Pudelpointer

Elkhund szary

DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca FCI)
Grupa: 5 FCI (szpice i psy pierwotne), sekcja 2 (nordyckie psy myśliwskie). Próby pracy obwiązują w krajach nordyckich (Norwegia, Szwecja, Finlandia)
Wrażenie ogólne: typowy szpic o krótkiej, zwartej sylwetce, z ciasno zwiniętym na grzbiecie ogonem
Wielkość: 52 cm dla psa i 49 cm dla suki
Głowa: klinowata, sucha, dość szeroka pomiędzy uszami. Mózgoczaszka lekko wysklepiona, stop wyraźny, ale nie mocny, kufa zwężająca się ku nosowi, nos czarny, wargi suche
Oczy: niewyłupiaste, ciemnobrązowe
Uszy: wysoko osadzone, niewielkie, trójkątne, pewnie stojące i bardzo ruchliwe
Ogon: wysoko osadzony, dość krótki, mocno skręcony na grzbiecie, a nie na boku
Sierść: sierść średniej długości, prosta i twarda, z obfitym podszerstkiem. Niewielka kryza i portki
Maść: szara w różnych odcieniach (każdy włos ma czarną końcówkę), najciemniejsza na tułowiu, jaśniejsza sna brzuchu i kończynach, za łopatkami tworzy rysunek „uprzęży”. Czarna maska.

Szczypta historii
Pochodzenie elkhunda nie jest jasne. Najstarsze fragmenty kostne, które przypisać można psom podobnej wielkości i typu, znalezione w jaskini w położonym na południowym zachodzie nadmorskim Jaeren, datowane są na 5 do 4 tysięcy lat p.n.e. W tym czasie Norwegię zamieszkiwały plemiona pochodzące z Europy. Ale dzisiejszą postać pies ten zawdzięcza też syberyjskim łajkom, które znacznie później przybyły na Półwysep Skandynawski z plemionami uralskimi.
Od początku zadaniem tych psów była pomoc w polowaniu, głównie na łosie, i stróżowanie, a ich użyteczność potwierdzają podania z czasów wikingów. Czworonogi te nazywano wówczas „dyrehund”, występowały one w rozmaitych lokalnych typach, a selekcja nastawiona była wyłącznie na cechy użytkowe. I tak było aż do XIX wieku, kiedy to w 1865 roku pierwszy nowożytny opis psów na łosie pojawił się w artykule w „Kalendarzu myśliwskim”. W roku 1877 na pierwszej w Norwegii wystawie psów rasowych, zorganizowanej przez związek myśliwych, pokazano piętnaście osobników. Wtedy też powstał wzorzec rasy, a elkhund stał się psem nie tylko pracującym, ale także wystawowym. Już w następnym roku pierwsze czworonogi sprowadzono do Wielkiej Brytanii, jednak klub rasy powstał dopiero w 1923 roku. Natomiast od lat trzydziestych psy te hoduje się w USA.
Dziś elkhundy hodowane są przede wszystkim w krajach nordyckich, głównie przez myśliwych, a kluby hodowców zajmują się przeważnie organizowaniem prób pracy. Liczba psów pokazywanych tam na wystawach stanowi jedynie ułamek całej populacji. Inne kraje, w których osobniki tej rasy występują w miarę licznie, to USA i Wielka Brytania – na Wyspach to wyłącznie psy wystawowe i do towarzystwa; podobnie jest w Australii i RPA. W Europie występują nielicznie, a hodują je niemal wyłącznie myśliwi. Jak to zwykle bywa w przypadku ras użytkowych, psy wystawowe różnią się nieco od pracujących – u tych pierwszych zwraca się uwagę na umaszczenie, które powinno być jasne, o srebrzystym odcieniu. Psy pracujące często są większe i ciemniejsze.

O AUTORZE

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Szkolenie

Mata węchowa dla psa

Matę węchową każdy może zrobić sam i wykorzystywać ją w każdym miejscu i wielu sytuacjach.

Szkolenie

Oswajanie lękliwego psa z ludźmi

Gdy spotykamy znajomego z psem, zwykle podchodzimy energicznie i witając się, nachylamy się nad psiakiem, aby go pogłaskać. Lękliwy pies takie zachowanie potraktuje jak atak.

RASY PSÓW

Foxhound angielski
Saarlooswolfhond
Wetterhoun
Field spaniel
Elkhund szary
Lakeland terrier
Grand basset griffon vendeen
Łajka jakucka

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres