Bichon frisé

Bichon frisé

DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI): 
Grupa: 9 FCI (psy ozdobne i do towarzystwa), sekcja 1 (bichony i rasy pokrewne)
Wrażenie ogólne: radosny i figlarny piesek o żwawym chodzie, długiej, korkociągowato skręconej sierści
Wzrost: nie więcej niż 30 cm
Głowa: raczej płaska, sprawiająca wrażenie okrągłej za sprawą okrywy włosowej, noszona dumnie i wysoko, stop słabo zaznaczony, nos zaokrąglony, czarny i lśniący
Oczy: okrągłe, z ciemną obwódką, wesołe, niezbyt duże, nieukazujące białkówek, oczodół nie może być płytki
Uszy: zwisające, obficie okryte delikatną, skręconą, długą sierścią, ustawione nieco do przodu, gdy pies nasłuchuje, płat ucha nie może sięgać nosa, lecz połowy długości kufy
Tułów: lędźwie szerokie, dobrze umięśnione, lekko wysklepione, zad lekko zaokrąglony, klatka piersiowa dobrze rozwinięta, głęboka
Ogon: osadzony poniżej linii grzbietu, noszony w linii kręgosłupa, wysoko, wdzięcznie zagięty, nie może być zakręcony ani cięty, nie może dotykać grzbietu
Szata: delikatna, jedwabista, bardzo luźne, korkociągowate loki długości 7–10 cm, nie może leżeć płasko ani też być sznurowata
Umaszczenie: czysto białe

SZCZYPTA HISTORII:
Małe białe długowłose pieski z basenu Morza Śródziemnego były znane już w średniowieczu. Stanowiły dość różnorodną rodzinę bichonów, do których zaliczamy obecnie: maltańczyka, bolończyka, hawańczyka, lwiego pieska, cotona de Tuléar i właśnie bichona frisé, dawniej zwanego bichonem z Teneryfy. Pochodzenie każdej z tych ras nie jest jasne, gdyż były one do siebie podobne i kojarzone między sobą. Bichon frisé jest prawdopodobnie krzyżówką maltańczyka z pudlem. Przyjęto, że powstał na Teneryfie, skąd został przewieziony przez marynarzy do Hiszpanii i Francji. Te małe kędzierzawe pieski były bardzo lubiane i hołubione na dworach królewskich już za panowania Franciszka I i Henryka III (późne średniowiecze). Jednak po okresie wielkiego powodzenia prawie całkowicie popadły w zapomnienie. Dopiero w latach 20. XX wieku powróciły do świetności dzięki zaangażowaniu pewnego belgijskiego hodowcy. Francuski kynolog Megnin uważał bichona frisé za potomka pudla miniaturowego. Na wystawie w Duisburgu w 1928 r. pokazano kilka tych piesków pod nazwą „jedwabistowłose pudle z Teneryfy”, jednak arbiter od pudli wyraził zdecydowaną dezaprobatę dla tej rasy. Mimo tego przykrego incydentu piesek z Teneryfy zdołał utrzymać popularność. Rasa została uznana przez FCI w 1972 r. jako francusko-belgijska.

O AUTORZE

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

PRZECZYTAJ WIĘCEJ CIEKAWYCH ARTYKUŁÓW

Pies biegający po łące
Zdrowie

Kleszcz u psa! Co robić?

Kleszcz u psa to koszmar każdego opiekuna. Boimy się ich, gdyż przenoszą wiele różnych chorób.

RASY PSÓW

Foxhound angielski
Saarlooswolfhond
Wetterhoun
Field spaniel
Elkhund szary
Lakeland terrier
Grand basset griffon vendeen
Łajka jakucka

newsletter

Otrzymuj informacje
o najnowszych poradach prosto do swojej skrzynki

Podaj swój adres