Rottweiler

Rottweiler

DOWÓD OSOBISTY (wg wzorca rasy):
Grupa: 2 FCI, sekcja 2 molosy, 2.1 dogowate
Wzrost: 61–68 cm (idealny: 65–66 cm) – pies, 56–63 cm (idealny: 60–61 cm) – suka
Waga: około 50 kg – pies, około 42 kg – suka
Głowa: czaszka średniej długości, szeroka między uszami. Czoło lekko wypukłe, stop dobrze zaznaczony. Kufa nie jest ani za krótka, ani za długa w stosunku do czaszki. Wargi czarne, dziąsła możliwie jak najciemniejsze. Szczęki szerokie i potężne. Łuki jarzmowe dobrze zaznaczone. Uzębienie mocne i kompletne (42 zęby). Oczy średniej wielkości, powinny być jak najciemniejsze. Uszy trójkątne, średniej wielkości, osadzone wysoko
Tułów: obszerna klatka piersiowa, lędźwie krótkie, zad zaokrąglony i szeroki
Ogon: obcięty krótko lub normalnej długości, nie powinien być załamany, zakręcony nad linię grzbietu ani skręcony na bok
Sierść: średniej długości, mocno przylegająca do ciała, gęsty podszerstek
Umaszczenie: rottweiler jest czarny podpalany z płowymi znaczeniami na kufie, policzkach, nad oczami, na łapach (w dolnej ich części), na piersi i w okolicy odbytu. Znaczenia te różnią się nieco u każdego psa. Podpalania powinny być intensywnie brązoworude. Nie mogą zlewać się z kolorem szaty.

Rottweiler – szczypta historii

Powszechnie rottweilery uważa się za jedną z najstarszych ras psów. Jej korzenie sięgają jeszcze czasów Cesarstwa Rzymskiego. Używano ich do pasienia i zaganiania bydła, towarzyszyły też legionom w wyprawach za Alpy. Miały wówczas za zadanie bronić obozów i pilnować bydła. Rzymianie odeszli, psy pozostały. W południowej Bawarii, w dolinie Neckaru doszło do wymieszania tych czworonogów z miejscowymi. Pełniły one te same funkcje – pilnowały dobytku, pasły i zaganiały bydło. W razie potrzeby zaprzęgano je do wózków, były bowiem wystarczająco silne, by poradzić sobie ze sporymi ciężarami.  W okolicach miasta Rottweil szczególnie upodobali je sobie rzeźnicy, więc zaczęto je nazywać psami rzeźnickimi z Rottweil, a w końcu rottweilerami. W początkach XX wieku zainteresowała się nimi oficjalnie kynologia, a także policja. Okazały się znakomitymi psami służbowymi. Zostały oficjalnie uznane w 191o roku. Charakter i cechy użytkowe szybko zjednały im grono gorących miłośników i stały się znane poza granicami Niemiec.

O AUTORZE

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Pies biegający po łące
Zdrowie

Kleszcz u psa! Co robić?

Kleszcz u psa to koszmar każdego opiekuna. Boimy się ich, gdyż przenoszą wiele różnych chorób.

RASY PSÓW

Foxhound angielski
Saarlooswolfhond
Wetterhoun
Field spaniel
Elkhund szary
Lakeland terrier
Grand basset griffon vendeen
Łajka jakucka

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres