Labrador

Labrador

DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI):
Grupa: 8 FCI (płochacze, aportery i psy dowodne)
Wzrost: 56–57 cm (pies), 54–56 cm (suka)
Wrażenie ogólne: aktywny, bezpretensjonalny pies o mocnej i zwartej budowie, dobrze umięśniony, o szerokim grzbiecie
Głowa: mózgoczaszka szeroka, stop dobrze zaznaczony, kufa mocna, w żadnym razie nie spiczasta, ale sucha, bez obwisłych warg
Uszy: niezbyt duże, wiszące, ruchliwe
Oczy: średniej wielkości, owalne, o inteligentnym i łagodnym wyrazie, brązowe lub czarne
Tułów: zwarty, masywny, o szerokiej i głębokiej klatce piersiowej
Ogon: charakterystyczny dla tej rasy, gruby u nasady, zwężający się ku końcowi, niezbyt długi, opisywany jako ogon wydry
Sierść: krótka, prosta, bardzo gęsta, w dotyku twarda i sprężysta
Umaszczenie: jednolicie czarne, biszkoptowe (w praktyce od rudego do jasnokremowego), czekoladowe.

SZCZYPTA HISTORII:
Drzewo genealogiczne tej rasy nie jest stare. Nic w przeszłości nie predystynowało go do sławy. Skromny pies rybaków, o znienanym pochodzeniu i trudnym pracowitym życiu, dzięki troskliwej selekcji, w ciągu paru dziesięcioleci “podbił” terytorium brytyjskie. Następnie osiągnął status psa “szykownego”, by wreszcie stać się psem popularnym. Czy naprawdę wywodzi się z Labradoru? Był pomocnikiem rybaków, poławiających dorsze u wybrzeży Nowej Fundlandii. Jego zadanie polegało głównie na skakaniu do wody, szukaniu ryb i wyciąganiu ich na pokład. Nazywany był w owym czasie psem Saint-john’s (od nazwy stolicy Nowej Fundlandii), następnie nowofundlandem z Saint-John’s. Wśród miłośników psów mieszkających w Poole – głównym porcie Nowej Fundlandii – znaleźli się mysliwi, którzy poszukiwali psów zdolnych do odnajdywania na bagnach i wodzie ustrzelonych kaczek. Nie potrzebowali do tego celu psów wielkich i zupełnie ich nie obchodziło, czy będą  one rasowe, czy też nie. Liczyło się, by były sumienne i krzepkie. Pomocnik rybaków świetnie nadawał się do tej roli. W pewnym momencie trzeba było zacząć go od odróżniać od nowofundlandów. Nazwa labrador przyjęła się najpierw w Anglii, w hrabstwie Malmesbury, dokąd przybywali kupcy z Kanady i z Nowej Fundlandii. Utrzymywali oni, że u nich ten pies jest określany mianem “psa z labradoru”. Czy labrador pochodzi z półwyspu Labrador czy też z wyspy Nowej Fundlandii, nie jest istotne. W dalszych dziejach rasy pozostaje tajemnicą, czy krzyżowano ją z rasami psów myśliwskich, tak jak to było w wypadku innych retrieverów.

O AUTORZE

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Pies biegający po łące
Zdrowie

Kleszcz u psa! Co robić?

Kleszcz u psa to koszmar każdego opiekuna. Boimy się ich, gdyż przenoszą wiele różnych chorób.

RASY PSÓW

Foxhound angielski
Saarlooswolfhond
Wetterhoun
Field spaniel
Elkhund szary
Lakeland terrier
Grand basset griffon vendeen
Łajka jakucka

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres