|
 |
| Wychowanie |
Szkolenie: Nauka aportowania
 |
1. Wykorzystaj fakt, że pies z natury zwraca większą uwagę na coś, co się porusza. Podrzucaj swój aport i potrząsaj nim energicznie. Za każdym razem, gdy pies zerknie na aport, pochwal go z radością i daj smakołyk w nagrodę. |
 |
2. Teraz rzuć aport 3-4 kroki od siebie z poleceniem: "przynieś" (lub "aport"). Patrz na leżącą zabawkę, wskazując ją swoją postawą. Nie poruszaj ręką, bo wtedy pies zainteresuje się twoją dłonią. On również spogląda na aport i robi krok w jego stronę. Natychmiast go pochwal. |
 |
3. Zachęcony entuzjastyczną reakcją pies podchodzi bliżej. Gdy tylko powącha leżący aport lub lekko trąci go pyskiem, od razu zareaguj radosnym tonem. |
 |
4. Po chwili wahania pies chwyta przedmiot do pyska. "Dobrze! Dobry pies!"- nie szczędź mu pochwał i zawołaj: "Chodź!". Przykucnij, aby zachęcić go do przyjścia. |
 |
5. Chwyciwszy zdobycz, pies może wolałby odejść gdzieś na bok i w spokoju ją przeżuć. Dlatego chwal go z entuzjazmem za każdy krok zrobiony w twoją stronę. |
 |
6. Właściciel nie był pewny, czy pies doniesie aport, więc wyszedł mu naprzeciw, wyciągając rękę po zabawkę. Taka napastliwa postawa zniechęciła psa do oddania zdobyczy, omija więc swojego pana w stosownej odległości. |
 |
7. Teraz dobrze. Właściciel zachęca psa i jednocześnie koncentruje jego uwagę: klaszcze w dłonie, poklepuje nimi ziemię obok siebie. Pies nie obawia się o swoją zdobycz i zaciekawiony podchodzi blisko. "Bardzo dobrze! Dobry pies!". |
 |
8. Spokojnym ruchem sięgnij po aport i przytrzymaj go lekko. Drugą ręką podsuń smakołyk pod psi nos i powiedz: "puść" (albo "daj" czy "zostaw"). Z łakomstwa otworzy pysk, pozostawiając aport w twojej dłoni. Od razu daj mu ten smakołyk i pochwal. |
 |
9. Gdy pies zna już to polecenie, możesz powiedzieć mu, żeby puścił aport, kiedy nachyla się nad twoją dłonią. Tak nauczysz go podawać przyniesiony przedmiot do ręki. Gdy upuści obok, zignoruj go i na trochę przerwij zabawę. |
 |
10. Teraz pies chętnie aportuje każdy przedmiot. Właściciel przywołuje go, stojąc swobodnie. Dla urozmaicenia zachęca psa, aby po drodze przeskoczył przeszkodę. |
- Wszystkich przedstawionych etapów pies nie musi "przerobić" na jednej lekcji. Dostosuj tempo nauki do jego możliwości. Odległość rzucania też zwiększaj stopniowo.
- Odbierając aport, nie próbuj wyrywać go psu na siłę. To go tylko zachęci do jeszcze mocniejszego trzymania.
- Przedmiot do aportowania nie może być zbyt mały, bo wtedy, chwytając w pośpiechu, pies może go niechcący połknąć. Jeśli utkwi mu w gardle, pies udusi się. To naprawdę się zdarza!
- Jeśli rzucasz patyk, ucz psa, aby chwytał go gdzieś w środku. Trzymanie za jeden koniec, tak że patyk sterczy trochę do przodu, grozi wbiciem go w gardło, gdy pies potknie się albo przeskoczy przeszkodę.
Tekst: Katarzyna Kiryczun
Foto: Żaneta Żmuda-Kozina
Klubowicze, którzy czytali ten artykuł:
|
 |
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
