Owczarek niemiecki

Owczarek niemiecki

DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI):
Grupa: I FCI (psy pasterskie i zaganiające) sekcja: 1 – owczarki. Owczarek niemiecki podlega próbom pracy.
Wzrost: 60–65 cm (pies), 55–60 cm (suka).
Waga: 30–40 kg (pies), 22–30 kg (suka).
Głowa: w kształcie klina, sucha, nie za ciężka i nie za bardzo wydłużona, proporcjonalna do wzrostu. Wierzchołek nosa czarny, wargi stykające się, napięte, ciemnego koloru. Oczy w kształcie migdałów, średniej wielkości,
nie wypukłe, możliwie w jak najciemniejszym kolorze.
Uszy: stojące, proste, średniej wielkości. Małżowina stroną wewnętrzną zwrócona jest ku przodowi.
Klatka piersiowa: umiarkowanie szeroka, mostek bardzo długi.
Ogon: opuszczony, lekko wygięty ku górze, sięga co najmniej stawu skokowego.
Szata: włos okrywowy bardzo gęsty, szorstki, ściśle przylegający do ciała. Krótszy na głowie, kończynach i palcach, dłuższy na szyi.
Umaszczenie: czarne ze znaczeniami brązowo-rudymi, brązowymi, żółtymi aż do jasnoszarych lub jednolite: czarne, szare, szaroantracytowe (potocznie: wilczaste). Maska i siodło – czarne. Dopuszczalne, ale niepożądane są nieznaczne, białe znamiona na piersi. Umaszczenie białe jest niedopuszczalne.

Owczarek niemiecki – szczypta historii

Owczarek niemiecki jest potomkiem psów owczarskich z terenów dzisiejszych Niemiec. Początkowo były one bardzo zróżnicowane, zwłaszcza pod względem długości włosa i koloru, ale wszystkie odznaczały się inteligencją, sprawnością i karnością. Bardziej jednolity wygląda zyskały wtedy, gdy zainteresowali się nimi hodowcy psów służbowych. Dla nich najbardziej pożądany był włos niezbyt długi i twardy oraz ciemna maść. Dalsze ujednolicenie rasy to przede wszystkim zasługa takich hodowców jak Arthur Meyer, Gerhard Ruth-Wandsbeck i Max von Stephanitz; ten ostatni był założycielem (1899) istniejącego do dzisiaj związku hodowców owczarków niemieckich i autorem klasycznej książki „Owczarek niemiecki w słowie i obrazie”. Jego pies, wpisany do ksiąg rodowodowych pod imieniem Horand von Grafrath, i prowadzona przez niego hodowla w pokrewieństwie, w znacznym stopniu przyczyniły się do ustalenia typu rasowego. Owczarki niemieckie szybko stały się popularnymi psami służbowymi w wojsku i policji, dopiero później zrobiono z nich „psy wystawowe”. Sam von Stephanitz do końca życia wyznwała pogląd, że stworzona i nazwana przez niego rasa powinna być hodowana dziś jedynie do celów użytkowych. Dzisiejsze psy wystawowe bywają krytykowane za to, że znacznie odbiegają od wyjściowego ideału zarówno pod względem wyglądu (co oczywiste), jak i charakteru. Choć od psów wystawowych wymaga się zaliczenia testów psychicznych, a w przypadku ubiegania się o najwyższe tytuły, także prób pracy, podział na dwa typy jest bardzo wyraźny.

O AUTORZE

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Szkolenie

Mata węchowa dla psa

Matę węchową każdy może zrobić sam i wykorzystywać ją w każdym miejscu i wielu sytuacjach.

Szkolenie

Oswajanie lękliwego psa z ludźmi

Gdy spotykamy znajomego z psem, zwykle podchodzimy energicznie i witając się, nachylamy się nad psiakiem, aby go pogłaskać. Lękliwy pies takie zachowanie potraktuje jak atak.

RASY PSÓW

Foxhound angielski
Saarlooswolfhond
Wetterhoun
Field spaniel
Elkhund szary
Lakeland terrier
Grand basset griffon vendeen
Łajka jakucka

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres