choroba-przyzebia-u-psow

Choroba przyzębia

Psu nieładnie pachnie z pyska? Powodem może być choroba przyzębia. Obejrzyj zęby i dziąsła pupila! Nie kapituluj, kiedy na to nie pozwala. Większym zagrożeniem dla jego zdrowia jest zły stan uzębienia niż stres związany z zaglądaniem mu do jamy ustnej. Być może to ostatni moment, by uratować psa przed konsekwencjami paradontozy.

Zapalenie dziąseł jest wynikiem nagromadzenia się płytki bakteryjnej na koronach zębów oraz wzdłuż dziąseł. Większa ilość osadu odkłada się na zewnętrznej powierzchni zębów niż od strony języka i podniebienia. Choroba przyzębia (paradontoza) jest częstym problemem, gdyż występuje u 80% psów. Zaczyna się w drugim roku życia, a szczególnie podatne na nią są małe rasy, ważące poniżej 8 kg: pekińczyki, Yorkshire terriery, lhasa apso, jamniki, beagle, szpice małe i miniaturowe oraz chihuahua, gdyż w ich małych szczękach zęby są stłoczone.

Choroba przyzębia u psów – przebieg

Paradontoza jest procesem złożonym. Pierwszym etapem jest gromadzenie się płytki bakteryjnej na zębach i zmiany w składzie mikroflory bakteryjnej w jamie ustnej. Już w ciągu kilku sekund po zetknięciu się ze śliną na powierzchni świeżo oczyszczonego i wypolerowanego zęba pojawia się niewidzialna warstwa glikoproteiny. Przylegają do niej i namnażają się bakterie, zwłaszcza z rodzaju Actinomyces sp. i Streptococcus, które są częścią prawidłowej flory bakteryjnej. Udowodniono, że 1 miligram pobranej płytki nazębnej zawiera około 10 milionów bakterii (reprezentujących 350 gatunków).

W ciągu 24 godzin od oczyszczenia zęba cienka warstwa płytki nazębnej pokrywa cały ząb psa, jeżeli nie zostanie starta przez szorstki pokarm lub podczas szczotkowania. Dojrzała warstwa płytki składa się z bakterii w środowisku glikoproteiny, polisacharydów, komórek nabłonkowych, leukocytów, makrofagów, tłuszczów, węglowodanów i cząstek nieorganicznych.

W miarę jak warstwa osadu narasta, namnażają się niebezpieczne bakterie beztlenowe. Sole wapniowe znajdujące się w ślinie osadzają się na płytce, tworząc kamień formujący się powyżej i poniżej linii dziąseł. Kamień ma szorstką powierzchnię, na której dalej gromadzi się płytka. Na skutek działania bakterii dochodzi do rozwoju zapalenia. Dziąsła w stanie zapalnym mogą być przerośnięte lub z czasem zanikać.

Dochodzi do odsłonięcia szyjek zębowych, wytworzenia się kieszonek dziąsłowych, ubytków szkliwa. Wnikające pod dziąsła bakterie powodują głębsze zmiany, jak uszkodzenie więzadeł okołozębowych i kości dookoła korzeni zębów oraz ropne zapalenie korzeni. W wyniku uszkodzenia tkanki łącznej i kości żuchwy zęby obluzowują się, ruszają, a następnie wypadają. W ekstremalnych sytuacjach żuchwa może się złamać.

Zagrożenia

Zdjęcie rentgenowskie wykonane w stadium zaawansowanej choroby przyzębia ukazuje zaniki kości (wyrostka zębodołowego) wokół jednego lub kilku zębów, obniżenie kości lub jej całkowity zanik. Bakterie z chorej jamy ustnej mogą przedostawać się do organizmu, powodując infekcje mięśnia sercowego, nerek, wątroby i płuc. Z drugiej strony, takie choroby , jak cukrzyca, niewydolność nerek i wątroby oraz niewydolność immunologiczna, sprzyjają rozwojowi paradontozy.

Podobnie jak żywienie papkowatym pokarmem. Wyraźną oznaką zapalenia jamy ustnej jest nieprzyjemny zapach wydobywający się z psiego pyska, obrzęk i zaczerwienienie dziąseł (a także towarzysząca im bolesność) oraz brązowy nalot na zębach. Pies traci apetyt i ma utrudnione pobieranie pokarmu. Niekiedy pod okiem może pojawić się uwypuklenie będące ropniem zębodołowym, którego konsekwencją jest przetoka i wyciek ropnej wydzieliny.

Choroba przyzębia – zapobieganie

Zawartość w diecie białka i węglowodanów nie ma wpływu na chorobę jamy ustnej. Aby ograniczyć narastanie płytki nazębnej i rozwój paradontozy, trzeba wprowadzić odpowiednią profilaktykę. Powinna ona polegać na codziennym myciu zębów pupila i stosowaniu tzw. higieny biernej. Higiena bierna to nic innego jak odpowiednia dieta, zawierająca suchą karmę, która dzięki swej twardej konsystencji sprzyja oczyszczaniu zębów z płytki bakteryjnej oraz regularne podawanie przysmaków dentystycznych, zawierających substancje czynne ograniczające tworzenie kamienia nazębnego.

Janina Staniszewska
dr nauk weterynaryjnych

Zapisz

Zapisz

O AUTORZE

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

Nie przegap nowych porad!

Wyślemy Ci email z nowymi artykułami.

Popularne

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Szkolenie

Mata węchowa dla psa

Matę węchową każdy może zrobić sam i wykorzystywać ją w każdym miejscu i wielu sytuacjach.

Szkolenie

Oswajanie lękliwego psa z ludźmi

Gdy spotykamy znajomego z psem, zwykle podchodzimy energicznie i witając się, nachylamy się nad psiakiem, aby go pogłaskać. Lękliwy pies takie zachowanie potraktuje jak atak.

RASY PSÓW

Foxhound angielski
Saarlooswolfhond
Wetterhoun
Field spaniel
Elkhund szary
Lakeland terrier
Grand basset griffon vendeen
Łajka jakucka

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres