sobota, 21 października 2017

Spaniel pikardyjski

15 kwietnia 2015 15:38 Zostaw komentarz

EN_01127216_0036DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI):
Grupa: 7 FCI (psy myśliwskie)
Wzrost: 55 do 60 cm (do 62 cm – dla psów)
Głowa: czaszka okrągła i szeroka, guz potyliczny dobrze zaznaczony. Nos brązowy, średniej wielkości, dość zaokrąglony. Wargi średniej gruności, nie zwisające. Oczy ciemnobursztynowe, szeroko otwarte, o pełnym ekspresji spojrzeniu. Uszy raczej nisko osadzone, dobrze przylegające do głowy, z jedwabistym frędzlami.
Ogon: uformowany w dwa lekkie wygięcia (wklęsłe i wypukłe), niezbyt długi, ozdobiony jedwabistym piórem
Kończyny przednie: proste, dobrze umięśnione, ozdobione piórem, łokcie nie odstające
Kończyny tylne: uda mocno wysklepione, szerokie i muskularne, pokryta dłuższym włosem, sięgającym stawu kolanowego
Tułów: mocny, szeroki. Klatka piersiowa szeroka i głęboka. Lędźwie szerokie i muskularne, brzuch podkasany
Szata: obfita i jedwabista, bardzo delikatna na głowie, lekko falista na całym tułowiu
Umaszczenie: dereszowate (cętkowane) z kasztanowymi łatami w różnych częściach tułowia i u nasady ogona, najczęściej podpalane na głowie i kończynach
EN_01114636_0466
SZCZYPTA HISTORII:
Rasa ta jest mało rozpowszechniona z wyjątkiem jej rodzinnych stron – Pikardii i doliny Sommy. Niewielu hodowców, przede wszystkim myśliwych, zajmuje się promowaniem spaniela pikardyjskiego. Od zarania swej historii uchodził on za znakomitego myśliwego (równie dobrą opinią cieszą się inne spaniele francuskie: épagneul bleu de Picarsie, epagneul de Pont-Audemer i épagneul breton). W traktacie na temat myślistwa francuski pisarz Gaston Phoebus wspomina o wyczynach psa pochodzącego od psa z Oysel lub espainholtza: przypuszcza się, że spaniel ten, rodem z Hiszpanii, mógł być protoplastą rasy. Nie wszyscy podzielają ten punkt widzenia, skłaniając się ku teorii, że nazwa „épagneul” pochodzi od starofrancuskiego czasownika „s’epargner” (kłaść się, rozciągać). Dawniej, gdy polowano, zarzucając na zwierzynę sieci,psy musiały kłaść się, by nie utrudniać tego zadania. Po zaniechaniu tej metody psy myśliwskie przekwalifikowały się z legawców na wystawiające. Starodawne spaniele Pikardii są blisko spokrewnione ze spanielami francuskimi i uchodzą za najstarszych przedstawicieli rasy. Początkowo istniała tylko jedna kategoria tych psów, określana jako „spaniele z Francji”. Podział ras przeprowadzono w 1904 r. Jednak jeszcze przez trzy lata pikardy przedstawiane były na wystawach wraz ze spanielami francuskimi, dopiero w 1907 r. zyskały własną tożsamość. Nazywany niegdyś „épagneul ardenais” pikard stał się przedmiotem szczególnej troski hodowców, którzy dbali o to, by ich pies zgodny był z wymogami wzorca.
EN_00958128_7736
Jeśli chcesz się dowiedzieć więcej o tej rasie, zapraszamy do zakupu archiwalnych numerów miesięcznika „Przyjaciel Pies” 11/01, 2/16.

Spaniel pikardyjski Reviewed by on . DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI): Grupa: 7 FCI (psy myśliwskie) Wzrost: 55 do 60 cm (do 62 cm - dla psów) Głowa: czaszka okrągła i szeroka, guz potyliczny dob DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI): Grupa: 7 FCI (psy myśliwskie) Wzrost: 55 do 60 cm (do 62 cm - dla psów) Głowa: czaszka okrągła i szeroka, guz potyliczny dob Rating: 0

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top