poniedziałek, 29 maja 2017

Terier tybetański

14 kwietnia 2015 13:37 Zostaw komentarz

TERRIER DU TIBET 003DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI):
Grupa: 9 FCI (psy ozdobne)
Wzrost: 35-41 cm pies, suka mniej
Głowa: proporcjonalna, czaszka średniej długości, kształtna i nie za szeroka. Kufa mocna (nie powinna być zbyt płaska ani za bardzo stożkowata), ozdobiona wąsami i brodą. Stop zaznaczony. Zgryz nożycowy. Nos obowiązkowo czarny. Oczy duże i okrągłe, koloru ciemnokasztanowego. Nie mogą być wypukłe. Uszy w kształcie litery V, obficie owłosione, zwisając nie przylegają nadmiernie do boków głowy.
Sylwetka: tułów umięśniony, zwarty i mocny. Linia grzbietu prosta, kończyny przednie proste, równoległe do ramion, kończy tylne muskularne, dobrze kątowane.
Szata: składa się z delikatnego podszerstka i okrywowego włosa, który jest długi i porsty, może być lekko falisty, ale nie skręcony; może być w wielu kolorach: białym, złocistym, kremowym, szarym podpalanym lub czarnym. Spotyka się szatę jednobarwną, dwukolorową lub trzykolorową – z białymi znaczeniami i podpalaniem. Umaszczenie kasztanowe, wątrobiane i czekoladowe nie jest akceptowane.
TERRIER DU TIBET 207SZCZYPTA HISTORII:
Bardzo tajemnicza jest historia tego małego psa, uważanego niegdyś za zwierzę święte. Panuje przekonanie, że pochodzi od psów pasterskich od tysięcy lat obecnych w Tybecie. Jednak żaden z kynologów nie pokusił się o sporządzenie jego drzewa genealogicznego. Zabrakło dokumentacji. W Europie poznano teriera tybetańskiego stosunkowo niedawno. Angielska lekarka, dr H. R. Greig, zamieszkała w Indiach od I wojny światowej, sprowadziła do Europy urocze szczenię, które dostała od pary Tybetańczyków w dowód wdzięczności za uratowanie życia. Dr Greig, która miała już pewne doświadczenia w hodowli, zaprezentowała swa suczkę na wystawie w Delhi. Później skojarzyła ją z psem tej samej rasy. Gdy wróciła do Anglii, zabrała ze soba sukę, jedną z jej córek i jednego z synów. Pieski zostały wpisane do rejestru angielskiego Kennel Clubu jako lhasa terrier. Dr Greig długo była jedynym hodowcą terierów tybetańskich (jej hodowla nosiła nazwę „Lamleh”). W 1953 roku państwo Downey (właściciele hodowli pointerów „Lunneville”) zarejestrowali w Kennel Clubie małego pieska znalezionego w porcie w Liverpoolu, który prawdopodobnie umknał ze statku przybyłego ze Wschodu. Ten kudłaty uciekinier wyrósł na championa i dał początej drugiej linii terierów tybetańskich hodowanych w Anglii. Dr Greig nigdy ich nie zaakceptowała i traktowała okazy z Luneville jako „produkt mieszany”. Nie przeszkodziło to wcale, by owe „hybrydy”, jak o nich mówiła, cieszyły się wielkim powodzeniem. Figurują w rodowodach wielu dzisiejszych terierów tybetańskich.
TERRIER DU TIBET 099
Jeśli chcesz się dowiedzieć więcej o tej rasie, zapraszamy do zakupu archiwalnych numerów miesięcznika „Przyjaciel Pies” 2/03, 8/14.

Terier tybetański Reviewed by on . DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI): Grupa: 9 FCI (psy ozdobne) Wzrost: 35-41 cm pies, suka mniej Głowa: proporcjonalna, czaszka średniej długości, kształtna i n DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI): Grupa: 9 FCI (psy ozdobne) Wzrost: 35-41 cm pies, suka mniej Głowa: proporcjonalna, czaszka średniej długości, kształtna i n Rating: 0

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top