wtorek, 26 września 2017

Nagi pies peruwiański

14 kwietnia 2015 15:01 Zostaw komentarz

perow01DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI):
Grupa: 5 FCI (szpice i rasy prymitywne), sekcja 6 (psy ras pierwotnych). Inne nazwy: perro sin pelo del Peru, inca orchid dog
Wielkość: mały 25-40 cm, średni 40-50 cm, duży 50-65 cm
Waga: mały 4-8 kg, średni 8-12 kg, duży 12-23 kg
Proporcje: wysokość w kłębie do długości tułowia jest jak 1:1, tułów suki może być trochę dłuższy niż psa
Głowa: wydłużona do nosa; łuki brwiowe średnio rozwinięte. Kolor nosa powinien być w harmonii z kolorem skóry
Oczy: bystre i inteligentne, powinny być średnie, migdałowego kształtu
Uszy: stojące, średniej wielkości (u psów owłosionych mogą byc załamane)
Ogon: noszony nisko, długość do stawu skokowego
Zęby: siekacze rozczłonowane w zgryzie. Kły normalnie rozwinięte. Brak jednego lub wszystkich trzonowców i przedtrzonowców jest akceptowany
Szata: bez włosów, ewentualnie z nielicznymi włosami na czubku głowy, czubku ogona i łapach; zdarzają się osobniki owłosione (niewystawowe) z umiarkowanie długą jedwabistą sierścią na całym ciele
Umaszczenie: czarne, wszystkie odmiany szarego, brązowego, ciemny i jasny blong. Wszystkie kolory mogą byc jednolite lub z plamkami na całym tułowiu
perow2SZCZYPTA HISTORII:
Perro sin pelo del Peru, bo tak brzmi oryfinalna nazwa rasy, to pies w typie pierwotnym. Pierwsze dowody na istnienie tych czworonogów na obszarze dzisiejszego Peru można zaobserwować już w sztuce garncarstwa w kulturach Formativo (lata 1000 do 500 p.n.e.), choć istnieje możliwość, że zostały one udomowione o wiele wcześniej. W Chavin de Huantar (miasto istniejące od ok. 1400 do 400 r. p.n.e. na północy górskich obszarów dzisiejszego Peru) zostały odnaleziony kości psów. Peruwiański archeolog Lumbreras mówi: „wydaje się, że jest to jedna z odmian psa typu inca, występującego w dużej populacji w Andach. Jeto to największy pies żyjący w starożytnym Peru, charakteryzujący się małą głową, spiczastym pyskiem, stojącymi, małymi i trójkątnymi uszami oraz krótkimi nogami. Jego wzrost wynosi ok. 2/3 długości ciała, sierść jest długa, koloru żółtawego”. W El Faro en Supe odnaleziono mumię psa z okresu Formativo. Jego cechy odpowiadają cechom wykazanym dla psa z rodzaju inca. Kolejną mumię znaleziono w 1978 roku w jaskini Rosamachay de Ayacucho i był to jeden z 6 typów psów o pochodzeniu peruwiańskim. Zmumifirkowanych ciał psów znaleziono jeszcze więcej. Archeolog Sonia Guilleen udokumentowała 80 przypadków psów pochowanych ponad 1000 lat temu na cmentarzu Chirbaya.

Jeśli chcesz się dowiedzieć więcej o tej rasie, zapraszamy do zakupu archiwalnych numerów miesięcznika „Przyjaciel Pies” 7/08.

Nagi pies peruwiański Reviewed by on . DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI): Grupa: 5 FCI (szpice i rasy prymitywne), sekcja 6 (psy ras pierwotnych). Inne nazwy: perro sin pelo del Peru, inca orchid do DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI): Grupa: 5 FCI (szpice i rasy prymitywne), sekcja 6 (psy ras pierwotnych). Inne nazwy: perro sin pelo del Peru, inca orchid do Rating: 0

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top