Zaginęła mi 07 marca 2010 r. suka Golden Retriever w Jeleniej Górze, wabi się Teri, ma 7 lat. Szukam jej wszędzie, końcówka nr czip 23431, tatuaż N816. Nikt nie zna sposobu lokalizacji psa wg czipa: ani policja, ani straż miejska, ani schronisko. Do czego zatem ma służyć czip? jak mam odzyskać swojego psa?

Chip to nie GPS. Jeśli ktoś znajdzie Twojego psa i uda się do lecznicy może się z Tobą skontaktować. Jeśli pies został skradziony to jedyny dowód że pies jest Twój, o ile sama go znajdziesz. Nie można ustalić położenia psa, a szkoda. Mojej kuzynce skradziono yorka z podwórka, ktoś otworzył bramkę i zabrał psa, sunia miała 5 miesięcy. Sąsiad widział akcję przez okno, udało się znaleźć te dzieci (bo o dziwo rodziców nie zdziwiło że dzieci przyniosły do domu pieska) Gdyby nie chip nie udało by się odzyskać psa, ponieważ cała rodzina twierdziła, że kupili psa niedawno, że to ich zwierzę - to było słowo sąsiada przeciwko ich słowu, razem z policją kuzynka i ci ludzie pojechali do weterynarza, został sprawdzony nr chipa, który zgadzał się z tym wpisanym do książeczki zdrowia, dane opiekuna zgadzały się z danymi w bazie i dzięki temu w ciągu kilku godzin kuzynka odzyskała psa.. co by było gdyby pies chipa nie miał? lepiej nie wiedzieć... tatuaż był niestety nie czytelny.. Obróżkę zawsze można ściągnąć, chipa się nie usunie, bo go po prostu nie widać.

Zgadzam się z Psiara7788.Czipy są bez sensu!!!

A ja słyszałam historię,że pies, który miał czipa zgubił się.Zamiast trafić do właściciela, trafił do schroniska!!!:(

Nie tylko Związek Kynologiczny tatuuje, ale wszystkie pozostałe stowarzyszenia kynologiczne również, może warto choćby wspomnieć o tym, skoro już poruszyliście ten temat. Poza tym Polski Klub Psa Rasowego już dawno wprowadził możliwość czipowania szczeniąt zamiast tatuażu. Największy problem to zbyt wysoka cena czytników (nie są powszechnie dostępne) i zła ich jakość (trudności z odczytaniem, konieczność odczytywania z bardzo małej odległości).

Słyszałam ,że te czipy pomagają ludziom w odnalezieniu psa, który zaginął. Czipy są wszczepiane w ciało psa i właściciel wie gdzie przebywa jego pupil. Moim zdaniem prawdziwy właściciel psa nie powinien wszczepiać jakiś czipów w jego ciało tylko powinien być odpowiedzialnym właścicielem, który nie potrzebuje żadnych urządzeń, tylko interesuje się gdzie pies przebywa i się nim opiekuje żeby pies nie zginął. Więc jak widać nie popieram tych czipów!!!

JA osobiście popieram chipy. To małe urządzenie często ratuje psy przed schroniskiem i zwrasa je właścicielom.Odpowiedzialność właścicieli to jedna sprawa, lecz instynkt to druga. Mojej koleżance niedawno zagineła suczka, miała cieczkę i poprostu wykopała kanał pod ogrodzeniem i uciekła. Znaleźli ją następnego dnia jacyś państwo pod drzwiami szkoły do której chodziła właścicielka.Tam gdzie trop się skończył. Złapali ją i zawieźli do weterynarza. Odrazu została odszukana w bazie danych. Pół godziny sunia spała już we własnym domu w kojcu i napełniona miską po brzegi. Gdybu nie chip trafiła by do schroniska. I co teraz powiesz Ala1121, chipy są bez sensu?

Nie wiem czy takie czipy pomagają ale slyszałam o takich czipach że można normalnie rozmawiać z psem

To jest bez sensu... Robi te czipy pełno firm to niech sie zgrają i zrobią jeden dla wszystkich czytników... Mam jeszcze pytanie:Jak wygląda tatuowanie psa?

nie rozumiem po co te czipy jak i tak biedny pies trafił do schroniska.Lepsze są obrożę z adresówkami

Mój pies adresówkę dostaje regularnie co pół roku - tyle przeważnie potrzeba mu czasu żeby adresówkę zgubić.. teraz kupujemy grawerowaną - zobaczymy czy dłużej wytrzyma. Niestety jeśli masz ładnego psa modnej rasy, nie każdy znalazca może okazać się uczciwy.

Nie zawsze czipy można sprawdzić (są różne czytniki), ale bardzo dobrze, że takie rzeczy mają wszczepiane zwierzęta, gdyż łatwiej znaleźć zagubione zwierzę lub właściciela. Szkoda, że tak mało miast organizuję akcje wszczepiania czipów, bo są ludzie którzy za darmo by się na takie coś zgodzili, natomiast za pieniądze nie chcą :(

O czipach dowiedziałam się już kilka lat temu. Słyszałam o organizacji RSCPA (odpowiednik polskiego TOZ-u). Zawsze, gdy do schroniska przybywał nowy, zagubiony pies, ulga było, kiedy okazało się, że ma czip ;) Świadczyło to o tym, że właściciel zadbał o zwierze i zatroszczył się o to, by pies nie zgubił się w wielkim mieście. A nawet gdyby coś takiego się stało, to żeby szczęśliwie mógł wrócić do domu. Dobrze, że w Polsce coraz więcej ludzi decyduje się na to i coraz więcej organizacji się tym zajmuje. Zagubiony pies, dzięki czipowi może z powrotem wrócić do kochającej rodziny. W schroniskach będzie więcej miejsca na bezdomne pieski. Co prawda może jeszcze nie jest to aż tak popularne, jak w innych krajach, może jeszcze potrzeba finansów... Ale w każdym razie już zrobiliśmy pierwszy krok przeciwko bezdomności ;) I to także takich psów, które nieszczęśliwie zgubiły się.

Po przeczytaniu po raz dziesiąty zwycięskiego komentarza do poprzedniego tematu miesiąca od razu skojarzyłam fragmenty z wypowiedziami na aktualny temat.Smutne psie oczy - problem z bezdomnością psów jest jednym z największych problemów psiego świata.Porzucanie zwierząt to jedno, a gubienie ich...Zawsze najlepszym sposobem, oszczędzającym właścicielowi i pupilowi stresu i zmartwienia jest pilnowanie czworonoga.Człowiek jednak popełnia błędy i gdy zdarzy się zgubić psa należy go przede wszystkim szukać.Kiedy jednak szczęście sprzyja i ktoś psiaka odnajdzie, czipy są sposobem moim zdaniem najlepszym - jenak zawodnym.W Polsce jest więcej baz danych i co, jeśli pupil zgubi się daleko od miejsca zamieszkania?Dobrze mieć adresówkę, jednak wiadomo, że do trwałych przedmiotów ona nie należy - podczas długiej tułaczki prawdopodobnie zostanie uszkodzona.Te dwa sposoby ochrony futrzaka przed tułaczką po nieznanych okolicach bez nadziei na odnalezienie połączone razem zazwyczaj się sprawdzają, gdy do tego dobrze zwierzę się szuka.Czipy?Ogólnie jestem za - jednak zostaję przy tym, że przedmiotom nie można bezgranicznie ufać.

AnnieXD bardzo ładna opinia. to prawda i z tobą się zgadzam, że przedmiotom nie można bezgranicznie ufać. Należy wręcz zaufać sobie - swojej wiedzy. My wiemy co jest najlepsze i najbezpieczniejsze dla naszych psów. ;)

Gdy tylko listonosz przyniósł do mojego domu prenumeratę "Przyjaciela psa" od razu wzięłam się za czytanie. Jak zwykle robiłam to od początku do końca. W końcu nadszedł czas na temat miesiąca... Jak wiele jest bezdomnych zwierząt, błąkających się po ulicach? Jak wiele z nich ma kochających właścicieli, którzy czekają na swoich podopiecznych w ciepłych domach? Jak wiele z tych zwierzaków miało szanse na odnalezienie? Miały czipy. Jak to? Skoro miały czipy to musiały się znaleźć. Aaa... I tu wyprowadzę was z błędu. Naiwność i niewiedza. Takie słowa nasuwają mi się na myśl. Tak NAIWNOŚĆ I NIEWIEDZA. Ale kogo? Oczywiście ludzi! Łatwo przecież zaczipować psa lub kota byle gdzie. Na odczep. Ale warto byłoby się zastanowić " jak daleki zasięg ma nasza baza czipów ". Dobrze byłoby aby nasz pupil miał zapewnione bezpieczeństwo nie tylko w miejscowości, którą zamieszkujecie. Dobrze by było gdyby w każdym miejsu w Polsce wasz zwierzak miał szansę zostać odnalezionym. Zastanówcie się więc, gdzie czipujecie swojego psiaka lub innego zwierzaka. Zapobiegnij choć w części bezdomności!

Jak zwykle z niecierpliwością czekałam na nowy numer PP, a najbardziej na temat miesiąca. Wiele zamieszania jest z tymi czipami, jednak ja zbytnio im nie ufam. Możliwe, że wy jesteście nastawieni pozytywnie na czipowanie psów - ja nie mam i nie zamierzam czipować mojego psa. Dlatego chce przedstawić wam moje zdanie. Myślę, że lepszym identyfikatorem jest - adresówka. Zawsze jest nadzieja, że osoba, która znalazła psa zadzwoni i odda w ręce właściciela. Jednak to jest takie mini zabezpieczenie. Największym zabezpieczeniem dla naszego psa jesteśmy "my" - właściciele. My tworzymy ochronę, która zabezpiecza naszego psa, bo przecież on nam najbardziej ufa. U mnie psy w domu są już prawie 18 lat i nigdy nie byłam nerwowa na spacerach, że "gdzieś się pies zapodział!". Przecież psy są takie jak dzieci: niespodziewane i sprytne, tylko że...o wiele szybsze. Dlatego ja nigdy nie marnuje czasu o myśleniu o niebieskich migdałach. Wole już pilnować psa: bez smyczy na polance, ze smyczą na bardziej ruchliwym miejscu. A czipy? Po co zawracać sobie nimi głowę. Oczywiście jest zawsze szansa, że pies się przez to odnajdzie, ale istnieje też te ryzyko, którego ja - ogromna miłośniczka psów o małej wiedzy kynologii - boję się na tyle, żeby iść do weterynarza i zaczipować mojego psa. Moi drodzy, jeśli myślicie że przez zaczipowanie psa będzie mogli odetchnąć z ulgą, że kończy się wasza czujność i pilnowanie psa w czasie spacerów, a nawet całych dni to się grubo mylicie, bo świat nie kończy się na wenie człowieka. Człowiek sam musi trochę pomyśleć by czegoś nie stracić... W moim sercu ja mam taki "czip" dlatego wiem co jest potrzebne do szczęścia mojemu psu i gdzie go mogę odnaleźć - przy mnie!

Jestem prawdziwym miłośnikiem psów i z chęcią spędzam długie chwile w zwierzęcych przedziałach supermarketów i sklepów zoologicznych. Równie ambitnie podchodzę do dbania o ich zdrowie i bezpieczeństwo. Jednak pojawienie się czipów od samego początku niczym mnie nie zachwyciło. Moje psy nie są zaczopowane, bo uznaję to za bezsens. Jestem człowiekiem przezornym, więc używam bardziej unormowanych środków bezpieczeństwa. Moim zdaniem wystarczy dokładnie ogrodzona siatka na ogródku, czujne oko właściciela na spacerach, wyrobienie sobie u psa autorytetu, aby zawsze był posłuszny i nie uciekał oraz mała tabliczka z numerem telefonu, solidnie przymocowana do obroży. Nie wyobrażam sobie, jak można zgubić psa, ale jasne, wszystko się może zdarzyć. Czipów nie używam, bo moim zdaniem wszczepianie psu tego pod skórę jest zbędne. Po co, skoro nie ma jednej bazy? skąd mam pewność, że weterynarz sprawdzi akurat tę? Nie ufam czipom. Być może jestem staroświecka? Nie wiem, ale da się zauważyć, że przed pojawieniem się czipów sprawa z zaginionymi psami wcale nie miała się lepiej.

Jestem prawdziwym miłośnikiem psów i z chęcią spędzam długie chwile w zwierzęcych przedziałach supermarketów i sklepów zoologicznych. Równie ambitnie podchodzę do dbania o ich zdrowie i bezpieczeństwo. Jednak pojawienie się czipów od samego początku niczym mnie nie zachwyciło. Moje psy nie są zaczipowane, bo uznaję to za bezsens. Jestem człowiekiem przezornym, więc używam bardziej unormowanych środków bezpieczeństwa. Moim zdaniem wystarczy dokładnie ogrodzona siatka na ogródku, czujne oko właściciela na spacerach, wyrobienie sobie u psa autorytetu, aby zawsze był posłuszny i nie uciekał oraz mała tabliczka z numerem telefonu, solidnie przymocowana do obroży. Nie wyobrażam sobie, jak można zgubić psa, ale jasne, wszystko się może zdarzyć. Czipów nie używam, bo moim zdaniem wszczepianie psu tego pod skórę jest zbędne. Po co, skoro nie ma jednej bazy? skąd mam pewność, że weterynarz sprawdzi akurat tę? Nie ufam czipom. Być może jestem staroświecka? Nie wiem, ale da się zauważyć, że przed pojawieniem się czipów sprawa z zaginionymi psami wcale nie miała się lepiej.

Gdy tylko kupiłam najnowszy numer PP i zobaczyłam temat o chipach od razu musiałam go przeczytać. Bo z moimi pupilami wybieram się już z pare miesięcy i nie mogę się wybrać. Bo nie wiem czy to ma w ogóle sęs. Po przeczytaniu tematu zrozumiałam że lepiej zaczipować moje psy chociasz że jeszcze nie ma jednej głównej bazy. Ale zawsze będzie jakiś procent że gdy zgubi się kiedyś mój czworonóg będzie możliwość odnalezienia go. Pisze też że oprócz tego dobrze jest kupić adresówke. I tak właśnie zrobie. Wpierw zaczipuje moje pupilki, a potem kupie adresówki i przypne do obróżek. Pozdrawiam całą redakcje:))

Ja przyjaciela nie odzyskałam... Westik Jazz zginął rok temu...

Gdy tylko dowiedziałam się, że temat miesiąca jest o czipach odrazu musiałam kupić gazetę. Myślę o zaczipowaniu mojego psa, ponieważ wiem że jak by się zgubił jest większa szansa, że osoba która by go znalazła oddała by mi go. Myślę że to jest potrzebne szczególnie psą z tendencją do uciekania lecz także tym spokojnym, bo jednak każdy pies może uciec. Są oczywiście inne sposoby typu adresówka lecz jednak pies może zgubić obrożę lub nawet adresówka może odpaść, bo się pies o coś zachaczy lub się ułamała... jest wiele możliwości a czip ,,z psa nie wyjdzie" ;) Namawiam moich rodziców do zaczipowania psa szczególnie, że żeby wyjechać za granice z psem to musi być on zaczipowany. Mój piesek chodzi na smyczy lecz wole być ostrożna i polecam to również innym! Poświęcisz troche pieniędzy i będziesz cieszyć się swoim pupilem aż do końca jego życia!

Według mnie, czipy są bardzo potrzebne, ponieważ w większości przypadków pies odnajduje się dzięki czipowi. W Polsce lepiej by było, gdyby była jedna ogólnokrajowa baza danych. Obowiązek zaczipowania psów jest bardzo potrzebny, żeby mniej psów szwendało się po ulicy. W schroniskach jest już za mało miejsca na przyjmowanie nowych psów. Powinno się tatuować nie tylko psy rasowe, a także wszystkie kundelki. Często zdarza się, że właścicieli nie stać na tatuowanie i czipowanie, wtedy najlepiej kupić adresówkę i wpisać dane swoje i psa. Dzięki adresówce każdy człowiek może odczytać dane i zadzwonić do właściciela, wtedy właściciel odzyska swojego pupila.

Mam mieszane uczucia co do czipów.Jezeli zaczipujemy psa a nie pójdziemy zarejestrować go do bazy danych czip jest nieważny.Gdy zrobimy tak jak trzeba piesek może odzyskać swój dom.Choć nie zawsze bo mamy kilka a nie jedną baze danych.Zwykły człowiek który nie interesuje się sprawami dotyczącymi psów nie będzie wiedział ze zgube należy zanieść do weterynarza aby odrzytał czip. Najprędzej będzie szukał adresówki.Tatuaże znowu są dla rasowców i bardzo szybko się zmywają wiem to po moim piesku. Ze względu na to że tatuaż szybko się zmywa mój psiak też nosi adresówkę. Tak na wszelki wypadek.

Moim zdaniem każdy właściciel powinien dobrze pilnować swojego psa.Zwierzak błąkający się wśród nieznanych mu ludzi jest z pewnością przerażony i nieszczęśliwy.W schrosniku również.Jednak każdemu może się zdarzyć, każdy może zgubić czworonoga na spacerze mimo pilnowania go.Wtedy czipy są dobrym sposobem.Adresówki również, jednak mogą one odpaść od obroży, może się zatrzeć napis, mogą się zgubić.Wszystko może się zdarzyć.Dlatego dobrym rozwiązaniem jest mikroczip, na którym zawarte są dane psa.Każdy znalazca czyjegoś pupila w posty sposób może dowiedzieć się skąd zwierzę jest i kto jest jego właścicielem.

Sugeruję, by wszyscy ci co nie wierza w czipowanie przeczytali to http://www.safe-animal.eu/Nowosci.aspx?nid=40

W zaistniałej "czipowej aferze" najlepsze byłoby użycie obu, choć nie koniecznie sprawdzonych sposobów. Czip, dobra baza oraz plakietka z solidnego metalu mocno przyczepiona do obroży. A choć to już XXI wiek, to i tak najlepiej po prostu...pilnować psa xd

Opinie na temat są wyśrodkowane. Pies który ma czip, może liczyć na łud szczęścia iż weterynarz sprawdzi tę bezę, w której jest zarejestrowany. Natomiast pies z plakietką przy obroży, może zdać się na swój charakter i nie szaleć, by nie spadła. Choć teraz można liczyć na wytrzymałość metalu. Dlatego też idealnym rozwiązaniem było by chyba w tej sytuacji wszczepienie czipa i zarejestrowanie do największych baz, oraz na wszelki wypadek zaczepienie solidnej plakietki. To moje zdanie

rzeczywiście, to bardzo dobry pomysł, gdy czip (jako plakietka przy obroży) zgubi się, to drugi będzie wciąż :) Można to nazwać podwójnym zabezpieczeniem, zgadzam się z Tobą :D

Ja stoję po środku. Uważam, że czipy to dobry pomysł, ale nie uważam, że najlepsze rozwiązanie walki z bezdomnością. To fakt, dzięki czipom łatwo znaleźć psa. Każdy właściciel długo ubolewałby nad stratą swojego czworonoga, dzięki temu jest taka szansa, że wróci. No właśnie, "jest taka szansa". Nie zawsze się tak stanie, że zguba odnajdzie się. Przy czipowaniu dostaje się swój numer identyfikacyjny, który jest wpisywany do bazy danych. Jeżeli pies zgubi się, to informacje są przekazywane dalej. Nie wiem czy tak jest, jeżeli nie ma to powinny być przekazywane. Jeżeli pies odnajdzie się w innym mieście (a nawet w swoim) to powinien być zawieziony do najbliższego schroniska, a właściciel powiadomiony o tym telefonicznie (bo to chyba najlepsze rozwiązanie). Właściciel przyjeżdża i wszystko kończy się HAPPY ENDEM. Żyją długo i szczęśliwie. Ale kiedy dostaje się zgłoszenie, że pies się zagubił to zajmujący się szukaniem powinni dziesięć a nawet więcej razy sprawdzić to miejsce. Dokładnie, nie byle jak (i myślę, że nie jest byle jak, ale wynika z tego tekstu że niestety jest jak jest). Właściciel też powinien podjąć poszukiwania. Powinien reagować na każdą informację, telefon. Tak jak mówię, nie podoba mi się pomysł z czipami, ale też nie mówię, że jest on beznadziejny, bo się przydaje. Ale najlepszym rozwiązaniem jest to, aby każdy właściciel pilnował swojego czworonoga :)

Według mnie dobrze , że redakcja PP pokazuje + i - czipowania. Otóż to dużo psów jest bezdomnych i wiele szwęda się po ulicach. Na pewno byłoby mniej takich sytuacji jeżeli ludzie bardziej pilnowali swoich pociech , dlatego jakaś mądra osoba by temu zapobiec wymyśliła czip. Ale nie zawsze czip się sprawdza , to właśnie jest jego wada . Mój pies ma czip. Uważam , że zawsze na wszelki wypadek można zaczipować psa ;]] .

A wdeług mnie czipy choć sa bardzo potrzebne wprowadziły zamieszanie . Bo właściwie znowu zawinił nasz system . Czy tak wielkim porblemem było wprowadzenie od razu jednej ogólnopolskiej bazy / Teraz powstało ich wiele i własciwie czy z czpiem czy bez zgubiony pies ma tak na prawdę niewielkie szanse na odnalezienie . Więc na usta cisnie się jedno pytanie : Czy jak zwykle, to wina naszego karju, czy może tym razem coś innego zawiniło ? Przeciez założenie jednej ogólnopolskiej bazy nie graniczy z cudem .

Bardzo fajnie,że są mikroczipy.Jednak,potrafią z tym bć problemy.Mój kolega stracił psa,bo mikroczip nie został odczytany.

Bardzo się cieszę ,że jest coś takiego jak czipy. super ,że z tym pieskiem wszystko w pożątku .

heh,ciekawa jestem ilu z was,piszących jaki to czip jest wspaniały,rzeczywiście poszedł do wecia by wszepił go waszemu psu.Mój pies ma czpi od pierwszej wizyty,tyle że ja mieszkam w kraju,w którym każdy pies musi go mieć i nie ma problemu z bezdomnością zwierząt,bo chip ma to do tego,że nie można go odczepić itd.

Ja mam zaczipowanego psa. **Chyba nie wiesz, o co chodzi w artykule - w Polsce w wielu miastach/gminach są akcje czipowania; problem jest w tym, że nie ma jednej ogolnej bazy danych psów i jakoś chyba nikt nie ma pomyslu, co z tym zrobić.

Czipy są Super! Jagby każdy pies miał czipa...

A moim zdaniem czipy nie są takie fajne.

Wg mnie i czipowanie, i wpis do rejestru powinien być bezpłatny (nie podoba mi się także karanie za brak czipa tak wysokimi mandatami - lepsze chyba by było pouczanie?) - bo na dłuższą metę i tak by się to opłacało a społeczeństwo by zaoszczędziło. Bo im więcej psów będzie oznakowanych czipem, tym łatwiej będzie odnaleźć właścicieli zagubionego zwierzaka. No i tu jest właśnie problem baz danych psów zaczipowanych....Powinien być albo jeden, ogólnopolski rejestr, albo powinny być te rejestry jakoś kompatybilne. Albo (tak jak ja to zrobiłam) lepiej zarejstrować oznakowanego psa w którymś z zagranicznych rejestrów. Oczywiście dodanie psu do obroży identyfikatora też nie zaszkodzi - im więcej pies ma oznakowań (tatuaż, czip, adresówka) tym większe prawdopodobieństwo, że w razie zagubienia trafi znów do swojego właściciela.

Jak co miesiąc kupiłam gazetę Przyjaciel Pies, stało się to już taką małą tradycją. W tym miesiącu nie za bardzo byłam zadowolona z tematu miesiąca: "Sprawdzamy system identyfikacji psów", wydawał mi się on nudny, ale to była wielka pomyłka. Czytając temat miesiąca dowiedziałam się wiele ciekawych rzeczy na temat mikroczipów i identyfikowaniu psa. Dotychczas nie wiedziałam że odczytanie numeru i znalezienie go w rejestrze jest takie trudne! Miałam przekonanie że odczytuje się numer i już wiadomo czyj jest to pies, a to wcale nie jest takie proste! Po przeczytaniu tego tematu jestem w pełni świadoma ile zamieszania jest z czipowaniem psów i ile trzeba się naszukać a nieraz czasami i tak nie można znaleźć numeru właściciela. Moim zdaniem właściciele powinni być świadomi tego że nie wystarczy wszczepić pupilowi mikroczip, należy tak że dowiedzieć się czy numer jest zarejestrowany w ogólnopolskiej bazie danych, jeśli nie to należy go tam zgłosić i podać potrzebne informacje, bo co nam z tego jeśli piesek zginie, a próby odszukania numeru będą bezowocne? Oczywiście jest to wielkie utrudnienie dla właściciela i dla samych osób próbujących odszukać numer czipu, o wiele lepiej było by gdyby, na przykład każdy kraj miał by taką jedną bazę danych, w której wszystkie numery czipów zostały by tam zapisywane wraz z danymi właściciela było by to na pewno wielkim ułatwieniem, powinno też być tak że każdy czip można odczytać każdym czytnikiem, było by wtedy mniej problemów, ale na razie jest tak jak jest, może kiedyś nie będzie takich problemów, po prostu każdy właściciel powinien upewnić się czy aby na pewno numer mikroczipa pupila jest zarejestrowany z bazie danych a jeśli nie to jak najprędzej go zarejestrować. Dzięki czipom każdy pies ma szansę odnaleźć opiekuna w razie zaginięcia, dla tego każdy pies powinien mieć swój numer identyfikacyjny, a do tego żeby było bezpieczniej adresówkę!

Myślę że te czipy to dobry pomysł.

uważam, że czipowanie jest bardzo dobrym pomysłe, ale zawieszki bardziej zabezpieczają przed zgubą psa, bo komu bedzie sie chcialo prowadzic obcego psa do weterynarza żeby odczytywać czipa

pomyslem*

Czpiowanie czipowaniem ,ale czy nie lepiej by było gdyby ludzie zamiast wymyślać coraz to nowe metody oznaczania psa zaczęli je bardziej pilnować? Rozumiem ,że może się zdarzyć to raz na całe życie psa ,ale są jeszcze plakietki które uważam że spełniają lepiej swoją rolę niż czip. Kto tam się wam będzie na wsi bądź w mieście zastanawiał czy pies ma czip czy nie po prostu go zwinie do swojej posesji i koniec,ale już gdyby widział ślepok że psu coś na obroży dynda i jest tam numer telefonu toby raczej bardziej zajarzył co chodzi. Niektórzy ludzie nawet nie wiedzą ,że dany pies może mieć czip tylko stosuje totalną olewkę. Wracając do tematu ,ot moje zdanie wygląda tak: czipować można ,ale ZAWSZE do tego zakładamy jeszcze adresówkę ,sam czip NIE DA gwarancji ,że zwierze się odnajdzie ,wniosek taki: zanim coś wymyślisz to przemyśl swoją decyzję 10tysięcy razy. Jeśli o mnie chodzi to na temat czipów napisałam wszystko co uważam za stosowne Dziękuje

Rzeczywiście dobrym rozwiązaniem jest przypiąć plakietkę do obroży, choć jest jedno "ale". Są takie psy, które nie tolerują innych osób. Np. mój pies. Zwykły kundelek. Kiedy przyszła do mnie przyjaciółka, nie dał jej się nawet dotknąć a co dopiero pogłaskać :/ Wiele jest takich psów i jak tu odczytać adres albo numer?

Przydaje się czipowanie, żeby móc odnaleźć psiaka. Jednak nie wolno przesadać ani w jedną, ani w drugą stronę.

Czipowanie jest bardzo przydatne by odnalezc zgube. Najlepiej by pies oprucz czipa mial jescze adresowke przy obrozy lub cos oprucz czipa. Wtedy jest wieksza szansa ze zagubiony pies wroci do wlasciciela. Niestety niezawsze czasami ktos wyzuca psa i niechce by do niego wrocil. Wtedy nic niepomoze wrocic psu do dawnego domu.

Czipowanie to jeden z lepszych sposobów "oznaczania" swojego czworonoga.Co do tych zawieszek, ją łatwo zgubić, a zresztą w naszych czasach jest tak, że mało kto jeśli znajdzie rasowego psa, to go odda za nikłą nagrodę, jeśli może go sprzedać za znacznie więcej (nie mówię oczywiście o ludziach uczciwych). Wracając do tematu, zgadzam się z wcześniejszą odpowiedzią, co do tego, że te zbiory powinny być, jak by to powiedzieć, ...mniejsze...np.jakby były: (takie przypuszczenie) Czipy psów województwa Wielkopolskiego, Małopolskiego.... itp. Każdego osobno to już byłoby lepiej... nie dziwie się ze w miasteczku co ma do 5000 mieszkańców, będzie gabinet weterynaryjny co sobie zaczipuje kilka psiaków i jest zadowolony...potem nikt o tym nic nie wie bo to jest "małe miasteczko". Przez takie coś (tak jak pisało w PP) " psiak zamiast do domu trafi do schroniska".

Uważam, że czipowane to naprawdę rewelacyjne rozwiązanie. Bazy jednej w naszym kraju nigdy nie będzie, bo ta sama sytuacja ma miejsce również w Europie. To my właściciele musimy pamiętać by dopelanić obowiązku jakim jest rejestracja danych w bazie. I warto wybierać zawsze tę, która przesyła dane dalej do SAFE-ANIMAL i EUROPETNET.To są 2 ogromne, międzynarodowe zbiory. Wtedy będziemy mieli pewność, że nasze dane widoczne są dla każdego jednego lekarza, czy schroniska w Europie. Nie polecam rejestracji w innych bazach, bo te tak naprawdę nie są nikomu znane i rejestracja psa w takim zbiorze nie jest warta "funta kłaków" :).

Być może, niemniej jednak zawieszka przymocowana do solidnej obroży naprawdę nie ma tendencji do odpadania. A co do bazy, to moim zdaniem nie powinno chodzić tu o rywalizację firm. Dwie największe bazy i do której zarejestrować? O zgrozo przecież tu chodzi o zwierzęta! One chcą znaleźć dom, a ich właścicieli naprawdę mało obchodzi czy był on zarejestrowany w tej lub w tamtej bazie. Właściciele chcą zapewnić im tylko bezpieczeństwo. Więc jednak mimo pozorom zgrubienie psa w XXI wieku to ogromny problem!

Uważam, że czipowane to naprawdę rewelacyjne rozwiązanie. Bazy jednej w naszym kraju nigdy nie będzie, bo ta sama sytuacja ma miejsce również w Europie. To my właściciele musimy pamiętać by dopelanić obowiązku jakim jest rejestracja danych w bazie. I warto wybierać zawsze tę, która przesyła dane dalej do SAFE-ANIMAL i EUROPETNET.To są 2 ogromne, międzynarodowe zbiory. Wtedy będziemy mieli pewność, że nasze dane widoczne są dla każdego jednego lekarza, czy schroniska w Europie. Nie polecam rejestracji w innych bazach, bo te tak naprawdę nie są nikomu znane i rejestracja psa w takim zbiorze nie jest warta "funta kłaków" :).

Dlaczego podajesz tylko te dwie bazy danych? Wg mnie ciekawym rozwiązaniem jest to, co stosują niektóre z baz danych zaczipowanych psów (zagraniczne bazy danych, oczywiście) - po zarejestrowaniu swojego psa w bazie, dostaje się metalowy identyfikator, na którym jest napis "jestem poszukiwany" i podana nazwa, telefon i adres internetowy bazy danych, w której pies jest zarejestrowany. Jeśli pies się zgubi i ktoś go znajdzie, to zgłasza takiego psa telefonicznie lub przez stronę web.

To po co komu taki czip. To powinno być zabronione, tylko na niekorzyść wpływa.

Popieram czipy, ale zgadzam się dobrze, zeby pies miał przywieszkę przy obroży. Gdy obroża spadnie to i czip się przyda :) Ale, jeśli jednak ta obróżka będzie, to nie będzie trzeba tłuc się z biednym psiakiem do weta tylko od razu do jego domku :)

Wszystko naturalnie opiera się na dezorganizacji władz naszego kraju. Jest czipowanie, nie ma jednej ogólnej bazy. Oczywiste jest, że jedno nie może działać bez drugiego. I pomyśleć, że przez tak banalne zaniedbanie, bezbronny pies być może już nigdy nie ujrzy swoich właścicieli. Nie będę mówiła już co sądzę o takowych, gdyż zgubienie psa na ruchliwej ulicy to nie lada wyczyn. Czasami zastanawiam się, czy nie lepiej wrócić do starych, sprawdzonych sposobów małej zawieszki przy psiej obroży z numerem telefonu i adresem. Czyż nie uratowało by to losu tego biednego czworonoga?