piątek, 28 lipca 2017

Pies dla dziecka. Kumpel doskonały

29 marca 2017 08:00 12 komentarzy
pies dla dziecka - odpowiedzialna decyzja

Pies dla dziecka to zawsze obowiązek rodziców.

Pies dla dziecka.
Kumpel doskonały

Prawie każde dziecko marzy o własnym psie. A my wiedząc o tym, zaczynamy się zastanawiać. Pies dla dziecka? Czy to dobry pomysł? Wyobrażamy sobie naszą pociechę bawiącą się beztrosko z takim przyjacielem, pocieszycielem, towarzyszem codziennych spacerów. Jak sprawić, by ta wizja miała szansę się ziścić? Jak zadbać o to, by tandem pies  i dziecko był dla całej rodziny źródłem radości i dumy, a nie wiecznym problemem?  Duże znaczenie ma wybór odpowiedniego czworonoga.  

Na początku trzeba podkreślić, że nigdy nie należy kupować psa dla dziecka! Wydaje się to absurdalne? Ma jednak głęboki sens. Dziecko, nawet nastoletnie, nie jest w stanie wziąć na siebie wszystkich obowiązków związanych z posiadaniem zwierzaka, a jeśli dotąd go nie miało – nawet wyobrazić sobie, jakie one będą. Pojawienie się czworonoga zmienia życie całej rodziny, dlatego wcześniej jej członkowie muszą podjąć decyzję, że odtąd chcą żyć  z psem, zajmować się nim i poświęcać mu swój czas. Dzieci, zależnie od wieku, mogą w mniejszym lub większym stopniu uczestniczyć w opiece nad ulubieńcem – jednak to dorośli są za niego odpowiedzialni, to oni muszą pokazać dziecku, jak zajmować się pupilem i nauczyć je właściwego postępowania.

Pies nie jest dla dziecka

Dość często słyszy się narzekania rodziców, którzy kupili synowi czy córce zwierzaka, a potem z rozgoryczeniem wypominają, że przecież to pociechy miały się nim zajmować, a tymczasem tyle obowiązków spada na nich. Myślenie, że dziecko w wieku 8, 10 czy nawet 14 lat będzie w stanie samodzielnie wychować psa i zajmować się nim na tyle, by nie obciążało to dorosłych członków rodziny, jest niedorzeczne. Drodzy rodzice, jeśli nie jesteście gotowi na to, by wziąć na siebie odpowiedzialność za zwierzę, nie decydujcie się na taki krok. Kupienie lub przygarnięcie psa jest wspaniałym pomysłem, a dla dziecka szansą na przeżycia  i doświadczenia, których nie da się zastąpić niczym innym, trzeba jednak powiedzieć bardzo wyraźnie – pies nigdy nie jest dziecka, pies należy do całej rodziny.  Jeśli rodzice sami wychowali się z psami, wiedzą doskonale, jak zmieni ich życie czworonożny domownik. Jeśli nie – wszyscy będą się uczyć razem. W takiej sytuacji szczególnie ważne jest wybranie rasy jak najłatwiejszej w wychowaniu  i sprawiającej jak najmniej problemów.

Pages →  1 2 3 4 5

Pies dla dziecka. Kumpel doskonały Reviewed by on . [caption id="attachment_2332" align="alignright" width="270"] Pies dla dziecka to zawsze obowiązek rodziców.[/caption] Pies dla dziecka. Kumpel doskonały Prawie [caption id="attachment_2332" align="alignright" width="270"] Pies dla dziecka to zawsze obowiązek rodziców.[/caption] Pies dla dziecka. Kumpel doskonały Prawie Rating: 0

komentarze (12)

  • Kasia

    Kasia

    Dla starzych dzieci wpaniałe są yorki.

  • labek23

    rufi600

    Moim zdaniem dla dziecka na pewno nie jest psem dobrym pies ze schroniska, duży, agresywny, lub z burzliwą przeszłością poza tym pies musi być z dobrej hodowli tzn. sprawdzonej polecanej i o dobrej opinii, ale jeśli psy kocha się ponad wszystko to rasa nie ma znaczenia jeśli jest wam razem dobrze to wszystko gra. Dla rodziny z dziećmi polecam SHIH-TZU (sam mam suczkę).

  • Avicky

    Avicky

    Każdy będzie miał inne zdanie w temacie ”Kumpel Doskonały”. Postanawiam przedstawić swoje, kto wie, może kiedyś komuś pomoże w wyborze swojego podopiecznego? W tekście zawartym poniżej nie mówię tutaj o wszystkich dorosłych, którzy chcą sprawić psa dziecku. Dużo osób starannie przemyślało zakup pupila. Wielokrotnie słyszałam już o psach oddanych do schronisk, porzuconych na ulicy, przystanku, przywiązanych do drzewa, bo były nieudanym prezentem. Ludzie powinni uczyć się na błędach osób, które zabrały psa, nie myśląc o konsekwencjach i obowiązkach – pies miał dać radość dziecku. Jednak czy rodzice odpowiednio wybrali rasę, odpowiadającą ich stylu życia, przemyśleli zakup lub adopcję? Co uważa ich dziecko na temat psa? Czy będzie ono w stanie choć po części zajmować się psem, a jeśli jest zbyt małe, to czy dadzą radę odpowiednio socjalizować parę? Niektóre osoby nie zdają sobie sprawy, że z psem nie jest tak hop-siup. Pies nie wychowa się sam. Trzeba poświęcić mu czas. ,,[…] dziecko w wieku 8, 10 czy nawet 14 lat będzie w stanie samodzielnie wychować psa i zajmować się nim na tyle, by nie obciążało to dorosłych członków rodziny, jest niedorzeczna” – owszem to prawda. Rodzice muszą zabrać odpowiedzialność za nowego domownika. Jasne jest to, że dziecko nie zabierze psa do weterynarza, nie powie co mu dolega i nie zapłaci. Kupno psa musi być wspólną i przemyślaną decyzją, żeby później uniknąć nieprzyjemności związanych z zachowaniem psa, spowodowanym brakiem czasu, chęci czy podstawowych informacji. Kolejną sprawą wartą przemyślenia jest rasa psa. Każda z nich ma wymagania, które należy spełnić. Charakter zawsze może odbiegać od wzorca, nie należy kierować się więc wyłącznie informacjami podanymi w encyklopediach/gazetach, choć one także mogą być przydatne. Najlepiej byłoby spotkać się z doświadczonymi hodowcami, lub zwykłymi właścicielami upatrzonej rasy. Styczność z jej przedstawicielami zawsze pomaga. Ważne jest to, aby nie rzucać się na głęboką wodę i nie wybierać ras, które potrzebują doświadczonych i konsekwentnych właścicieli, jeśli się nimi nie będzie. Nie powinno się także wierzyć stereotypom na temat ras. Mówi się, że labradory to psy rodzinne, odpowiednie dla dzieci itp. Prawda może okazać się inna, dlatego tym bardziej należy się ubezpieczyć. A co jeśli chce się kundelka ze schroniska? Trzeba wiedzieć, że takie psy często przeszły wiele, a ich charakteru nie da się określić tak łatwo. Nigdy nie wiadomo jak zachowa się taki pies – trzeba zapewnić bezpieczeństwo swojej rodzinie i jak najwięcej dowiedzieć się o psie. Najlepiej od wolontariuszy, którzy mają styczność z schroniskowymi czworonogami. Ogółem – pies jest najcudowniejszym przyjacielem człowieka. Będzie idealnym towarzyszem dla dziecka, o ile odpowiednio zadba się o bezpieczeństwo obu stron. Każdy pies różni się charakterem i jest odmienny na swój sposób, tak jak my. Wszyscy znajdziemy swojego idealnego czworonoga. Psia miłość jest najpiękniejszą rzeczą na tym świecie, a ten, kto znalazł już swojego kompana z pewnością dobrze o tym wie. Osoby, które poszukują przyjaciela na wiele lat – nie martwcie się, prędzej czy później jakiś czworonóg pojawi się w waszym życiu i ukradnie miejsce na łóżku lub kolanach 🙂 Tego życzę wszystkim z całego serca.

  • Huskylove

    Huskylove

    Różnorodność psich ras jest ogromna. Małe, duże, spokojne, energiczne, uparte, wesołe, bardzo wierne i przywiązane do człowieka czy raczej niezależne, łatwe lub trudne w tresurze… Każdy znajdzie coś dla siebie. Ale wielu przyszłych właścicieli popełnia duży błąd, przy wyborze rasy kierując się nie charakterem a wyglądem. Muszę przyznać, że sama miałam kiedyś podobną sytuację – zauroczyłam się w pewnej rasie, a mianowicie w Husky Syberyjskim, nie patrząc przy tym na odpowiedzialność jaka jest związana z posiadaniem Husky’ego. Na szczęście było to już dość dawno, a do zakupu psiaka tej właśnie rasy NIE doszło. Mogę być tylko wdzięczna rodzicom, że słusznie zresztą, stwierdzili, że byłam na psa ,,za mała”. Teraz zastanawiając się nad wyborem rasy kieruję się głównie charakterem i wymaganiami związanymi z daną rasą. Wspomniany już Husky nie byłby dobry dla naszej rodziny, ze względu iż mam braciszka w wieku przedszkolnym, a tata dużo pracuje. Nie mielibyśmy wystarczająco czasu, aby spełnić wymagania związane z posiadaniem Husky’ego. Lista 10 ras psów nadających się dla rodziny z dziećmi zamieszczona w PP bardzo pomogła nam w wyborze odpowiedniej tym razem, dla naszej rodziny rasy. Zastanawiamy się nad whippetem – to bardzo spokojny, czuły, cierpliwy w stosunku do dzieci chart. Myślę, że byłby wręcz idealnym dla nas psem! Mieszkamy na wsi, w domu zawsze ktoś jest, bo choć tata pracuje, a ja i moje dwie siostry chodzimy do szkoły, a brat do przedszkola – mama czuwa nad domem i whippetem się może zaopiekować – zresztą psiak tej rasy mimo iż jest chartem, w domu lubi się dobrze wyspać albo poleżeć na kanapie 😉 Mam nadzieję, że charcik pojawi się u nas jak najszybciej. A tymczasem dużo czytamy na temat tej rasy i do hodowli whippetów również się udamy, aby trochę podpytać właścicieli – w końcu to BARDZO ważne, aby się o wybranej rasie dowiedzieć wszystkiego, zanim się weźmie szczeniaczka do domu, czyż nie? 🙂

  • Evily

    Ja nie zgadzam się z Waszymi opiniami. Naprawdę, rzadko się zdarza, żeby dorosła osoba nierozważnie kupiła psa dziecku. Wiele moich znajomych, od kilku lat regularnie prosi rodziców o sprawienie im czworonożnego pupila, są oni jednak nieugięci. Podobnie było w mojej sytuacji. W końcu, kiedy wreszcie coś ruszyło, połowa członków rodziny była niezdecydowana lub wręcz przeciwna. Moja mama nie chciała widzieć psa w domu, a babcia twierdziła że nie poradzi sobie z nauką czystości. Teraz moja mama wprost uwielbia naszą sunię, a babcia mówi że chyba sam Pan Bóg zesłał nam Daisy. Wiadomo, że niesamowicie ważny jest odpowiedni wybór rasy. Muszę przyznać, że my dość pochopnie podjęliśmy decyzję o kupnie jakże „kłopotliwej” (według niektórych to mało powiedziane) rasy, jaką jest jamnik, a dziś mówię że nie widziałam grzeczniejszego psa. Warto postarać się naprawdę, nie polegać jedynie na opisach ras z internetu, ale zapytać różnych hodowców, właścicieli interesującej nas rasy, na pewno będzie ich dużo w naszym otoczeniu. Jeśli jednak nie, warto zajrzeć na fora internetowe. Chciałam też podkreślić, że rodzice najlepiej znają swoje dziecko i wiedzą czy mogą na nim polegać. Moi rodzice w końcu zgodzili się na czworonoga, ale mama mojej rozpieszczonej koleżanki, dzięki Bogu, nie chce o tym słyszeć. Należy pamiętać, że nie ma ras idealnych, ale wiele z nich jest naprawdę dobrych. Każdy pies potrafi obdarzyć dziecko miłością, nawet niekoniecznie chodzący jak robot na każdą komendę 😉

  • zojulcia15

    zojulcia15

    O jejku! Jak ja długo czekałam na taki temat! Chodzby po to by wyrazić swoje zdanie. Ja pieska kupiłam gdy miałam osiem lat. Jednak moja mama wiedziała jak mnie do tego przygotować. Musiałam rano wychodzić na spacery ze smyczą i sprzątać cały dom. Byłam na mamę trochę zła ale teraz-wdzięczna. Umiem się zająć Zoją (mam 11 lat). Prawie codziennie ją tresuję, bawię się z nią, czeszę i pilnuję wizyt u weterynarza oraz odkleszczania. Co do ras przedstawionych w czerwcowym numerze jako „idealne” nie do końca się zgadzam. Na pewno goldeny (ja mam 😉 ) oraz buldogi i spanielki ale bulteriery? Z tym nie do końca się zgadzam. Pies to najcudowniejszy przyjaciel. Nie każde dziecko na niego zasługuje. Jednak dobrze wybrany czworonóg będzie najcudowniejszym przyjacielem na świecie.

    • aga6189

      aga6189

      Zojulcia bulteriery są bardzo łagodne! W Wielkiej Brytanii mówi się na nie ” psy niańki”. Są bardzo wrażliwe i potrzebują miłości człowieka. To przez ich krwawą przeszłość mają teraz taką opinię- były wykorzystywane do walk psów itp.

  • liwia2005

    liwia2005

    Niektóre psy kochają dzieci , ale nie ma psów które nie zrobią dziecku krzywdy. Nie którzy mówią ze najlepiej kupic psu pluszaka.Ale to nie do konca prawda. Psy typu: maltanczyk,sznaucer ,shih-tzu , są dla dzieci idealne! Czasami psu przez przypadek zdarzy siè ugryscś pod czas zabawy, ale to jest tak jak ktos ciè nie chcąco szturchnie , przynajmniej ja tak uwazam… Dla malucha pies musi być mały,jesli pies bèdzie olbrzymem , z pewnoscią przewróci dziecko.Trudno jest wybrac psa, zwłaszcza w rodzinie w której są dzieci. ŻZeby wybrac psa idealnego dla rodziny z dzieckiem , trzeba bardzo dobrze znacć jego temperament. Ja szukałampsa długo , długo … Pies jest doskonały! Kocha dzieci , i nie tylko tych w rodzinie:)

    • Łapka

      Julia2oo3

      Ja słyszałam że psy dużych ras lepiej nadają się dla dzieci, ponieważ są w stosunku do nich łagodne, opiekuńcze i cierpliwe, natomiast małe psy może złościć dziecięce zachowanie przez co mogą wykazywać agresję. Ale wiadomo że jak przyjdzie co do czego to duży pies może wyrządzić maluchowi większą krzywdę.

  • kejciu28

    Tak. Nierozważność rodziców w takich sytuacjach jest ogromnym problemem. Nie chodzi już tu nawet o myśl, że dziecko samo będzie w stanie zająć się czworonogiem, ale o samą perspektywę wyboru zwierzaka przez pryzmat przede wszystkim wyglądu. Rodzice nie przywiązują żadnej wagi do wymagań danej rasy, ilości czasu jaką trzeba im poświęcić. Najważniejsze żeby piesek był małym, słodkim misiem z puszystą sierścią i słodkim spojrzeniem. Szukają szczeniaczków, wybór również nie rzadko pozostawiają dzieciom, które przecież pojęcia nie mają o charakterach danych psiaków. Później z małego słodkiego misiaczka wyrasta potężny pies, wymagający długich wyczerpujących spacerów, pielęgnacji i zainteresowania. To przykre bo pomijając fakt, że wygląd dorosłego już psa jest nie lada zaskoczeniem to rodzice nie są w stanie sprostać wyzwaniu. Ale cóż, powiedzmy sobie szczerze: rozwaga i odpowiedzialność jest bardzo ważna, ale najważniejsza jest miłość jaką damy naszemu czworonożnemu przyjaciolowi, a dzieci potrafią na prawdę przywiązać sie do zwierzaków.

  • MiHau

    MiHau

    Prawda jest taka, że niektóre dzieci wychowają psa lepiej niż dorośli i vice versa – każdy z nas jest inny i ma inne podejście do czworonoga. Dobór rasy i charakteru psa jest kluczową kwestią przy zakupie, bo wybieramy psiaka już na całe jego życie i na długi okres w naszym własnym. „myśl, że dziecko w wieku 8, 10 czy nawet 14 lat będzie w stanie samodzielnie wychować psa i zajmować się nim na tyle, by nie obciążało to dorosłych członków rodziny, jest niedorzeczna” – to i tak lekko powiedziane, choć podpisuję się pod tym rękoma i nogami. 😉 Decyzja o kupnie psa nie może być decyzją spontaniczną, a przemyślanym i dopiętym na ostatni guzik działaniem. Warto przed wyborem psa kupić różne pisma, czytać z różnych źródeł o razie etc. Mnie w wyborze Nuki (shih-tzu) pomógł właśnie Przyjaciel Pies 🙂 Dobrze wybrany i wychowany pies to wierny kompan na całe życie; pies niedobrany i niewychowany w żaden sposób, staje się tylko zbędnym ciężarem w rękach zdenerwowanego nierzadko właściciela, później dodatkowym obciążeniem w schroniskach. Czy mało jest takich przypadków? Warto więc zadać sobie zasadnicze pytanie: DLACZEGO chcę psa i CZEGO od niego oczekuję? Jaką chcę zbudować z nim relację i jaką ma mieć rolę w moim życiu? Ile jestem w stanie poświęcić mu czasu? Wszystkim osobom stojącym przed taką rozterką – radzę się dobrze zastanowić, bo każdy na pewno znajdzie coś dla siebie i życzę powodzenia. Osobom, które już wybrały – gratuluję. Pies naprawdę zmienia życie i to w sposób niemożliwy do opisania. Psia miłość jest czymś wyjątkowym i naprawdę specyficznym, a mnogość odmian, charakterów i kolorów sprawia, że dla każdego znajdzie się coś dobrego – tytułowy „Kumpel Doskonały”!

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top