poniedziałek, 1 maja 2017

Tajski ridgeback

3 marca 2015 10:09 Zostaw komentarz

tajski_01DOWÓD OSOBISTY (wg wzorca FCI):
Grupa: 5 FCI (szpice i psy ras pierwotnych), sekcja: 7 (pierwotne psy myśliwskie, nie podlegają próbom pracy)
Wrażenie ogólne: dobrze umięśniony  i bardzo sprawny, średniej wielkości pies,  o krótkim włosie tworzącym na grzbiecie charakterystyczną pręgę, zwinny i skoczny
Wzrost: 56–61 cm (psy), 51–56 cm (suki)
Głowa: proporcjonalna do wielkości psa, czaszka szeroka i płaska między uszami, przy skupionej uwadze na czole pojawiają się zmarszczki, stop umiarkowany, kufa klinowata, nieco krótsza niż czaszka, nos czarny,  u niebieskich psów niebieski, zgryz nożycowy, preferowane czarne znaczenia na języku
Oczy: średniej wielkości, migdałowe, ciemnobrązowe, u niebieskich psów dopuszczalne bursztynowe
Uszy: osadzone po bokach czaszki, średniej wielkości, trójkątne, pochylone do przodu  i pewnie stojące, nie mogą być cięte
Ogon: gruby u nasady, stopniowo zwężający się ku końcowi, może sięgać stawów skokowych, noszony pionowo i nieco zagięty
Tułów: grzbiet mocny, prosty, lekko prostokątny, lędźwie szerokie, zad umiarkowanie opadający, klatka piersiowa głęboka, żebra dobrze wysklepione
Szata: włos krótki i gładki, pręgę na grzbiecie tworzy włos rosnący w przeciwnym kierunku do reszty szaty, powinna być ona wyraźnie oddzielona od pozostałych części grzbietu, ma różne kształty i długość, musi jednak być symetryczna z każdej strony kręgosłupa i nie przekraczać szerokości grzbietu. Dopuszczalne są korony lub wicherki  na górze pręgi
Umaszczenie: jednolity kolor rudy, czarny, niebieski lub bardzo jasny płowy (izabelowaty),  u psów o umaszczeniu rudym preferowana czarna maska
tajski_02
tajski_03SZCZYPTA HISTORII:
O samej historii tajskiego ridgebacka niewiele wiadomo. W tajskich pismach sprzed 360 lat wspomina się o tych psach jako o bardzo starej, rdzennej rasie do polowania i stróżowania, znanej głównie we wschodniej Tajlandii. Były to tereny dość odludne i trudno dostępne, toteż psy kojarzyły się tam raczej między sobą, a nie w wyniku przemyślanej, celowej hodowli.  Pod koniec lat 80. ubiegłego stulecia liczbę tajów mniej lub bardziej czystych rasowo szacowano na 2500 osobników.  O uznanie tajskiego ridgebacka (TRD) wystąpiła w 1990 roku do FCI Japonia w imieniu Azjatyckiej Unii Kynologicznej. Nieco wcześniej zajęto się oficjalnie hodowlą tej starej, prymitywnej rasy na tyle intensywnie, aby sprostać srogim wymaganiom FCI co do liczebności nowo rejestrowanych ras. I tak w latach 1985–89 do ksiąg rodowodowych wpisano odpowiednio: 43, 137, 487 i 1016 psów. FCI wstępnie uznała TRD w 1993 roku (bez prawa do CACIB). Pierwszy, japoński wzorzec był kilkakrotnie poprawiany, ostatni raz w 2004 roku. Wówczas rasa zyskała także prawo do wniosków na Międzynarodowego Championa Piękności na  wystawach.  Pierwsza para psów tej rasy przybyła do Europy, do Holandii, w 1992 roku. Od tamtej pory ich liczba systematycznie rośnie. Ze względu na trudny charakter tajów jest to jednak proces powolny. Wielu ludzi, którzy zdecydowali się na zakup takiego egzotycznego zwierzęcia, poddało się i w zachodnioeuropejskich schroniskach psy te czekają na adopcję, a niełatwo znaleźć dla nich nowe domy.
tajski_04
Jeśli chcesz się dowiedzieć więcej o tej rasie, zapraszamy do zakupu archiwalnych numerów miesięcznika „Przyjaciel Pies” 5/03

Tajski ridgeback Reviewed by on . DOWÓD OSOBISTY (wg wzorca FCI): Grupa: 5 FCI (szpice i psy ras pierwotnych), sekcja: 7 (pierwotne psy myśliwskie, nie podlegają próbom pracy) Wrażenie ogólne: d DOWÓD OSOBISTY (wg wzorca FCI): Grupa: 5 FCI (szpice i psy ras pierwotnych), sekcja: 7 (pierwotne psy myśliwskie, nie podlegają próbom pracy) Wrażenie ogólne: d Rating: 0

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top