Jamniki

Jamniki

DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca):
Grupa: 4 FCI (jamniki); wymagane próby pracy
Wrażenie ogólne:  niski, krótkonożny, o wydłużonej, ale zwartej sylwetce, bardzo dobrze umięśniony, głowa wysoko noszona, bystry wyraz pyska. Wyraźnie zaznaczone piętno płci. Pomimo stosunkowo długiego ciała i krótkich kończyn bardzo ruchliwy i zwinny
Wzrost: jamników nie mierzy się w kłębie, ich wielkość określa się, podając obwód klatki piersiowej. Standardowe: obwód klatki piersiowej powyżej 35 cm, waga do ok. 9 kg. Miniaturowe: obwód klatki piersiowej od 30 do 35 cm, mierzony w wieku co najmniej 15 miesięcy. Królicze: obwód klatki piersiowej do 30 cm, mierzony w wieku co najmniej 15 miesięcy
Głowa: wydłużona, widziana z góry i z boku zwęża się równomiernie, ale nie jest spiczasta. Łuki brwiowe wyraźnie zaznaczone. Chrząstka nosa i nos długie i wąskie. Czaszka raczej płaska, łagodnie przechodząca w lekko wysklepiony grzbiet nosa. Stop nieznacznie zaznaczony. Kufa mocna, zgryz nożycowy
Oczy: owalne, szeroko rozstawione, błyszczące, ciemne
Uszy: zwisające, osadzone wysoko, umiarkowanie długie, ruchliwe
Tułów: długi, kłąb dobrze zaznaczony, grzbiet prosty, dobrze umięśniony. Klatka piersiowa owalna, pojemna, dość głęboka
Ogon: niezbyt nisko osadzony, noszony na wysokości grzbietu

JAMNIK KRÓTKOWŁOSY  
Sierść: krótka, gęsta, błyszcząca, przylegająca, mocna i twarda, bez łysin. Ogon dokładnie pokryty włosem, ale nie za obficie. Trochę dłuższy, szczeciniasty włos na jego spodniej stronie nie stanowi wady
Umaszczenia:  
a) jednokolorowe: rude, rudo-żółte, żółte, kolory czyste lub z czarnym nalotem (tzw. przesianiem); wyżej cenione są mocno wysycone barwy
b) dwukolorowe: czarne lub brązowe (czekoladowe) z rdzawo-brązowymi lub żółtymi podpaleniami nad oczami, po obu stronach kufy, na żuchwie, na wewnętrznych krawędziach uszu, na przedpiersiu, na kończynach, przy odbycie i około jednej trzeciej do połowy długości ogona
c) marmurkowe (tygrysie, pręgowane): tło jest zawsze ciemniejsze (czarne, rude lub szare); pożądane są nieregularne szare lub beżowe plamy (ale nie duże łaty). Nie może przeważać ani ciemny, ani jasny kolor

JAMNIK SZORSTKOWŁOSY

Sierść: za wyjątkiem kufy, brwi i uszu włos szorstki z podszerstkiem, przylegający na całym ciele. Na kufie wyraźnie zaznaczona broda. Krzaczaste brwi. Na uszach włos krótszy niż na całym ciele, prawie gładki. Ogon dobrze i równomiernie pokryty ciasno przylegającym włosem
Umaszczenia: najczęściej od jasno do ciemnodziczego, inne kolory takie same jak u krótkowłosych

JAMNIK DŁUGOWŁOSY  
Sierść: włos prosty, błyszczący z podszerstkiem, przylegający, na szyi i podbrzuszu przedłużony, na uszach zwisający, na kończynach tworzy jednakowej długości pióro, a na ogonie, gdzie jest najdłuższy, pełną chorągiew
Umaszczenia: takie jak u krótkowłosych

SZCZYPTA HISTORII:
Pod koniec XIX wieku uważano powszechnie, że jamniki wywodzą się ze Starożytnego Egiptu, a malowidła z grobowców faraonów przedstawiające krótkonogie psy myśliwskie to ni mniej, ni więcej tylko portrety ich przodków. Wydawało się to tym bardziej pewne, że wizerunki te oznaczano hieroglifem odczytywanym jako „tekal”, od którego miałaby pochodzić niemiecka nazwa rasy „der teckel”. Bardziej powściągliwi kronikarze stanowczo skracają historię rasy, upatrując jej początków w okresie Średniowiecza, kiedy to w Europie dość popularne stały się psy myśliwskie o wyraźnie skróconych kończynach. Prawdziwa i udokumentowana historia jamnika zaczyna się znacznie później, a prześledzić ją można od roku 1860, kiedy to hanowerski łowczy, później Wielki Łowczy Prus, Wilhelm von Daacke, na wyraźne zlecenie dworu pruskiego zajął się zmniejszaniem posokowców. Przystąpił do realizacji tego zadania, kryjąc niewielką sukę rasy posokowiec niewielkim psem pasterskim pilnującym książęcych stad bydła. Potomstwo tej pary skrzyżowane z krókonogimi osobnikami w typie jamnikogończego dało początek pierwszej, istniejącej do 1981 roku hodowli jamników – von Daackeschen. Rasa co prawda powstała i rozwijała się na terenie dzisiejszych Niemiec, jednak kontakty i ścisłe związki dynastii hanowerskiej i brytyjskiej przyczyniły się do tego, że na Wyspach Brytyjskich pierwsze jamniki pojawiły się bardzo wcześnie, bo już w latach siedemdziesiątych XIX wieku. W roku 1881 – o siedem lat wcześniej niż w Niemczech – powstał w Anglii klub jamnika.

O AUTORZE

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Szkolenie

Mata węchowa dla psa

Matę węchową każdy może zrobić sam i wykorzystywać ją w każdym miejscu i wielu sytuacjach.

Szkolenie

Oswajanie lękliwego psa z ludźmi

Gdy spotykamy znajomego z psem, zwykle podchodzimy energicznie i witając się, nachylamy się nad psiakiem, aby go pogłaskać. Lękliwy pies takie zachowanie potraktuje jak atak.

RASY PSÓW

Foxhound angielski
Saarlooswolfhond
Wetterhoun
Field spaniel
Elkhund szary
Lakeland terrier
Grand basset griffon vendeen
Łajka jakucka

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres