piątek, 18 sierpnia 2017

Wetterhoun

30 czerwca 2016 14:39 Zostaw komentarz

WETTERHOUN1DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca):
Grupa:
8 FCI (aportery, płochacze i psy wodne), sekcja 3 (psy wodne). Obowiązują próby pracy
Wrażenie ogólne: pies mocnej budowy, o kwadratowej sylwetce; nie powinien jednak wydawać się ciężki lub niezdarny
Wielkość: 59 cm dla psa, 55 cm dla suki
Głowa: nisko noszona, sucha, o zaokrąglonej, szerokiej mózgoczaszce. Stop słabo zaznaczony, kufa tej samej długości co mózgoczaszka, zwężająca się ku nosowi; grzbiet nosa prosty
Oczy: średniej wielkości, owalne, lekko skośne, o trochę ponurym wyrazie
Uszy: nisko osadzone, załamane, średniej wielkości
Tułów: bardzo mocny i zwarty
Ogon: długi, zakręcony nad grzbietem lub na boku
Szata: sierść twarda, tłustawa, skręcona w małe, ciasne loczki. Nie może być wełnista. Na głowie i kończynach gładka. Idealna przypomina sierść curly coated retrievera, ale powinna być trochę dłuższa
czarne, czekoladowe lub łaciate, dopuszczalne przesianie na białym tle

Jelle12[1]

 

SZCZYPTA HISTORII:
Psa w typie dzisiejszego wetterhouna przedstawił na swoim obrazie flamandzki malarz David Teniers Młodszy (1610–1690); również z XVII wieku pochodzi informacja o trzymanych w Holandii Północnej specjalnych psach do polowania na wydry, powszechne w tym czasie i uważane za szkodniki. To właśnie, obok tępienia kretów i tchórzy, jeszcze do niedawna było głównym zajęciem wetterhounów.
Psy pracowały na lądzie i w wodzie, zimą w wyrąbanych przeręblach. Miały wytropić wydrę i szybko ją zadławić, co wymagało sporej zręczności i odwagi, bo schwytane zwierzę nie poddawało się łatwo. Jednak budowa głowy, masywny tułów i zacięty charakter wskazują także na coś innego – na domieszkę krwi psów w typie mastifa. Wetterhouny były w gospodarstwach wiejskich wykorzystywane jako zwierzęta pociągowe, w zaprzęgach liczących zwykle od dwóch do pięciu osobników. Jak pisze Dooper, takie zajęcie upowszechniło się w XIX wieku wraz z rozbudową dróg bitych, wtedy to, aby uzyskać zwierzęta zdolne do ciągnięcia ciężkich ładunków, kojarzono je z pociągowymi mastifami. Dzięki temu zwiększyły się ich rozmiary i wzmocnił silny do dzisiaj instynkt stróżowania oraz niechęć do obcych. Te zajęcia to już przeszłość – polowania na wydry zabroniono w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku, a psy pociągowe musiały ustąpić miejsca postępującej motoryzacji.
Aż do lat międzywojennych zeszłego stulecia psy fryzyjskie – wetterhoun i stabyhoun (patrz ramka) stanowiły praktycznie jedną populację, którą dopiero wtedy zaczęto dzielić na dwie rasy. W 1942 roku holenderski związek kynologiczny opublikował ich wzorce. W tym samym roku, mimo toczącej się wojny, obydwie rasy zaprezentowano oficjalnie na wystawie w Amsterdamie, a pięć lat później powstał klub ras fryzyjskich (NVSW). W początkowych latach hodowli skupiono się na ustaleniu najbardziej charakterystycznych cech rasy: mocno zakręconego ogona, kędzierzawej sierści i ponurego wyrazu. Początkowo hodowla rozwijała się powoli, dopiero lata siedemdziesiąte przyniosły wzrost popularności wetterhounów.
Do dziś pozostają one w zasadzie nieznane poza granicami Holandii; podobno jest kilka sztuk w Belgii i w USA, ale nie udało mi się tego potwierdzić, nie wydaje się też, aby hodowcy i kluby byli szczególnie zainteresowani promocją rasy – przeciwnie, zdobycie informacji o niej jest, o czym sam się przekonałem, dosyć trudne. W jej ojczyźnie w ostatnich latach rejestrowano od 57 (2009) do 132 (2013) szczeniąt, a w zeszłym roku było ich 119. Hodowla poddana jest ścisłym rygorom: pies może być ojcem nie więcej niż dziesięciu miotów w życiu, a co najwyżej trzech w danym roku kalendarzowym, co ma prowadzić do wykorzystania możliwie jak największej liczby reproduktorów i zachowania odpowiedniej zmienności genetycznej w obrębie rasy.

wetter2

Jeśli chcesz się dowiedzieć więcej o tej rasie, zapraszamy do zakupu archiwalnych numerów miesięcznika „Przyjaciel Pies” 6/2016

Wetterhoun Reviewed by on . DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca): Grupa: 8 FCI (aportery, płochacze i psy wodne), sekcja 3 (psy wodne). Obowiązują próby pracy Wrażenie ogólne: pies mocnej DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca): Grupa: 8 FCI (aportery, płochacze i psy wodne), sekcja 3 (psy wodne). Obowiązują próby pracy Wrażenie ogólne: pies mocnej Rating: 0

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top