowizor Rating: 0

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top