poniedziałek, 29 maja 2017

Porcelaine

20 listopada 2014 14:06 1 komentarz

PORCELAINE 1DOWÓD OSOBISTY  (na podstawie wzorca)  
Grupa: 6 FCI (psy gończe i rasy pokrewne), sekcja 1.2 (psy gończe średniej wielkości); obowiązują je próby pracy
Wzrost: 55–58 cm (pies), 53–56 cm (suka)
Głowa: sucha, subtelnie rzeźbiona, długa, guz potyliczny zaokrąglony i wyraźny, kufa ani graniasta, ani spiczasta, nos lekko wysklepiony, czarny
Oczy: ciemne, o łagodnym wyrazie, wyraźnie zaznaczone łuki nadoczodołowe
Uszy: nisko osadzone, długie, bardzo cienkie, ostro zakończone, zwinięte do wewnątrz, sięgają nosa
Szata: bardzo delikatna i cienka, aż prześwieca przez nią skóra, przylegająca i lśniąca
Umaszczenie: lśniąco białe z niewielkimi okrągłymi plamami barwy pomarańczowej, którym odpowiadają czarne plamy pigmentu na skórze, uszy pomarańczowo nakrapiane
PORCELAINE 2SZCZYPTA HISTORII
Porcelaine, nazywany czasem “psem z Franché-Comté”, francuskiej prowincji, graniczącej ze Szwajcarią, uważany jest za jedną z najstarszych ras francuskich gończych – jej obecność udokumentowana jest od XVII wieku. Pochodzenie pozostaje jednak niejasne. Jedni wywodzą porcelaine od nieistniejących juz gończych, nazywanych “montaimboeuf”, spokrewnionych z angielskimi talbotami. Inni uważają je za potomków angielskich gończych w typie harriera i gończych szwajcarskich; jednak bardziej prawdopodobne jest, że to właśnie gończe szwajcarskie są potomkami porcelaine, których właściciele szukali schronienia w Szwajcarii w czasie Rewolucji Francuskiej. Wtedy to porcelaine we Francji praktycznie wyginęły, tylko jedna ich sfora przetrwać miała w opactwie Citeaux. Ponownie wzmianki o tej rasie pojawiają pod koniec okresu Restauracji (1815-1830), i wiadomo, że wiele psów zostało wówczas przywiezionych ze Szwajcarii. Szczególnie znana stała się sfora doktora Coillot, i z niej właśnie wywodzą się współczesne porcelaine. Uważano je za bardzo cięte i wytrzymałe psy na dziki. Pierwszy wzorzec rasy opracowano w roku 1906, ale oficjalnego uznania doczekała się ona dopiero w roku 1964, a w siedem lat później utworzono działający do dzisiaj klub. Warto dodać, że duża sfora porcelaine w okresie rewolucji znalazła się w amerykańskiej Luizjanie, gdzie schroniła się szlachecka rodzina Russeau. W nowym kraju liczba hodowanych przez nią psów sięgała i dwóch setek, a krew tych porcelaine, o których słuch zaginął po Wojnie Secesyjnej, płynie po dziś dzień w żyłach różnych ras amerykańskich coonhoundów…
PORCELAINE 3Jeśli chcesz sie dowiedzieć wiecej o rasie zapraszamy do zakupu numeru archiwalnego miesięcznika „Przyjaciel Pies” 10/10.

Porcelaine Reviewed by on . DOWÓD OSOBISTY  (na podstawie wzorca)   Grupa: 6 FCI (psy gończe i rasy pokrewne), sekcja 1.2 (psy gończe średniej wielkości); obowiązują je próby pracy Wzrost: DOWÓD OSOBISTY  (na podstawie wzorca)   Grupa: 6 FCI (psy gończe i rasy pokrewne), sekcja 1.2 (psy gończe średniej wielkości); obowiązują je próby pracy Wzrost: Rating: 0

komentarze (1)

  • novaespera

    Jestem szczęśliwą posiadaczką porcelanki i porcelana. Tę wspaniałą rasę poznałam przypadkiem i teraz jestem jej wielkim miłosnikiem. W przyszłym roku ” dojadą ” do mnie kolejne pieski z hodowli zza granicy. W Polsce niestety rasa ta jest praktycznie nieznana i mam cichą nadzieję , że dzięki moim staraniom i zaangażowaniu spopularyzuję ją. Chcesz się dowiedzieć więcej – szukaj mnie na stronie http://www.nova-espera.pl Wkrótce ruszamy.

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top