Dogoterapia – czym jest? Jaki ma wpływ na zdrowie człowieka?

Dogoterapia (1)

Współczesna medycyna dysponuje narzędziami umożliwiającymi skuteczne leczenie wielu chorób – zarówno fizycznych, jak i psychicznych. Istnieją również terapie wspomagające, dzięki którym możliwe jest podnoszenie efektywności procedur medycznych. Duże sukcesy na tym polu odnosi się przez wytworzenie relacji pomiędzy chorą osobą a specjalnie przeszkolonym zwierzęciem. Jeśli chcesz dowiedzieć się, w jaki sposób psy pomagają w leczeniu różnego rodzaju chorób, przeczytaj podstawowe informacje o dogoterapii. 

Dogoterapia – co to jest? 

Dogoterapia, zwana też kynoterapią, to rodzaj terapii wspomagającej, przeprowadzanej z udziałem specjalnie wyszkolonych do tego psów. Zwierzęta pełnią tu funkcję terapeutów na czterech łapach, współpracując z wykwalifikowanymi przewodnikami. Należy podkreślić, że dogoterapia nie jest metodą leczenia. Służy jedynie podnoszeniu efektywności procedur medycznych, podejmowanych w celu zwalczania schorzeń fizycznych i psychicznych. Ten rodzaj terapii jest często wykorzystywany wspomagająco w rehabilitacji, leczeniu logopedycznym, a nawet psychiatrycznym. Coraz częściej spotykamy się również z dogoterapią w przedszkolu, hospicjum czy szkole przyszpitalnej. Kontakt ze zwierzętami umożliwia chorym dzieciom oderwanie myśli od otaczającej je rzeczywistości. Dzięki temu mogą na chwilę zapomnieć, że są pacjentami placówki medycznej. Takie doświadczenie ma wyjątkowo dobry wpływ na ich samopoczucie.

Termin „dogoterapia” odnosi się do ogólnie pojętych działań wspomagających procedury medyczne, które przeprowadza się z udziałem psów. Możemy podzielić je na dwa podstawowe podrodzaje:

  • AAA (Animal Assisted Activity – z ang. aktywność przy asyście zwierzęcia) – zajęcia grupowe, nastawione na ogólne wspomaganie edukacji, rekreacji i leczenia pacjentów. Cele terapeutyczne są tu planowane długofalowo, a każda sesja opiera się na spontanicznej interakcji na linii człowiek-pies; 
  • AAT (Animal Assisted Therapy – ang. terapia przy asyście zwierzęcia) – zajęcia grupowe, indywidualne lub mieszane, nastawione na osiąganie konkretnych celów terapeutycznych. Postępy pacjentów są mierzone i poddawane analizie w celu zwiększenia efektywności pracy.

Dogoterapia – cena, skuteczność

Największą efektywność dogoterapii zaobserwowano u dzieci. Mali pacjenci wyjątkowo dobrze reagują na obecność czworonogów, stają się bardziej otwarci i podatni na leczenie, a ich zdolności poznawcze rosną. Dotyczy to zarówno dzieci z niepełnosprawnościami fizycznymi, jak i umysłowymi (np. z zespołem Downa).

Zajęcia ze zwierzętami mają charakter motywacyjny – zachęcają pacjentów (zarówno młodszych, jak i dorosłych) do podejmowania wysiłku w celu szybszego powrotu do sprawności. Zaobserwowano, że dogoterapia przynosi pozytywne efekty, takie jak:

  • poprawa odporności organizmu,
  • mniejsza skłonność do chorób zakaźnych,
  • rzadsze występowanie alergii,
  • większa aktywność fizyczna,
  • mniejsza podatność na stres,
  • lepsze radzenie sobie w sytuacjach stresowych,
  • budowanie pewności siebie, poczucia własnej wartości,
  • zmniejszenie poczucia osamotnienia,
  • redukcja lęku,
  • poprawa nastroju.

Sesja dogoterapii trwa zwykle od 30 do 60 minut. Cena za pojedyncze spotkanie waha się w granicach 50–100 zł. Istnieją jednak organizacje, które zajmują się finansowaniem takiego leczenia. Na rzecz polskich szpitali działają m.in. fundacja “Dr Clown” oraz firma MARS.

Najlepsze psy do dogoterapii

Podstawą dogoterapii jest pozytywna relacja człowieka ze zwierzęciem. Dzięki nawiązaniu więzi na linii pacjent – pies możliwe jest osiąganie doskonałych rezultatów, zarówno pod kątem fizycznym, jak i psychicznym. Wykorzystuje się tu atawistyczne popędy człowieka, który jest zdolny do silnego skupienia uwagi na elementach świata przyrodniczego.

Pies dogoterapeuta musi mieć odpowiednie usposobienie, aby wykonywać swój zawód. Pożądane cechy u takiego czworonoga to: łagodność, cierpliwość, a także odwaga. Zwierzę nie może bać się nagłych zdarzeń czy dźwięków, stresować się pod wpływem hałasu ani reagować agresywnie na bodźce. Musi natomiast doskonale funkcjonować w towarzystwie bardzo różnych ludzi. Podstawą jest również jego bezwzględne posłuszeństwo wobec opiekuna (przewodnika). Pacjenci bywają niechodzący bądź podłączeni do urządzeń medycznych, dlatego psi terapeuta musi dobrze odnajdywać się w zastanych sytuacjach.

Aby nauczyć się właściwych reakcji na bodźce, zwierzę przechodzi specjalistyczne szkolenia już na etapie szczenięctwa. Teoretycznie każdy pies nadaje się do pracy terapeutycznej, w praktyce jednak wiele zależy od charakteru danego osobnika. Niektóre rasy, np. pudle, labradory, są szczególnie predysponowane do udziału w dogoterapii. Warto jednak mieć świadomość, że nie każdy domowy czworonóg odnajdzie się w pracy z osobami chorymi i niepełnosprawnymi. Zwierzęta przed przystąpieniem do kursu podlegają ścisłej selekcji dokonywanej przez wykwalifikowanych behawiorystów.

Aby uzyskać certyfikat uprawniający do wykonywania zawodu, pies musi przejść serię szkoleń, a następnie zdać egzamin w Polskim Towarzystwie Kynoterapeutycznym. Jest on kilkukrotnie powtarzany i składa się z dwóch części: ogólnej (podczas której sprawdzane są podstawowe umiejętności, charakter oraz posłuszeństwo zwierzęcia) oraz specjalistycznej (zależnej od rodzaju terapii, do której kierowany jest dany osobnik). Warunkiem przystąpienia do egzaminu jest ukończenie przez czworonoga 12. lub 14. miesiąca życia (odpowiednio w przypadku przedstawicieli ras małych i dużych). Certyfikat musi być odnawiany co rok na drodze ponownego egzaminu. W przypadku ludzi, którzy chcą zostać przewodnikami, również wymagane jest odbycie specjalistycznego kursu dogoterapii.

Warto zwrócić uwagę, że dieta czworonoga może mieć wpływ na dopuszczenie go do pracy terapeutycznej. Niektóre ośrodki zajmujące się szkoleniem psów dogoterapeutów nie przyjmują zwierząt, które są karmione surowym mięsem (tzw. dietą BARF). Powodem jest zagrożenie mikrobiologiczne związane z takim sposobem żywienia. Pies, który je surowe mięso, jest traktowany jako potencjalny nosiciel bakterii i pasożytów mogących przenosić się na pacjentów. Kontakt z takim zwierzęciem jest szczególnie niewskazany dla dzieci i osób starszych, a także ludzi chorych, z obniżoną odpornością. W związku z tym zaleca się stosowanie diety opartej na pełnoporcjowych pokarmach gotowych dla zwierząt – dotyczy to nie tylko psów pracujących, lecz wszystkich czworonogów. Inne wymagania, jakie są stawiane przed czworonożnymi terapeutami, to:

  • doskonałe zdrowie,
  • systematyczne szczepienia,
  • regularne odrobaczanie.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij, aby ocenić

Średnia ocena 0 / 5. Liczba głosów 0

Brak głosów. Oceń artykuł!

KOMENTARZE

Leave a Reply

O AUTORZE

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Zdrowie

Uwaga! Pies złamał ogon!

Najczęściej taka dolegliwość zdarza się w czasie bójki z innymi zwierzętami, w wyniku wypadków lokomocyjnych.

Zdrowie

Kołnierz ochronny dla psa – kiedy należy go założyć?

Takie akcesorium wygląda nietypowo i może sprawiać wrażenie, jakby bardzo przeszkadzało zwierzęciu w codziennym funkcjonowaniu, tak naprawdę jest niezbędnym elementem rekonwalescencji po niektórych zabiegach weterynaryjnych

RASY PSÓW

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres