środa, 21 lutego 2018

Endoskopia

5 lutego 2018 07:01 Zostaw komentarz
endoskopia

Endoskopia to alternatywa dla skomplikowanych operacji.

Endoskopia u psów

Układ oddechowy, pokarmowy, moczowy czy stawy są poza zasięgiem oka lekarza. Dotarcie do nich wymaga skomplikowanej techniki operacyjnej. Endoskopia umożliwia zbadanie wnętrza organizmu. Wprowadzając wziernik w głąb ciała, można przyjrzeć się tkankom, pobrać materiał do badań, a nawet przeprowadzić zabieg.

Metoda ta została opisana po raz pierwszy na początku XIX wieku, jednak jej rozwój i szersze zastosowanie musiały poczekać kilkadziesiąt lat na odkrycie soczewek.

Budowa endoskopów

Soczewki stanowią układ optyczny aparatu. Nowoczesny endoskop ma własne źródło światła i możliwość przekazywania obrazu. Wziernik może być długi i elastyczny, o ruchomej końcówce (fiberoskop) albo krótki i sztywny. Każdy ma inne zastosowanie, zalety i wady. Giętki fiberoskop służy do penetracji dolnych partii dróg oddechowych (poniżej gardła), a także przełyku, żołądka, dwunastnicy i części jelita grubego. Ten rodzaj sondy jest dodatkowo wyposażony w dwa kanały robocze. Jeden z nich wykorzystuje się jako tunel dla manipulatorów, którymi pobiera się fragmenty błony śluzowej do dalszych badań lub których używa się do usuwania ciał obcych. Drugim kanałem wprowadza się wodę – potrzebną do przepłukiwania okularu, lub powietrze – niezbędne do wypełnienia żołądka w celu uwidocznienia jego zawartości i budowy błony śluzowej. Endoskopy tego typu mają zwykle 100–110 cm długości i średnicę sondy 7,5–10 mm, kolonoskopy (do diagnostyki jelita grubego) są nieco dłuższe (170 cm) i o szerszej średnicy (13 mm). Pozwala to na swobodne badanie psów średniej i dużej wielkości, ale mają mniejsze zastosowanie (zwłaszcza w badaniu dróg oddechowych) u psów małych i miniaturowych. Czasem niewielkie rozmiary zwierzęcia uniemożliwiają wykonanie pełnego badania.
Podstawowym ograniczeniem endoskopów sztywnych jest brak kanałów roboczych. Niemniej znakomicie sprawdzają się w badaniu jam nosowych oraz diagnozowaniu zmian deformacyjnych gardła, krtani i tchawicy. Mają one długość 10–30 cm i średnicę do 5–6 mm. Z powodzeniem wykorzystywane są też do badania wnętrza jamy brzusznej po wprowadzeniu do niej laparoskopu przez niewielkie nacięcie skóry i mięśni oraz do badania pęcherza moczowego, pochwy czy chrząstek stawowych.

Endoskopia – polskie realia

Początki technik endoskopowych w polskiej medycynie weterynaryjnej przypadają na koniec lat 80. Teraz każdy wydział weterynarii ma własną pracownię endoskopową, a i poza ośrodkami akademickimi (w niektórych lecznicach prywatnych) istnieje możliwość wykonania tego typu badań. Podobnie jak inne techniki obrazowania, również ta wymaga dużego doświadczenia i umiejętności badającego oraz dobrej jakości sprzętu. Doktor Magdalena Żmudzka od kilku lat z powodzeniem wykonuje badania fiberoskopowe układu oddechowego i pokarmowego w Klinice Małych Zwierząt warszawskiej SGGW. Mówi ona, że po tę metodę diagnostyczną, którą uznaje się za dodatkową, lekarze sięgają dosyć późno. Często pacjenci, którzy trafiają do niej, mają za sobą wiele tygodni, a nawet miesięcy leczenia. Nierzadko zwierzęta są wychudzone i wyniszczone chorobą – wymiotami, biegunkami, krwawieniami czy wydzielinami z dróg oddechowych.

Kiedy badanie jest możliwe

Istotna jest prawidłowa kwalifikacja zwierzęcia do ewentualnego wziernikowania. Wyniki wcześniejszych badań pozwalają na oszacowanie ryzyka związanego ze znieczuleniem ogólnym. Około 25% zwierząt skierowanych na diagnozę endoskopową nie przechodzi kwalifikacji. Pacjent powinien mieć wykonane przynajmniej podstawowe badanie morfologiczne i biochemiczne krwi. Jeżeli chorobie towarzyszy krwawienie z dróg oddechowych bądź przewodu pokarmowego, oprócz rutynowego oznaczenia płytek krwi dodatkowo oznacza się czasy krwawienia i krzepnięcia. Psy z podejrzeniem lub rozpoznaniem zaburzeń układu krążenia powinny mieć wykonane badanie kardiologiczne (z uwzględnieniem elektro- i/lub echokardiografii). Zwierzęta ze znacznym stopniem duszności, krwawieniem, krwotokiem lub produkcją dużej ilości wydzieliny mogą potrzebować w trakcie zabiegu intubacji, czyli założenia rurki dotchawiczej. Zgodnie z zaleceniami doktor Żmudzkiej endoskopię powinno poprzedzić badanie radiologiczne, gdyż obie metody obrazowania znakomicie się uzupełniają. Zdarza się, że zdjęcie rentgenowskie wystarcza do postawienia właściwej diagnozy i dalsze badania nie są konieczne albo wynik radiogramu uniemożliwia ich przeprowadzenie.

Pages →  1 2

Endoskopia Reviewed by on . [caption id="attachment_1110" align="alignright" width="270"] Endoskopia to alternatywa dla skomplikowanych operacji.[/caption] Endoskopia u psów Układ oddechow [caption id="attachment_1110" align="alignright" width="270"] Endoskopia to alternatywa dla skomplikowanych operacji.[/caption] Endoskopia u psów Układ oddechow Rating: 0

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top