sztuka-wystawiania-psa

Sztuka wystawiania psa. Po co to wszystko?

Wystawy albo się kocha, albo traktuje jako zło konieczne… Jeśli opiekun psa nie przygotuje się odpowiednio do pierwszego występu, może na dobre zniechęcić się do wystaw. Szczególnie gdy posłucha opinii osób, które nigdy na żadnej z nich nie były i uważają,  że to snobizm, męczenie zwierząt, zaspokajanie ambicji właścicieli… Jak jest naprawdę?

Jednym z celów organizacji wystaw jest popularyzacja psów rasowych. Podczas takiej imprezy odwiedzający mogą obejrzeć przeróżne czworonogi, porozmawiać z hodowcami  i właścicielami, uczestniczyć w pokazach psich sportów, wybrać odpowiedniego dla siebie pupila, a także zaopatrzyć się we wszystko, czego potrzebuje zwierzak i jego opiekun.

To także imprezy, na których zwierzęta zdobywają uprawnienia hodowlane – sędziowie oceniają ich wartość jako przedstawicieli rasy oraz ich potencjalny wkład w jej rozwój. Hodowcy, którzy chcą, by ich suczki czy samce mogły mieć rodowodowe szczenięta, muszą w nich uczestniczyć. To jeszcze nie koniec.

Wystawy psów organizuje się także dlatego, że przynoszą dochód. Na wystawie można zdobyć różne tytuły, medale, puchary, a czasem również nagrody rzeczowe. I to naprawdę cenne. W 2008 roku najlepszy pies wystawy światowej w Sztokholmie wrócił do domu Toyotą Aygo. Na takie cymesy w naszym kraju nie ma jednak co liczyć i lepiej wybrać się własnym autem. Nie należy również spodziewać się nagrody pieniężnej, mało tego, za udział w takim wydarzeniu trzeba zapłacić, stosownie do jego wielkości i prestiżu.

Początek kariery

Pies zgłaszany na wystawę musi mieć rodowód (lub metrykę), a jego właściciel powinien być członkiem organizacji będącej gospodarzem takiej imprezy (lub nadrzędnej). I tak w wystawach Związku Kynologicznego w Polsce (ZKwP to największe i najstarsze stowarzyszenie w naszym kraju) mogą brać udział jego członkowie oraz członkowie innych związków, należących do tej samej organizacji nadrzędnej – FCI. Poza ZKwP wystawy organizują także m.in. Polska Federacja Kynologiczna (PFK), Polski Klub Psa Rasowego – Polski Związek Kynologiczny (PKPR-PZK), Związek Hodowców Psów Rasowych (ZHPR).

Zanim zaplanujemy udział w pokazie, upewnijmy się, pod czyim patronatem się on odbywa i czy możemy  w nim brać udział.  Każda organizacja z wyprzedzeniem ogłasza terminy wystaw i informuje  o tym, do kiedy przyjmuje zgłoszenia  i opłaty za uczestnictwo.  Czy są psy, które nie mogą występować w ringu? Na pewno na imprezę nie zostaną wpuszczone czworonogi bez aktualnego szczepienia przeciw wściekliźnie. Wyklucza się również samce po kastracji (w Polsce nie zabrania się wystawiania wysterylizowanych suczek) i suczki  w czasie laktacji. Od jakiegoś czasu regulamin dopuszcza udział suk w czasie cieczki, ale czy to w porządku w stosunku do osób wystawiających samce? Nie każdy, nawet szkolony, pies czując atrakcyjny zapach, będzie w stanie oderwać nos od podłoża, po którym wcześniej przeszła atrakcyjna samiczka.  W formularzu zgłoszeniowym należy wpisać rasę, płeć i wybrać odpowiednią klasę, w której zaprezentujemy psa.

Wystawy różnią się rangą, co oznacza, że można na nich zdobyć określone tytuły: zwycięzcy klubu, zwycięzcy Polski (lub innego kraju, kiedy pokazujemy psa za granicą), wniosek na championa krajowego (CWC, a za granicą – CAC) lub interchampiona (CACIB), jeśli impreza ma charakter międzynarodowy. Zwykle jednak nie wystarczy raz wystąpić na ringu, by pies został championem.

Najpierw trzeba zgromadzić kilka wniosków (w Polsce są to trzy CWC z dwóch wystaw krajowych i jednej międzynarodowej lub klubowej). To z kolei wymaga wielu występów, do których lepiej się przygotować, zwłaszcza że konkurencja jest duża. W ringu razem z naszym pupilem mogą być prezentowane 1–3 inne psy, ale może ich być nawet 30! Tak bywa zwłaszcza na wystawach europejskich  i światowych. Przy takiej stawce nie ma co liczyć na łut szczęścia.

Stosowane Skróty:

  • FCI – Federation Cynologique Internationale
  • ZKwP – Związek Kynologiczny w Polsce
  • PKF – Polska Federacja Kynologiczna
  • PKPR – PZK – Polski Klub Psa Rasowego – Polski Związek Kynologiczny
  • ZHPR – Związek Hodowców Psów Rasowych
  • PKR – Polska Księga Rodowodowa
  • KW – Księga

Mój pies championem?

W regulaminie wystaw można przeczytać, że są to imprezy sportowe. Jest w tym dużo racji. Wystawianie psa, jak każda inna dyscyplina, wymaga ćwiczeń i kondycji. Sam występ w ringu to zawody, egzamin, podczas którego należy zaprezentować to, co udało nam się wypracować z ulubieńcem. Na takiej imprezie, zwłaszcza europejskiej czy światowej, tylko najlepsi mają szansę na medal.

Co zrobić, żeby go zdobyć? Przede wszystkim trzeba obiektywnie ocenić szanse psa. Jeśli się na tym nie znamy, warto wybrać się do najbliższego oddziału ZKwP, gdzie sędzia obejrzy czworonoga i oceni, czy nie ma on wad wykluczających lub zmniejszających jego szanse  w zawodach. Można też poszukać w Internecie wzorca rasy i sprawdzić, czy nasz pupil spełnia wszystkie jego wymogi.

Jeśli nie odbiega od typu rasy i ma stosowne dokumenty (metryka lub rodowód), możemy zacząć przygotowania do wystawy. Warto raz czy dwa wybrać się z pupilem na taką imprezę, wyłącznie w charakterze widza. Rzadko się zdarza, by w jednym miejscu spotkało się kilka tysięcy pobratymców, więc kanapowy pies ma prawo być zestresowany czy wystraszony. Najważniejsze, żeby poznał atmosferę towarzyszącą takiemu wydarzeniu, a najlepiej, żeby się dobrze bawił!

Zabierzmy ze sobą smakołyki oraz piłeczkę i potraktujmy wycieczkę jak wizytę w lunaparku. Jeśli zadbamy o pozytywne skojarzenia, późniejszy udział w wystawie nie będzie już dla ulubieńca tak stresujący. Od ponad dziesięciu lat uczestniczę  w psich imprezach i wiem, że nawet najpiękniejszy psiak nie będzie miał szans, jeśli nieodpowiednio się zachowa. To właśnie najczęstsza przyczyna spektakularnych przegranych w ringu.

Jeśli nasz pupil nie potrafi nawiązać kontaktu z opiekunem w sytuacji dużego rozproszeniach ani nie jest w stanie opanować emocji, a ponadto reaguje nerwowo na inne czworonogi i nie pozwala się dotknąć obcym osobom, proponuję zacząć od podstawowego szkolenia, a dopiero potem myśleć o pokazach. Wystawiający musi mieć pełną kontrolę nad psem w ringu.

Przed wystawą

Pies musi mieć rodowód lub metrykę (numer rodowodu np. PKR lub KW; informacja ta nie jest konieczna w klasach młodszych szczeniąt, szczeniąt i młodzieży) oraz numer rejestracyjny (dotyczy to wszystkich czworonogów należących do członków ZkwP, niezależnie od tego, czy są urodzone w Polsce czy importowane i posiadają rodowód eksportowy).

W wystawach uczestniczyć mogą tylko psy zdrowe, mające aktualne szczepienie przeciw wściekliźnie (potwierdzone zaświadczeniem lub wpisane do książeczki zdrowia lub paszportu). Nie można zgłosić psów chorych, po kastracji oraz suk w okresie laktacji. Zwierzę musi zostać zgłoszone w podanym przez organizatora terminie. To samo dotyczy opłacenia jego udziału. Natomiast opiekun musi być członkiem organizacji i mieć opłaconą składkę członkowską na dany rok.

Wystawowe ABC

Co powinien umieć ulubieniec wkraczający na ring? Przede wszystkim biegać i stać. Wydaje się, że to prosta sprawa, bo każdy pies wykonuje te czynności. Nic bardziej mylnego. Bieg powinien być w kłusie, w tempie dostosowanym do czworonoga, tak, aby zaprezentować jak najdłuższy wykrok.

Pupil musi biec obok człowieka, a nie ciągnąć go za sobą czy samemu nie być ciągniętym. To oczywiście wymaga przyzwoitej kondycji, pies nie może mieć nadwagi i problemów z poruszaniem się. Stanie – tak zwana pozycja wystawowa – to zaprezentowanie zwierzęcia bokiem do sędziego tak, aby pokazać wszystkie jego zalety. Przednie łapy muszą stać prostopadle do podłoża, a równolegle do siebie. Podobnie tylne.

Do tego pies nie może wyglądać tak, jakby robił to za karę, na jego pysku powinno malować się zadowolenie, radosne oczekiwanie, lekka ekscytacja… Jednym słowem, zwierzak powinien być w pozycji takiej, jak kierowca na żółtym świetle, gotowy ruszyć w każdej chwili, jeśli tego się będzie od niego wymagać.  I kolejna rzecz, którą trudno zaakceptować niektórym czworonogom, dotyk obcego człowieka. Sędzia będzie chciał ocenić zgryz i uzębienie, więc sam otworzy pysk psa lub poprosi opiekuna o pomoc.

Pupil musi pozwolić na takie oględziny. Druga newralgiczna część ciała to jądra. Jeśli sprawdzający je sędzia napotka psie zęby broniącego “klejnotów” czworonoay, dyskwalifikację mamy zapewnioną.  Ostatnia kwestia to grooming. Jeśli mamy czworonoga z sierścią, która wymaga ułożenia, trymowania, czesania, kąpania czy innych zabiegów pielęgnacyjnych, czeka nas jeszcze wizyta u psiego fryzjera lub samodzielne przygotowanie pupila.

Juror nie będzie zachwycony, jeśli podczas oceny pobrudzi sobie ręce. A co z opiekunem? On też powinien się przygotować. Przede wszystkim musi wiedzieć, co będzie robić podczas prezentacji, wybrać odpowiednie ubranie  i obuwie, akcesoria potrzebne na wystawie i na wszelki wypadek zapakować walerianę, jeśli wie, że zacznie panikować przed wejściem na ring.

Karta zgłoszenia psa powinna zawierać:

  • nazwę (imię i przydomek hodowlany),
  • numer rodowodu i numer rejestracji oddziałowej,
  • numer tatuażu lub czipa,
  • rasę, płeć, umaszczenie, rodzaj włosa, wielkość (np. średni, miniaturowy) i datę urodzenia,
  • nazwy (imiona i przydomki hodowlane) rodziców,
  • wyszkolenie (jeśli jest to wymagane ze względu na jego rasę),
  • posiadane tytuły,
  • imię i nazwisko hodowcy,  imię i nazwisko oraz adres właściciela,
  • klasę, do której pies jest zgłoszony (młodsze szczenięta, szczenięta, młodzież, pośrednia, otwarta, użytkowa, championów, weteranów),
  • podpis, telefon, e-mail zgłaszającego.

Ważna jest kondycja fizyczna. Czasem sędzia nie może się zdecydować, któremu czworonogowi przyznać zwycięstwo i długo porównuje zwierzęta w biegu. Zdarzało się, że świetny pies przegrał tylko dlatego, że wystawca nie był w stanie utrzymać równego tempa w ruchu albo wyglądał tak, jakby miał dostać ataku serca. Przed sezonem wystawowym, warto się więc wybrać na siłownię albo odkurzyć rower.

Pies na pewno będzie zachwycony! Jeśli chcesz podjąć wyzwanie i przygotować siebie i psa do wystawy, zaczynamy już w następnym odcinku. Jeżeli sądzisz, że nie dasz rady sam, możesz wziąć udział w specjalnym szkoleniu lub wynająć specjalistę, czyli handlera, który wystawi psa za Ciebie. A może handling to ciekawy pomysł na życie?

Edyta Ossowska

Zapisz

Zapisz

Zapisz

O AUTORZE

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

Nie przegap nowych porad!

Wyślemy Ci email z nowymi artykułami.

Popularne

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Szkolenie

Mata węchowa dla psa

Matę węchową każdy może zrobić sam i wykorzystywać ją w każdym miejscu i wielu sytuacjach.

Szkolenie

Oswajanie lękliwego psa z ludźmi

Gdy spotykamy znajomego z psem, zwykle podchodzimy energicznie i witając się, nachylamy się nad psiakiem, aby go pogłaskać. Lękliwy pies takie zachowanie potraktuje jak atak.

RASY PSÓW

Foxhound angielski
Saarlooswolfhond
Wetterhoun
Field spaniel
Elkhund szary
Lakeland terrier
Grand basset griffon vendeen
Łajka jakucka

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres