poniedziałek, 29 maja 2017

Welsh terrier

6 marca 2015 15:42 Zostaw komentarz

WELSH TERRIER 096DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca FCI): 
Grupa: 3 FCI (teriery), sekcja 3.2 (teriery średniej wielkości); próby pracy dla tej rasy mogą być wprowadzone na mocy decyzji danego kraju
Wrażenie ogólne: roboczy terier o harmonijnej i zwartej sylwetce
Temperament: cięty, o silnie rozwiniętym instynkcie łowieckim, nie powinien być agresywny, ale potrafi mieć swoje zdanie i bronić go do upadłego
Wzrost: do 39 cm
Waga:  9–9,5 kg
Głowa: czaszka płaska i dość szeroka, mocne szczęki, stop słabo zaznaczony
Oczy: małe, głęboko osadzone, ciemne, o żywym wyrazie
Uszy: małe, wysoko osadzone, załamane do przodu nosa
Tułów: dobrze umięśniony i dość krępy
Szata: twarda, szorstka, gęsta i przylegająca, u psów wystawowych wymaga starannego trymowania
Umaszczenie: czaprakowe czarno-rude, może być też ciemnoszare z rudym, poniżej nadgarstka i stawu skokowego nie powinno być czerni
WELSH TERRIER 058
SZCZYPTA HISTORII:
Angielscy kynolodzy uważają terriery walijskie za jedną z najstarszych ras tej grupy, najbardziej zbliżoną do dawnych broken haired, czyli szorstkowłosych terierów trzymanych do polowania ze sforą gończych na borsuki, lisy i wydry. Ujednolicone w typie psy już ok. 1750 roku hodowała rodzina Jonesów w walijskim Ynosfor. Pierwsza wystawa, na której je pokazano (w liczbie 21), wówczas jeszcze pod nazwą staroangielskie teriery czarne podpalane, odbyła się w Pwllheli w Caernavon w 1885 roku. W następnym roku powstał w Walii klub rasy, a dwa lata później, już jako teriery walijskie, uznał je brytyjski Kennel Club. Wielka moda na teriery, jaka nastała na początku XX wieku, kiedy to foksy, sky i sealyhamy wystawiano setkami, ominęła welshe. Trzeba jednak przyznać, że całkiem długo stanowiły one dość zróżnicowaną zbieraninę różnych psów szorstkowłosych i czarnych podpalanych. Także nazwa „walijski” nie przyjęła się od razu. Twórcą obecnego typu rasowego był Walter Glynn, ziemianin z Criccieth, który aby nadać swoim psom bardziej atrakcyjny, wystawowy wygląd, kojarzył je z szorstkowłosymi foksami, airedale i manchester terrierami, a ponoć nawet z bedlingtonami i yorkami. Cel został osiągnięty i w latach 50. popularność rasy wzrosła, do czego przyczynił się w pewnością tytuł Best in Show zdobyty w 1951 roku na Cruftsie przez jej przedstawiciela o imieniu Twinstar Dima Fi. Rejestrowano wtedy ponad 400 psów rocznie, dzisiaj ta liczba nie przekracza setki. Ale poziom rasy jest bardzo wysoki, gdyż zajmują się nią oddani i doświadczeni hodowcy. Nierzadko teriery walijskie zajmują pierwsze miejsce w grupie czy otrzymują tytuł BIS. W całej Europie jest podobnie – walijczyki nigdzie nie są liczne, ale na ogół reprezentują bardzo wysoki poziom. Psy użytkowe hodowane są najliczniej w Niemczech, Czechach i Rosji. Przykładem solidnej hodowli jest istniejąca od ponad 50 lat w Niemczech von Hohen Flur.
WELSH TERRIER 070
Jeśli chcesz się dowiedzieć więcej o tej rasie, zapraszamy do zakupu archiwalnych numerów miesięcznika „Przyjaciel Pies” 11/10.

Welsh terrier Reviewed by on . DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca FCI):  Grupa: 3 FCI (teriery), sekcja 3.2 (teriery średniej wielkości); próby pracy dla tej rasy mogą być wprowadzone na moc DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca FCI):  Grupa: 3 FCI (teriery), sekcja 3.2 (teriery średniej wielkości); próby pracy dla tej rasy mogą być wprowadzone na moc Rating: 0

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top