poniedziałek, 1 maja 2017

Manchester terrier

16 grudnia 2014 15:13 Zostaw komentarz

manchester_terrier01DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca):
Grupa: 3 FCI (teriery); sekcja 1 (teriery duże i średniego wzrostu)
Wrażenie ogólne: zwarty, elegancki, silny, o odpowiedniej masie
Wzrost: 41 cm (psy), 38 cm (suki)
Głowa: długa, płaska, wąska i klinowata  o prostym profilu, kufa dobrze wypełniona pod oczami, zwęża się stopniowo ku nosowi
Oczy: stosunkowo małe, ciemne  i błyszczące, w kształcie migdała
Uszy: małe, w kształcie litery „V”, noszone wyraźnie powyżej wierzchołka czaszki, opadają do przodu nad oczami, dotykając czoła
Ogon: krótki, osadzony w miejscu, gdzie kończy się wypukłość zadu, gruby u nasady, zwęża się ku koniuszkowi, nie powinien być noszony ponad linią grzbietu
Sierść: ściśle przylegająca, gładka, lśniąca i sprężysta
Umaszczenie: głęboka czerń i soczyście mahoniowe podpalanie na głowie, klatce piersiowej, przy odbycie i na łapach. Charakterystyczną cechą rasy jest rysunek na kończynach przednich – poniżej nadgarstków są podpalane, ale na każdym palcu powinna być wyrazista czarna kreska. Z przodu, nad łapą znajduje się wyraźnie zaznaczona czarna plamka, wielkości odcisku kciuka. Jakiekolwiek białe znaczenia są niepożądane
manchester_terrier02
SZCZYPTA HISTORII:
Najstarsze znane wizerunki krótkowłosych, czarnych podpalanych terierów znajdujemy w modlitewnikach z okresu późnego Średniowiecza. „The Books of Hours” lub „The Virgin Hours” miały służyć maluczkim do modlitwy i religijnej zadumy. Zwykle ilustrowano je dość oszczędnie, jednak odstępstwem od surowej zasady były książki dla wyższych warstw społecznych. W jednej z nich, datowanej na 1500 rok znajdujemy podobiznę niewielkiego psa, do złudzenia przypominającego znane nam manchestery. Podobne czworonogi opisywał doktor Caius, nadworny lekarz Elżbiety I. Według przekazów były to psy nad wyraz uzdolnione do tępienia szczurów, a umiejętność tę niezmiernie ceniono w tamtych czasach. Nazywano je po prostu „black and tan terriers”. Z czasem stały się protoplastami wielu ras terierów pochodzących z Wysp Brytyjskich.  W roku 1873 Kennel Club zaczął rejestrować czarne podpalane teriery w księgach rodowodowych. Wtedy też pojawiły się one na wystawach. Kariera wystawowa nie przeszkodziła im jednak w doskonaleniu cech użytkowych. W XIX stuleciu szczury stanowiły istną plagę magazynów i składów toteż zapotrzebowanie na szczurołapy było ogromne, a ówczesne manchestery radziły sobie z robotą znakomicie. Szczególną rozrywką w tym czasie były publiczne egzekucje gryzoni. Teriery wykorzystywano w tym „sporcie” nader chętnie – rekordzista potrafił zagryźć 100 szczurów w niespełna siedem minut. Takie psy musiały być w cenie. Wygląd XIX-wiecznych manchesterów różnił się nieco od dzisiejszego. Były cięższe i bardziej krępe. W celu uszlachetnienia budowy skrzyżowano je z whippetami, co dało w efekcie egzemplarze o bardziej eleganckich liniach, lżejsze i o niebo szybsze. Nadawały się znakomicie do polowania na króliki. W roku 1920 Kennel Club oficjalnie rozdzielił rasę na dwie odrębne. Mniejszą odmianę znamy dziś jako angielskie- go toy terriera, większą zaś nazwano manchesterem…
manchester_terrier03
Więcej o tej rasie pisaliśmy w numerze 6/2013. Możesz ten numer archiwalny zamówić TUTAJ.

Manchester terrier Reviewed by on . DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca): Grupa: 3 FCI (teriery); sekcja 1 (teriery duże i średniego wzrostu) Wrażenie ogólne: zwarty, elegancki, silny, o odpowiedn DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca): Grupa: 3 FCI (teriery); sekcja 1 (teriery duże i średniego wzrostu) Wrażenie ogólne: zwarty, elegancki, silny, o odpowiedn Rating: 0

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top