czwartek, 27 lipca 2017

Owczarek rumuński karpatin

24 czerwca 2015 13:18 Zostaw komentarz

BERGER ROUMAIN 030DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI):
Grupa:
1 FCI (psy pasterskie i zaganiające), sekcja 1 (psy pasterskie)
Wrażenie ogólne: duży pies raczej lekkiej budowy, o prostokątnej sylwetce. Wyraźny dymorfizm płciowy – suki są mniejsze i lżejsze od samców
Wzrost: psa 65–73 cm, suki 59–67 cm
Głowa: lupoidalna (wilcza), mocna, ale nie ciężka, kształtu stożkowatego. Mózgoczaszka zaokrąglona, szeroka, stop średnio wyraźny, kufa klinowata, nie dłuższa od mózgoczaszki, wargi suche
Oczy: niewielkie, owalne, trochę skośne, ciemnobrązowe
Uszy: nieduże, trójkątne, osadzone nieco powyżej linii oka, wiszące i przylegające do policzków
Kończyny: umiarkowanie kątowane
Ogon: dość wysoko osadzony, długi, w ruchu noszony powyżej grzbietu.
Szata: prosta, gęsta i twarda, z obfitym podszerstkiem. Na głowie krótka i gładka, na tułowiu średniej długości, obfite portki i kryza, mocno owłosiony ogon
Umaszczenie: różne odcienie barwy jasnopłowej z ciemnym nalotem, często w połączeniu z bielą, która nie powinna jednak przeważać

SZCZYPTA HISTORII:
Pracujące psy górskie na uznanie kynologów czekać musiały długo, w Rumunii aż do okresu międzywojennego. Pierwszy opis rasy opublikowany został przez doktora Moldoveanu w piśmie „Karpaty” w roku 1937. Pisał on: „Karpatin to duży i silny pies, z temperamentu przypomina wilka, co szczególnie widać w momentach wściekłości, gdy jego oczy goreją jak oczy dzikiego zwierza. Da się to wytłumaczyć faktem, że psy te żyją z dala od siedzib ludzkich, a walki z drapieżnikami to ich chleb powszedni. Tylko pasterze wiedzą, jak bardzo psy te potrafią być odważne, przywiązane do właściciela i czułe wobec niego.” Z tego samego roku pochodzą: zamieszczona w magazynie kynologicznym „Canis” wzmianka o miocie karpatinów urodzonych w Timisoarze i artykuł w piśmie weterynaryjnym pióra doktora Radulescu, który postulował uznanie karpatina za narodową rasę psa pasterskiego.
Artykuły nie zostały jednak poparte żadnymi działaniami hodowlanymi; trzeba było na nie poczekać do zmiany systemu politycznego w Rumunii. Wtedy to, w 1994 roku, Vasile Iclenzan, hodowca owiec z Bystrzycy, regionu o długiej tradycji pasterskiej, utworzył fundację, której celem była odbudowa pogłowia i popularyzacja rodzimych ras psów pasterskich – karpatina i mioritica, przy czym ten pierwszy miał wyglądać jak osobnik opisany przez doktora Moldoveanu. Poszukiwania w bliższej i dalszej okolicy oraz przeglądy psów, trzymanych przez owczarzy, wykazały, że reprezentują one różne typy. Wyróżniały się wśród nich psy ciężkie o maści łaciatej, a ich hodowcy twierdzili, że to także karpatiny, ba, może nawet lepsze od tych, które wcześniej opisano. Konflikt narastał… Kilka lat później, w roku 1998, po wystawie specjalistycznej w Bystrzycy, na której pokazano psy w obu typach, za autentyczne karpatiny chciano uznać tylko te lekkie i szare, a dla łaciatych i ciężkich zaproponowano status odrębnej rasy i nazwę – psy pasterskie z Bukowiny. Do porozumienia doszło dopiero cztery lata później, a „po drodze” wyodrębniono jeszcze trzecią rasę – czarnego jak kruk corba. Vasile Inclezian do dzisiaj pozostaje zastępcą przewodniczącego klubu rasy do spraw hodowlanych i niekwestionowanym autorytetem we wszystkim, co dotyczy owczarka rumuńskiego.
Mimo uznania przez FCI karpatin jest rasą praktycznie nieznaną poza swoją ojczyzną i taką zapewne pozostanie. Zapotrzebowanie na tego rodzaju psy jest w dzisiejszych czasach niewielkie, bo nie nadają się one na towarzyszy życia w mieście, a i konkurencja ze strony podobnych, ale nieco wcześniej poznanych i przez to bardziej popularnych ras (owczarka kaukaskiego, sarplaninaca itp.) jest duża.
W Polsce mamy jedynie kilka karpatinów i, choć na świat przeszedł już jeden albo dwa mioty, trudno jeszcze mówić o zorganizowanej hodowli tej mało u nas znanej rasy.

Jeśli chcesz się dowiedzieć więcej o tej rasie, zapraszamy do zakupu archiwalnych numerów miesięcznika „Przyjaciel Pies” 6/15.

Owczarek rumuński karpatin Reviewed by on . DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI): Grupa: 1 FCI (psy pasterskie i zaganiające), sekcja 1 (psy pasterskie) Wrażenie ogólne: duży pies raczej lekkiej budowy, o p DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI): Grupa: 1 FCI (psy pasterskie i zaganiające), sekcja 1 (psy pasterskie) Wrażenie ogólne: duży pies raczej lekkiej budowy, o p Rating: 0

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top