Chihuahua

Chihuahua

DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI):
Grupa: 9 FCI (psy ozdobne i do towarzystwa)
Wzrost: wzorzec nie określa; orientacyjnie: 15-20 cm
Waga: 1,3-1,8 kg
Głowa: czaszka zaokrąglona, w kształcie jabłka. Stop wyraźnie zaznaczony. Kufa krótka, szeroka u nasady, zwężająca się w kierunku nosa
Oczy: ciemne, duże, okrągłe, bardzo wyraziste, ale nie wyłupiaste
Uszy: duże, stojące, szeroko rozstawione
Tułów: zwarty i mocnej budowy, linia grzbietu prosta, kłąb słabo zaznaczony
Ogon: osadzony wysoko, zgięty lub zawinięty w półkole
Sierść: u odmiany długowłosej włos jest delikatny, jedwabisty, niezbyt obfity, lekko falisty lub prosty. Długi włos tworzy pióra na uszach, ogonie i tylnych partiach kończyn, oraz kryzę na szyi. U odmiany krótkowłosej włos krótki na całym ciele, przylegający, nieco dłuższy na szyi i ogonie
Umaszczenie: dopuszczalne są wszystkie kolory oraz ich łączenia

SZCZYPTA HISTORII:
Pochodzenie tej oryginalnej rasy nie jest dokładnie znane, choć powstała w Meksyku, niektórzy przypisują jej rodowód chiński, a inni – europejski. Ba, Czesi głoszą nawet teorię, że małe pieski z Meksyku są potomkami… praskich szczurołapów, które dzięki Habsburgom wyjechały za ocean. Jedno jest pewne – teichichi lub chihuahueno (bo tak brzmiały wcześniej nazwy rasy) zawsze był domowym psem do towarzystwa, kiedyś nawet poświęconym bogom i otaczanym troskliwą opieką. Jego najbardziej charakterystyczną cechą był niewielki wzrost, choć może nie aż tak mały jak u współczesnych czworonogów. Kynologiczna historia chihuahueno rozpoczęła się w początkach XX wieku w USA, a już przed II wojną światową stał się on modnym i poszukiwanym zwierzątkiem domowym. Hodowcy amerykańscy zmienili nazwę i typ psa; chihuahua zachował niewielką wagę, ale stał się zdecydowanie bardziej kręcy niż lekka “sarenka” z Meksyku. Dziś rasa wszędzie cieszy się popularnością, a najważniejszym zadaniem hodowców pozostaje utrzymanie charakterystycznego typu, którego wyznacznikiem jest przede wszystkim kształt głowy i niewielkie rozmiary. Jednocześnie chihuahua powinien być zdrowy i sprawny, wolny od cech degeneracyjnych i wynikających z przesadnej miniaturyzacji – przecież nikt nie będzie miał pociechy z pieska, jeśli ten będzie cierpiał na rozmaite, genetyczne uwarunkowane przypadłości.

O AUTORZE

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Pies biegający po łące
Zdrowie

Kleszcz u psa! Co robić?

Kleszcz u psa to koszmar każdego opiekuna. Boimy się ich, gdyż przenoszą wiele różnych chorób.

RASY PSÓW

Foxhound angielski
Saarlooswolfhond
Wetterhoun
Field spaniel
Elkhund szary
Lakeland terrier
Grand basset griffon vendeen
Łajka jakucka

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres