A ja uważam, że ludzie w ogóle nie powinni na siłę rozmnażac psów. Jest ich już zdecydowanie zbyt dużo. Np. moja ciocia hoduje psy ras spaniel, husky, dog de bordo, buldog angielski, owczarek niemiecki, york. Ostatnio miała duży miot CZARNYCH spanieli. Niestety, ludzie nie przepadają za tą maścią, a hodowców w Polsce dużo, więc na końcu ciocia oddawała psy prawie za darmo, nie patrząc nawet, czy oddaje je w dobre ręce. Spójrzcie, ile psów zdycha na ulicach, w schroniskach. Ile psów (kundelków), tak oddanych i pragnących miłości żyje w schroniskach, ponieważ nie ma dla nich domu. Wszystkie domy są już zajęte przez słodkie yorki i inne rasowe psy. A ile rasowych psów kończy tak samo- hodowca nie może sprzeda szczeniaka, próbuje go oddac za darmo, ale nikt nie chce go wziąśc. Po co tracic pieniądze na utrzymanie- zostawię psa na jakimś śmietniku, albo w schronisku. Ludzie, schronisko to nie rozwiązanie- one są przepełnione. Ile psów jest usypianych, ponieważ wystają ponad limit. PSÓW JEST ZA DUŻO, WIĘC NIE MA DLA NICH DOMU. TERAZ POMYŚL HODOWCO- KAŻDY SZCZENIAK, KTÓREGO WYDA NA ŚWIAT TWOJA SUCZKA, DLA TWOJEGO ZYSKU, WYSTAJE PONAD LIMIT, WIĘC TRZEBA ZA TO ZABIC INNEGO PSA(TEGO, KTÓRY PRZEGRAŁ WALKĘ O SZCZĘŚLIWE ŻYCIE)!!!

Przepraszam , ale mam takie pytanie , a więc ; Co hodowcy robią z psami jeśli ich nie sprzedadzą , czy je topią ?

kurcze tak chcialabym zalozyc w przyszlosci hodowle ... ale kurcze guzik czlowiek z tego ma ;/ wiecej kasy trzeba wydac niz zarobisz ... ale i tak bd miala taka hodowle bo liczy sie to ze kocham psy~!

Rozumiem, że są osoby,które wolą psy rasowe od kundelków. W schroniskach na nowy dom czeka miliony zwierząt, ale ludzie wolą psy rasowe z rodowodem. Czy psy schroniskowe nie zasługują na ciepły dom otoczony miłością? Oczywiście, że tak. Jest tyle osób, które rozmnażają psy bez namysłu...,a potem te nieszczęsne psy trafiają do schronisk. Moim zdaniem lepiej przygarnąć psa ze schroniska, niż kupując sobie rasowego.

Dla mnie, czyli dla osoby która chce w przyszłości założyć hodowle rasy Golden Retriever, był to bardzo dobry artykuł. Wszystko co opisaliście było bardzo dobrze opisane, wyjasnione dodane zdjęcia z dobrym komentarzem. Wszytsko do siebie pasowało. Dobrym, a powiem raczej bardzo dobrym pomysłem było umieszczenie kosztorysu hodowli. Może przekona osoby, które wydaje się, że na hodowli można bardzo dużo zarobić a na psa nie wydac za dużo. "koszty hodowli można porównać do zakładania własnej firmy"- bardzo dobre zdanie. Szczeniaka też trzeba wybrać i nie jest to ładne- wielka prawda! Myśląc, ze kupisz szczeniaka po Chapionie i od razu będzie zdobyło najlepsze tytuły. Tak nie jest. Może by zaglądnąc w genetykę tego psa. Strzał w 10! Na pielęgnacje też wydajemy dużo i gaztea to dobrze opisała. Mogę powiedziec jedno go Przyjaciela Psa- Dziękuje Wam szczerze za ten artykuł!

Niestety niktórzy właśnie kieruja się tylko tym by zarobić na psie ;/ Są nawet tacy ludzie , którzy sprzedają psa na wystawach za 300, 400 zł by tylko cos na szczeniaku zarobić. psy są tzrmane w małych klatkach gdzie jest ich tam pare!! Niektóre z tych psów są chore i po niedługim czasie zdychają!!Tacy ludzie nie powinni mieć prawa zajmowac sie psami!

tak to jest dać małolatowi palec, a pociągnie za całą rękę... nagroda=komentarz pff

Zazdrościsz? To napisz komentarz godny Twojego wieku, Pani-Dorosła!

Już od dawna kupuję "Przyjaciela Psa". Czytam ostatni numer, czytam, aż tu wreszcie BUM! - mój ulubiony temat - hodowla psów:) Od zawsze marzyłam, by jeździć z psem na wystawy. Nie chodzi tyle o nagrody, ile o tą całą "psią atmosferę". Ale nie wiedziałam, że tak bardzo łączy się to z posiadaniem hodowli. A to już, jak się okazuje, nie taka prosta sprawa... Człowiek pomyślałby, że to tak łatwo - kocham zwierzęta, uwielbiam psy - czemu by nie założyć hodowli? Mam już Burka, Azora, Brutusa - brakuje tylko nazwy hodowli. Ja wolałabym mieć psa pochodzącego z hodowli, w której panują dobre warunki dla psiego życia, z takiej gdzie dba się o każdego psa, są szczepienia, porządek, a w razie potrzeby pomoc weterynarza. Myślę, że większość z was się ze mną zgodzi. Nie mogę patrzeć, jak niektórzy ludzie zakładając hodowlę nie mają nie mają na sercu dobra zwierząt:( Bo przecież ciągłe błoto pod psimi łapkami, prowizoryczne budy, w których raczej jest mokro niż sucho w czasie deszczu - to nie jest marzenie żadnego psa - chyba sądzicie podobnie? Każdy pies potrzebuje mieć własne posłanie, własną miskę, ciepły kąt i taką prawdziwą szczerą miłość hodowcy. Bo z hodowcą jest jak z księdzem - musi mieć powołanie; nie każdy się do tego nadaje. Denerwuje mnie to, że ludzie hodują psy po to, aby na nich zarobić. Przecież to bezmyślność! Suczki męczą się z taką ilością szczeniąt, a ci pseudo-hodowcy sprzedają pieski byle komu i nie wiedzą, czy jak zwierze dorośnie nie znudzi się swoim przyszłym właścicielom. Takie "domowe hodowle" to kiepski pomysł, ale jak tu przemówić TAKIM LUDZIOM do rozsądku??? Ja to mam szacunek do takich prawdziwych hodowców. Podziwiam ich za wytrwałość i pełne poświęcenie, by zapewnić psom maksimum psiego życia - dbają o nie, żywią, leczą, bawią się, ale przede wszystkim kochają i szukają odpowiednich właścicieli. A wtedy pies jest bezgranicznie oddany opiekunowi całym swoim psim sercem. Czy to nie piękne?:) Szkoda tylko, że ten interes jest taki drogi. Z "Przyjaciela Psa" dowiedziałam się, ile hodowca musi wydać na jednego pieska ze swojej hodowli. Baaardzo dużo... W końcu nie każdy może zostać hodowcą:) Póki co, ja jako ZWYKŁA właścicielka czworonogamogę tylko chodzić na wystawy jako "oglądający", bo moja psina raczej zalicza się do wielorasowców:) A kto wie, może jeszcze wyrośnie ze mnie jakiś hodowca?:) Pozdrowienia dla całej redakcji "Przyjaciela Psa" - gimnazjalistka z kundelkiem Mają.

Zawsze lubiłam psy, wiele razy gdy rozmyślałam czym będę się zajmować w przyszłości rozważałam też zajmowanie się hodowlą psów. Niestety nie mam warunków żeby spełnić to marznie. Hodowla to wspaniałe zajęcie dla miłośnika psów, zazdroszczę wszystkim którzy mogą sobie na nie pozwolić. Mam nadzieję że wszyscy hodowcy myślą przede wszystkim o psach a nie o zarobku na nich.

Ludzie hodują psy od wieków !!! M.in. hodowla ma za zadanie prawidłową selekcję piesków danej rasy jak również pogłębienie wiedzy kynologicznej. Prawdziwi hodowcy kierują się dobrem podopiecznych- nie oszczędzają na nich po prostu. Właśnie takim hodowcom warto ufać ponieważ oni zrobią wszystko aby ich szczeniaczki i pieski trafiły do dobrych ludzi !!!

Ja, jak będę dorosła to będę miała owczarki szkockie collie i papillony z rodowodem

Uważam, że hodowla to bardzo trudne zajęcie.Na to najczęściej pozwalają sobie ludzie mieszkający w domach z dużymi ogrodami.Oczywiście może mieć małą hodowlei i tylko parę zwierząt.Najgorsze jest to,ze niekturzy ludzi uważają to za dobry interes.Zaczynają od pasji a kończą na pieniądzach. Sama chcę założyć hodowlei i mam nadzieję, że będę dalej uważała psy za najlepszych przyjaciuł.OBY TAK BYŁO.

Przeczytałem ten artykuł z zainteresowaniem choć nie znalazłem jakiś informacji rzucających mnie na kolana (wszystko co tam jest napisane znam z innych źródeł)poza jedną, że hodowcą wg prawa polskiego jest osoba posiadająca przynajmniej jedną sukę hodowlaną i należąca do Związku Kynologicznego w Polsce. Moim zdaniem jest to tylko półprawda bowiem poza ZKwP w Polce działają inne krajowe organizacje kynologiczne jak np Polski Klub Psa Rasowego, klub Hodowców Rasy owczarek Niemiecki czy Związek Owczarka Niemieckiego Długowłosego. I tym samym nasuwa się od razu pytanie czy członkowie tych organizacji prawnie zarejestrowanych w sądzie tak samo jak Związek Kynologiczny w Polsce, posiadających swoje regulaminy i co najważniejsze statut wg prawa polskiego nie są już hodowcami? Tak nie wolno i redakcja powinna jak najszybciej uzupełnić te braki do tego w sumie niezłego artykułu i nie wykręcać się tym, że do tych organizacji nie ma dostępu czy czymś podobnym (są ich strony internetowe i tam mają swoje regulaminy). Inaczej, artykuł będzie dalej bardzo stronniczy ponieważ będzie pokazywał hodowlę tylko od strony ZKwP pomijając mniej czy bardziej świadomie inne stowarzyszenia kynologiczne działające na terenie naszego kraju. Może to o czym piszę jest dla co poniektórych czytelników mało istotnym szczegółem ale dziennikarska rzetelność wymaga napisania także o innych stowarzyszeniach bo kynologia to nie tylko FCI i jej satelity ale również pozostałe stowarzyszenia. Takie podejście do tematu hodowli z punktu widzenia tylko związkowego jest bardzo krzywdzące dla członków innych organizacji kynologicznych działających w naszym kraju. Mam nadzieję, że po przeczytaniu tego postu redakcja się zreflektuje i napisze wreszcie jakiś artykuł rzeczowy i porządny na temat innych krajowych organizacji kynologicznych bowiem w takim piśmie jak Przyjaciel Pies nie będącym pismem ZKwP jak Pies należałoby pisać o wszystkich a nie tylko o jednym słusznych stowarzyszeniu jakim jest ZKwP i FCI.

Wydaje mi się, że się niepotrzebnie czepiasz szczegółów. Generalnie wiadomo o co chodzi w artykule, informacje są ogólne i wiadomo, że dotyczą hodowania psów z rodowodem (nie ma znaczenia, czy są to rodowody ZKwP, czy PKPR, czy jeszcze jakiś inny. Chodzi o uświadomienie ludzi na temat hodowli, jej blasków i cieni, oraz o problemie pseudohodowli, czyli "hodowaniu" psów bez papierów. Nikt nie napisał w artykule, że jak pies ma rodowód innej organizacji, to jest kundlem, czy psem z pseudohodowli. Wydaje mi się, że redakcja po prostu dała przykład na podstawie związku kynologicznego, że pies powinien mieć rodowód, i ze droga do hodowli nie jest prosta, tylko wymaga jakiegoś wysiłku.

A ja uważam, ze diabeł tkwi właśnie w szczegółach i tam jest tez pies pogrzebany. Jeśli chodziłoby tylko o ukazanie cieni i blasków hodowli to, w definicji hodowcy autorka powinna napisać, że jest to człowiek zrzeszony w jednej albo kilku organizacjach kynologicznych a nie podawać jednej konkretnej bo ją wszyscy znają i jest największa. Gdyby napisała jak ja to podałem to bym się zaleta z Tobą zgodził w 100 procentach . A tak to artykuł ten jest kolejną reklamą albo krypto reklamą jednej z organizacji i można by się zastanawiać czy za to właśnie ta organizacja nie zapłaciła autorce artykułu. Może to brzmi kuriozalnie dla co poniektórych czytelników ale ktoś kto patrzy na całą sprawę szerzej i obiektywniej może mieć takie odczucia.

No to już wydaje mi się co najmniej śmieszne. Już widzę jak związek kynologiczny zapłaciłby za tekst... Myślę, że każdy widzi w tekstach to, co jest mu najbliższe, tak samo jest z książkami. Nie wydaje mi się, żeby tekst o hodowli był "silnie emocjonalnie związany" ze Związkiem Kynologicznym :)

A ja myślę, że jednak jest związany emocjonalnie ze Związkiem Kynologicznym w Polsce bo jeśli by nie był nie padła by tu jego nazwa tylko autorka napisałaby ogólnie bądź na równi opisała warunki wymagane do hodowli w innych organizacjach kynologicznych. A tu co? Jeden słuszny ZkwP i FCI...

ja myśle że każdy może hodowac zwierzęta ale nie każdy na nie zasługuje

Masz rację ja kiedyś będę hodować psy i będę z nimi jeżdzić na wystawy.Moje psiunie to będą : owczarki szkockie coli długowlose, jamniki i inne ,ale nie mastify.Będziemy zbierać puchary i,coś myślę,będziemy najlepsi!!!!!!!!!!!!

myślę że każdy może hodować zwierzęta jednak musi się liczyć z tym że te małe i duże istoty potrzebują jedzenia i świeżej wody.czytałam taki artykół w którym jedna suczka rodziła dwa razy w roku to poprostu horror,nie chciała bym żeby te zwierzęta przechodziły to samo.

Myślę, że ten artykuł jest jednym z najlepszych. Niektórym może się wydawać, że temat jest zwyczajny, powszechny. Ja jednak sądzę, że jest bardzo potrzebny. Redakcja dobrze wie, że większość miłośników psów w głębi duszy marzy o własnej hodowli. Ich pupil staje się reproduktorem najlepszych szczeniąt. Oni zaś odbierają nagrody zdobyte na wystawach i gratulacje od znanych hodowców, którymi właśnie się stają. Jeszcze wcześniej zarabiają na sprzedaży reszty psiaków. PP uświadamia nam, że ten obraz życia hodowcy psów jest niezgodny z prawdą. Jednych zniechęca, drugich mobilizuje do dalszej nauki na temat psów, ras i wielu innych spraw związanych z hodowlą. Tacy ludzie stają się prawdziwymi hodowcami. Jedni powiedzą, że to szaleństwo, aby życie psów, stało się ich (hodowców) życiem. Zadajmy sobie pytanie: czy bez tych "szaleńców" byłoby tak wiele różnych ras, które nas zachwycają? Bez nich nie mielibyśmy np. chartów polskich, które zostałyby zapomniane.

Ja mam jeszcze dużo życia przed sobą, ale bardzo kocham psy i sama mam jednego. Być może właśnie ten artukuł zapoczątkował powstanie jakiejś nowej hodowli, która będzie założona właśnie przeze mnie??? Już sobie to wyobrażam: Zaczne najpierw od samca(najprawdopodobniej pinczer średni). Będę z nim jeździła na wystawy i różne konkursy. Kiedy zdobędzie papierki, może poszczęści się nam to zeswatam go z jakąś suczką z papierkami i stworze w ten sposób "Papierkową rodzinke". Jak się urodzą maluchy to będzie najprzyjemniejsza robota czyli karmienie, wychowywanie, sprzątanie to co zostało wydalone, dodatkowe koszty, mniej czasu na inne sprawy i takie tam. Nawet mam wymyślonych pare imion: Lizus-jeden szczenieak musi mieć taki charakter, Matrix-Musi się znaleźć jakiś wyczynowiec, Serduszko- (to dziewczynka)któraś musi się okazać słodka, Doda-tak nazwe suczke która ewentualnie nie będzie doskonała lub będzie wyła, El DIABLO- czyli najniegrzeczniejszy ze wszystkich szczeniąt. Szczeniaczki dorosną i tak samo będą jeździły na wystawy(dwa z nich sobie zatrzymam). Będą zdobywać różne miejsca, ale ja i tak będe je kochać. Hodowla się rozrośnie i razem z nią praca, którą trzeba wykonywać przy takim obowiązku. Hodowle nazwe "Pinczer pod poduszką"(nie pytajcie się dlaczego taka nazwa). Rodziny nie zamieżam posiadać, dlatego będe mogła przeznaczyć cały czas dla piesków. Aktualnie posiadam jednego pieska o imieniu Matrix, rasy pinczer średni. Jest naprawde kochanym pieskiem, ale na jednej psiuni nie zaprzestane. Pozdrawiam wszystkich, łącznie ze zwierzętami i chwale te osoby z takimi pomysłami jak ja.

A ja nie chwalę! Poza tym, że szcz. musza mieć imiona na jedną literę, to skąd możesz wiedzieć, ile ich będzie, jakiej płci, a tym bardziej, jakie będą miały charaktery?! Tak sobie wymarzyłaś, ale życie to życie i na pewno nie wszystko ułoży się tak jakbyś chciała, trzeba być na to przygotowanym!

Pisząc teraz do hoo i gościa mam na myśli to: mam 12lat, skąd mogłam wiedzieć że muszą mieć imiona na tą samą litere(chociaż przeczytałam ten artykuł), to są narazie marzenia, to są tylko przykładowe imiona jakimi chciałabym nazwać szczeniaki, chciałam troche pożartować ale zapewne wy jesteście już ponurymi dorosłymi i nie zrozumieliście żartu.

Pisząc teraz do hoo i gościa mam na myśli to: mam 12lat, skąd mogłam wiedzieć że muszą mieć imiona na tą samą litere(chociaż przeczytałam ten artykuł), to są narazie marzenia, to są tylko przykładowe imiona jakimi chciałabym nazwać szczeniaki, chciałam troche pożartować ale zapewne wy jesteście już ponurymi dorosłymi i nie zrozumieliście żartu.

Jakbyś nie wiedziała, to rodowodowe szczenięta z tego samego miotu mają imiona na tę samą literę.

Ja uważam , że to doskonały temat na artykuł . Bo według mnie hodowla to zajęcie dla osób , które umieją w to włożyć serce. Dla mnie bez sensu jest chodować psiaki jeżeli ma to być taka ,,maszyna do rozmnarzania ''. Jeżeli już ktoś zaczyna to robić pierwszy raz , to najlepiej rzeby się podpierał jakimś podręcznikiem lub przeczytał wasz atykuł pt. ,,Bezpieczne rozmnażanie ''.

Kocham zwierzęta a w szczególności konie i psy bardzo chcialabym w przyszlosci je hodowac. Nie wiem czy mozna połączyć obie te pasje. Z tego artykułu dowiedzialam sie wielu rzeczy na temat hodowli psow ale to mi nie wystarczy. Chcialam zapytac: jaka jest ksiazka na ten temat i jakie psy zyja w zgodzie z konmi? Bo podobno dla chcacego nic trudnego!!!

Hodowla psów to pasja, która w dużym stopniu wpływa na życie hodowcy. Jest on bowiem odpowiedzialny za swoje psy, spędza z nimi dużo czasu, pielęgnuje, wyjeżdża na wystawy. Spoczywa na nim wiele obowiązków, szczególnie wtedy, gdy w hodowli pojawią się szczenięta. Poza tym, hodowla psów rasowych (rodowodowych, pod patronatem Związku Kynologicznego) wiąże się z niemałymi wydatkami. Hodowca planujący miot powinien odpowiednio dobrać sukę hodowlaną i reproduktora- szczenięta od swoich rodziców mogą bowiem przejąć różne cechy charakteru, ważne jest więc, by byli oni zrównoważeni, nigdy bojaźliwi czy agresywni. W przypadku psów rasowych istotne jest dobranie rodziców szczeniąt także pod względem eksterieru i rodowodów zwierząt. Dobra hodowla powinna zadbać o prawidłowy rozwój szczeniąt. Ważna jest odpowiednia socjalizacja małych piesków, zapoznanie ich z różnymi przedmiotami, odgłosami, sytuacjami, z którymi mogą się w przyszłości spotkać. Szczenię opuszczające hodowlę powinno być przygotowane do życia u nowych właścicieli- a więc oswojone z samochodem, ruchem ulicznym, nie bać się innych psów, nieznanych sobie ludzi... Czas, który szczenię spędzi u hodowcy jest dla niego bardzo istotnym okresem. Niezwykle ważnym zadaniem spoczywającym na hodowcy jest znalezienie odpowiednich właścicieli dla szczeniąt. Dobry hodowca, który ze swoimi psami spędza dużo czasu, zna indywidualne cechy charakteru szczeniąt i dzięki temu może wybrać dla nich odpowiedni dom. Hodowca stara się także poznać przyszłych właścicieli piesków, dowiedzieć się, w jakich warunkach będą mieszkać jego podopieczni- i czy są to warunki odpowiednie dla danej rasy. Odpowiedzialny hodowca nigdy nie wyda szczenięcia w nieodpowiednie ręce! Niektórzy twierdzą, że na hodowli psów można zarobić, inni- że hodowcy wydają na nią o wiele więcej pieniędzy, niż zarabiają na sprzedaży szczeniąt. Na pewno zakładając hodowlę, trzeba liczyć się z niemałymi kosztami. Uważam jednak, że najważniejsze to znaleźć szczęście pośród psich przyjaciół. Istotne jest, by psy w hodowli były kochane, zadbane i wychowywane w domowej atmosferze, a nie rozmnażane i jak najszybciej sprzedawane dla pieniędzy… Hodowla psów (i także innych zwierząt) jest naprawdę niezwykłym hobby- bo przecież miłość, którą okazujemy zwierzętom, jest odwzajemniana przez naszych czworonożnych przyjaciół.

Ile czasu pisał(aś) ten komentarz? Zawiera gdzieś tak z milion zdań.

Jak tu wcześniej zauważył pewien dociekliwy czytelnik, a i ja po namyśle przyznaję mu rację - rasowy pies to nie tylko ten zarejestrowany w Związku Kynologicznym. Jest wiele innych "psich" organizacji, i tak naprawdę nie ma powodu uważać, że tylko rodowody z ZK są "prawdziwe", a reszta jest be ;) więc mam małe ale do zdania na początku. Pozdrawiam.

Sama chciałabym założyć własną hodowlę w przyszłości, jednakże musiałabym mieć odpowiednią sytuacje finansową. Trzeba zaznaczyć, iż trzeba być odpowiedzialnym, mieć warunki, do utrzymywania psów. I do tego duużą odpowiedzialność.

Hmmm... hodowla psów.?. to nie jest zajęcie dla każdego... dlaczego?? ponieważ ludzie są różni, mają różne aspiracje, jedni podejdą do tego z sercem, inni mając na uwadze zarobek... jedni są odpowiedzialni, drudzy nie... Aby zdecydować się na założenie hodowli nasze uczucia powinny być wyważone, powinno nami kierować zarówno serce jak i chęć zarobku... powiedzmy sobie szczerze... po to zakładamy hodowlę aby w przyszłości mieć z tego zyski, ale zyski nie powinny stać na pierwszym miejscu... Osoby które podchądzą do tego zbyt emocjonalnie, prędzej dorobią się nerwicy i depresji niż satysfakcji i pieniędzy z tego co robią... Podajmy jako przykład Panią Kowalską która właśnie założyła hodowlę Owczarków niemieckich, jej suczka właśnie urodziła słodkie maleństwa, Pani Kowalska opiekuje się nimi, widzi jak się rozwijają, bawią, ale... tu następuje kolejny etap, pieski są już na tyle duże że można je oddać w dobre ręce. Pani Kowalska spotyka się z potencjalnym nabywcą i już od pierwszej chwili toczy bitwę ze swoimi łzami które same napływają do oczu... i już... transakcja udana, osoba która kupiła psiaka przytula go, całuje, wsiada z nim do samochodu i odjeżdża by pokazać mu jego nowy kochający dom a co z Panią Kowalską? leży w pokoju i opłakuje stratę psiaka do którego już zdążyła się przywiązać... smutne bo to nie jest jedyny psiak do "wydania" jest ich tam jeszcze parę... Pan Kowalski natomiast zakładając własną hodowlę kieruje się chęcią zysku i tylko zysku... mając małe szczeniaki w swojej hodowli stara się je sprzedać jak najszybciej i komukolwiek... w efekcie czego szczeniakom może (nie musi) dziać się krzywda... Tak więc decyzja w tak ważnej sprawie powinna być dokładnie przemyślana... Pani Kowalska podobnie jak i ja nie powinna zakładać hodowli... zbyt emocjonalne podejście do sprawy może odbić się zdrowiu ;) Co do Pana Kowalskiego... brak słów...

Hodowla...Rzecz wspaniała ale trzeba myśleć że to wielkie wydatki.Oddając później szczeniaki w chodź dobre ręce serce strasznie boli.Ludzie myślą że na hodowli można zarobić ale to nie prawda.Miło hodować swoją ulubioną rasę psa ale to również dużo obowiązków.Zamiast mieć hodowlę można mieć porostu dużo psów w domu.Zastanawiam sie by nie założyć w przyszłości hodowli sznaucerów wszelkich,dalmatyńczyków a może innej rasy?Słyszałam ze dzieci hodowców to bardzo dobra rzecz.Ja też sie z tym zgodzę.W przyszłości chcę również zostać weterynarzem.mam nadzieję że ludzie zdają sobie sprawy co to jest hodowla.

Dzieci hodowców to RZECZ??

Ja się do tej pory nazywałam Anka_98, ale zmieniłam nazwę. Odnośnie tematu: Hodowla psów to rzecz wspaniała. Mój wuja hoduje psiaki, ja też planuję w przyszłości. Wiąże się to jednak z ogromnymi wydatkami. Trzeba sukę pokryć, odchować szczenięta. W razie komplikacji i konieczmości wykonania np. "cesarskiego cięcia" trzeba wydać kolejne pieniądze. Szczeniaki powinny mieć do drugiego miesiąca życia dostęp do mleka matki. Hodowla psów np. myśliwskich jest związana z wyjazdami na nory i polowania. Wystawianie psów kosztuje dużo, zgłoszenia, rejestracja w Związku Kynologicznym... Opłaty za rodowody. Wydatki są duże, ale warto mieć swoje prawdziwe hobby. Ja myślę że te wydatki to nic do wspaniałych osiągnięć!!! ;-)

Hodowla Psów.....Co to własciwie takiego jest? Niektórzy słysząc słowa hodowla mają przed oczami widok brutalnie wygłodzonych i zaniedbanych psów inni widzą zieloną łąke i stadko ślicznych czworonogów biegajacych wkoło drzew. Oczywiście w dzisiejszym świecie oba obrazki są rzeczywistością. I te wesołe i te smutne. Prawdziwy Hodowca pragnie dla swoich psów jak najlepiej dba o nie kocha je i stara się znależć im jak najlepszą rodzinę. Niestety nie zawsze jest tak różowo. Coraz częściej pojawiają się hodowcy którzy w swoich psach widza tylko dobrą inwestycje na lata. Wtedy właśnie jest najgorzej biedne psy męczące się przez lata u hodowcy który je zaniedbuje. Kupując takiego psa (najczęściej na targu lub przez internet) bez rodowodu nie wiemy czego możemy się spodziewać. Nie mamy pewności czy nasz szczeniak nie jest skrzyzowaniem Huskiego z Dobermanem czy Bernenczyka z Nowofunlandem. i nie wiemy tez jak był wyhowywany odżywiany czy był szczepiony? Dlatego decydujac sie na psa ni biegnijmy na pierwszy lepszy targ i nie wybierajmy tego który akurat ma słodka buzie i przypomina małego niedzwiadka albo kosztuje 200 zł (takie ceny za psa w renomowanej hodowli sa rzadkie więc kupno rasowego psa za 200 jest bardzo kuszące) bo to po prostu nieodpowiedzialne. Lepiej osobiscie wybrac się do hodowli i obejrzeć w jakich warunkach były chowane psy bo wtedy mamy więcej spokoju o to jaki będzie w przyszłości nasz pupil. Mimo wszystko są jeszcze hodowle które naprawdę robią wrażenie są zadbane przytulne i po prostu tworzone z miłości do psów.Bo mimo wszystko hodowla to wspaniała rzecz!!! Dom pełen psów pałęsających słodko wokół stołu letnie zabawy z gromadką czworonogów w przydomowym ogródku i zimowe wieczory przy kominku z głośno chrapiacymi pupilami. Zapewne każdy miłośnik psów marzy by w przyszłości założyć taką hodowle jednak nie każdy może sobie na to pozwolić ale marzenia są po to żeby je realizować a nie zasuszyć w starym zielniku.

Hodowla psów to naprawdę wielka odpowiedzialność.Chciałam kiedyś zostać hodowcą i myślałam nad tą sprawą bardzo długo.Artykuł w gazecie Pies przyjaciel uświadomił mi jakim wielkim jest to obowiązkiem.Hodowca musi wiązać się z tym ,że wcale nie zarobi na psach,ale aby naprawdę nim zostać - HODOWLA TO MUSI BYĆ JEGO HOBBY.Musi swoją całą miłość przelać na nią i psy-PO PROSTU MUSI ROBIĆ TO Z SERCEM! Dziękuję redakcji za ten wspaniały artykuł. Pozdrawiam !

Hodowla to świetna sprawa, ale tylko wtedy, gdy ludzie kochają psy, rozumieją ich potrzeby, a nie tylko hodują i zbierają "szmal".Nie wszyscy mogą mieć hodowlę.Wiele niedoświadczonych osób zakłada ją tylko dlatego, że kocha tą rasę.Ludzie!!!!!Aby mieć hodowlę potrzebna jest wiedza o danej rasie.Oczywiście miłość też tu się liczy, co więcej - odgrywa znaczącą rolę, ale samą miłością psa nie nakarmisz itp. Osobiście uważam, że hodowla to świetna rzecz, ale tylko dla doświadczonych osób.A więc proszę tych, którzy wiedzy o psach nie posiadają-nie zakładajcie hodowli.Jeden pies, dwa- owszem.Ale nie więcej!!!!

Ja bardzo bym chciała założyć hodowlę ,przeznaczyłabym na to wszystkie oszczędności.Niestety nikt z rodziny i przyjaciół nie podziela mojej pasji do psów.Kocham owczarki niemieckie założyłam o nich blog www.niemieckiepieszczochy.blog.onet.pl Tata i mama lubią psy ale tata jest strasznie nerwowy jak tylko zobaczy jeden włosek na krześle lub kanapie.Jedynie moja jedna najlepsza przyjaciółka podziela moją opinię.Chciałabym poznać kogoś kto nie przejmuje się 5 cioma włoskami na łóżku ,kocha psy i podziela moją pasję do psiaków rasy owczarek niemiecki...

Hodowla to duża odpowiedzialność.Ja mam suczkę i wiem co to znaczy. Sprzątanie , czesanie , zabawa , jedzenie , spacery , zastanawianie się co zrobić z psem ja się wyjeżdza to codzienność. To nie problemy które dotyczą tylko psów rasowych.Na hodowlach można zarobić ale także dużo trzeba wydać. Napewno nie zadarmo jest karma wizyty u waterynarza itp. Myślę że hodowla to bardzo duża odpowiedzialność . Trzeba myśleć o wszystkich konsekwencjach. Tych pozytywnych ale także negatywnych.

Tak ,hodowla psów wielkie wyzwanie. Na początku kupić psa który będzie nam odpowiedał ,czyli wybranie rasy.Po urośnięciu psa ,wystawy emocje ,które są z tym związane.Napewno to cudowne uczucie.Nie którzy hodowli nie traktują poważnie jako pasji tylko jako biznes.Tak być nie powinno ,gdy z takich fałszywych hodowli bierzemy psa cena jest strasznie wysoka , a matka lub ojciec nie osiągneli zadnych osiągnięć na wystawach.To zwykłe oszustwo...

popieram zdanie mgr inż zootechnik, mam na ten temat iddentyczne.

Dla mnie najważniejszy jest po pierwsze człowiek a po drugie pies. Są ludzie, którzy psy kochają, mają swoje ulubione rasy ale na psa z rodowodem ich po prostu nie stać. Dlaczego od razu na siłę wciskać im kundelka?? Zapełnione schroniska? To może najlepiej byłoby w ogóle zrezygnować z hodowli psów rasowych? Zmusilibyśmy w ten sposób ludzi do zabierania psów ze schronisk, nie mieli by innego wyjścia jeśli chcieliby psa. Istnieje też coś pomiędzy hodowlą psów rasowych z rodowodem a pseudohodowlą. Mam suczkę spanielkę (bez rodowodu), miała jeden miot szczeniąt i nie boję się przyznać do tego, że tak, zarobiłam na tych szczeniakach. Pieski były odrobaczone, zaszczepione, z książeczką zdrowia, suka oszczeniła się w domu. To, że pieski były ładne i zadbane nie jest tylko moją subiektywną opinią ale również lekarza weterynarii. Piesków w miocie było 5 i w wieku 3 tygodni wszystkie były już zamówione. Miot mojej suczki z pewnością nie przysłużył się rasie samej w sobie, ja miałam w portfelu kilkaset złotych więcej a parę rodzin z dziećmi zyskało nowego, wymarzonego przyjaciela. Uważam, że artykuły w prasie na temat hodowli psów są tendencyjne, na celu mają jedynie wyeliminowanie potencjalnej konkurencji. Dlaczego bowiem w tej samej prasie pojawiają się ogłoszenia o sprzedaży szczeniąt rasowych bez rodowodu?? I kto tu jest nastawiony jedynie na zysk?? Jeszcze kilka słów na temat wystaw psów. Zgodzę się, że aby hodować psy rasowe, z rodowodem, aby tę rasę ulepszać, praca sędziów, porównywanie eksterieru psów jest konieczne. I pewnie też można by to zorganizować inaczej, powiedzmy mniej stresująco dla psów. Czy wystawy są organizowane przez miłośników zwierząt?? Yorki, które całe życie chodzą w papilotach, czy są szczęśliwe? Dobermany pozamykane w ciasnych klatkach na wystawach?? Wzorce ras "dzięki, którym" pekińczyki, mopsy, buldożki, duszą się latem z powodu swoich zbyt krótkich pyszczków. Czemu to służy? Czym może się poszczycić to grono hodowców? Tym, że robi z psów kaleki?? Dlaczego na wystawach wciąż spotyka się psy z kopiowanymi uszami i ogonami? To jest ta miłość do zwierząt czy ludzki kaprys, bo komuś bardziej podoba się przycięty ogon niż długi?? A propos wystaw, że i tu liczą się pieniądze, wniosków nie będę już formułować sama, zacytuję pana Adama Janowskiego z książki "Mój pies championem" : "...Jest jeszcze i trzeci powód, zazwyczaj wstydliwie ukrywany przez organizatorów - na wystawach psów zarabia się spore pieniądze.(...) Każda wystawa psów powinna być i zazwyczaj jest dla organizatorów dochodowa, stąd organizacje kynologiczne starają się organizować takich pokazów jak najwięcej, dbać o jak największą liczbę wystawców i widzów. Dążenia te przybierają czasami formy mniej lub bardziej widocznego przymusu..." Przy okazji podzielę się jeszcze wrażeniami z międzynarodowej wystawy psów w Krakowie (czerwiec 2008). Byłam na tej wystawie z moim pięcio miesięcznym synkiem, mały był głodny, usiadłam więc przy wolnym stoliku i zaczęłam go karmić piersią. Na przeciwko mnie dosiadła się pani z dwoma psami. Jeden z nich - wyżeł weimarski wyszedł spod stolika pod którym wcześniej się usadowił, stanął nad moim dzieckiem a z jego pyska zaczęła ściekać ślina na nóżki mojego synka. Pani nie raczyła nawet odciągnąć psa za smycz a na uwagę mojej mamy czy nie mogłaby zabrać psa tylko wzruszyła ramionami. Zaznaczę tylko, że te stoliki nie były dla psów a przy budce z piwem i kiełbaską (to chyba miałam prawo tam usiąść?). Ludzie! (czyt.hodowcy zapatrzeni w swoje championy) miejcie przy okazji odrobinę kultury. Pozdrawiam.

Zgadzam się z tym co napisałaś imasz w sumie sporo racji w tym co piszesz.

Miec hodowlę psów to naprawdę duże wyrzeczenie, brak świadomości w tym kierunku prowadzi do pseudohodowli która nawet nie jest godna miec w nazwie słowo "hodowla". Osoba chcąca miec hodowlę musi miec wsparcie rodziny która pomoże mu w hodowli, jesli będzie ją prowadziła jedna osoba to kto będzie zarabiał na jedzenie i dla zwierząt i dla siebie. Prowadzic hodowlę jest najlepiej w parze. Jedna osoba opiekuje się psami na codzień a druga idzie do pracy, zarabiając pieniądze na potrzebne wydatki, nie tylko w kierunku hodowli. Obie osoby powinny miec z tej hodowli przyjemnośc, nie że np. jedna chce trochę pobyc z psami ale nie, ona musi pójśc do pracy. Dlatego niektórzy decydują się na hodowlę w pojedynkę. Też nie najlepszy pomysł. Przecież osoba która zakłada hodowlę a nie pseudo hodowlę musi spędzac wiele czasu z psami, a nając jakąś osobę jednocześnie decyduje się na to że psy będą lubic ich "opiekunkę" niż Pana, bo nie Pan daje jeśc, nie Pan daje pic i w ogóle Pan tylko przychodzi nas pogłaskac i za to mam go lubic bardziej niż tamtą osobę? Tak by sobie pomyślał pies - nawet w życiu codziennym, mając tylko jednego psa zauważyłam że bardziej słucha się tej osoby która mu daje jeśc. A wynajęcie takiej "opiekunki" kosztuje. Ja bym raczej nie zdecydowała się na taki krok. Trzeba miec sporo wiedzy na temat psów, czy hodowla ma prawo nazwy hodowli jeżeli jej głównym celem są pieniądze? To raczej nie hodowla. To jest tylko dla niektórych jakże prosty sposób na pieniądze. Wcale nie taki prosty. Nie można oszczędzac na zdrowiu zwierząt np. kupic jakąś tanią zabawke a potem okaże się że pies się udławi i zagraża to jego życiu! Lepiej jest coś raz kupic porządnego i drogiego niż kupic dużo taniego i z ryzykiem... Przed podjęciem decyzji zawsze należy zrobic rozeznanie w tym kierunku np. pojechac do jakiegos znajomego który miał lub ma hodowlę psów (jeżeli takiego mamy) i się popytac o ważne rzeczy np. jakie poleca jedzenie dla psów, co tzreba kupic. Można by też go zabrac gdy już będziemy kupywac wyprawkę i suczkę, lub poprostu napisac sobie i już. Jednak nigdy nie ma pewności że hodowla będzie hodowlą a nie pseudohodowlą. Warto przeczytac też np. Przyjaciela Psa, temat o hodowli i o innych rzeczach, zawsze jakaś dodatkowa wiedza się przyda... :)

Temat Hodowli Psów znam jedynie z teorii. Nie jestem hodowcą i prawdopodobnie nigdy nim nie zostanę. Obracam się raczej w tematyce jednej rasy a czasem wybiegam na kilka innych z grupy 9. Moje spostrzeżenia więc dotyczyć będą głównie hodowli, wystaw "ozdóbek". Po samym tytule pomyślałam - kolejny utopijny tekst o Pasjonatach i Hodowcach z sercem czyli bajeczki w które nie wierzę. Tekst jednak porusza różne kwestie, pokazuje że jest również druga strona medalu. Wybór szczeniaka - oczywiście wielkie wydarzenie, nawet jeśli nie planujemy hodowli, to wiele będzie znaczyło właśnie to gdzie kupimy nasze szczęście. W rasie którą się interesuje miotów w polskich hodowlach jest kilka w miesiącu, czasem kilka w tygodniu. Tworzone są coraz to nowsze hodowle i oczywiście za każdym razem pojawiają się też wielkie ambicje, super przemyślane zagraniczne krycia, sprowadzanie szczeniąt. Kilka razy obserwowałam i mocno kibicowałam "młodym hodowlom". Były wystawy, rozmowy i nadzieje.. Potem przychodziło niestety rozczarowanie, krycie po sąsiedzku, nic nie znaczące dla dobra rasy. Tak to bardzo często wygląda. Uwielbiam wystawy - nie w roli wystawcy lecz obserwatora. Jeśli tylko mam okazję ruszam z aparatem między ringi wystawowe - od roku funfuję także nagrody w ulubionych rasach. Czasami jest fajnie, czasami miło jednak są też rozczarowania. Usłyszane za plecami plotki między hodowcami na innego hodowcę, krytykowanie za plecami. Widać też często jak "pasjonaci - hodowcy" wkurzeni schodzą z ringu "tylko" ze srebrem. To odstrasza, widać że nie jest to super czysta, sportowa rywalizacja. Z miłym uśmiechem obserwuję jednak jak "przegrani" potrafią pogratulować wygranemu i gdy ten się odwróci nie szepczą mu za plecami. Na wystawach widziałam wiele, jednak największy niesmak wzbudzali we mnie zawsze "hodowcy" tachający w brudnych klatkach swoje "ozdóbki" i przed wejściem mówiący do siebie - może dzisiaj zrobi wreszcie tą hodowlankę, ileż można! Jeśli chodzi o pieniądze to oczywiście że człowiek traktujący Hodowlę psów jako hobby nie będzie na tym zarabiał. Ale mowa tu o Hodowcy z prawdziwego zdarzenia - a niewielu takich znam. Poświęci on wiele czasu na wybór psów do Hodowli, pozostawi te które nie będą rozmnażane u siebie do końca jego dni, tym wystawowym i zapowiadającym się zrobi nie tylko hodowlankę ale i championat albo i nawet kilka. Ale nie po to też by po "zrobieniu" Interchampiona kryć każdą suczkę która się zjawi. Bo to też niewiele dla rasy pożytku jak po 3 latach kryć nie będzie w kraju szczeniaków bez tego psa w rodowodzie.. Chociaż biorąc 2000 zł za krycie można kryjąc wszystkie kandydatki odrobić nie jeden wyjazd na zagraniczną wystawę. A jeśli chodzi o temat samochodu, zmiany mieszkania na dom, miasta na wieś - to nie koniecznie tyczy się hodowców. Miłośnicy zwierząt często to robią aby być ze swoimi zwierzakami blisko, żeby miały lepsze warunki. Nie ważne czy będą je rozmnażać czy jest to małe stadko kundelków ze schronisk - po kastracji/sterylizacji. W artykule został poruszony również temat psów bez rodowodu oraz pseudohodowli. Wiele osób stawia znak równości między te dwa zagadnienia. Ja jednak - z własnego doświadczenia - wiem, że nie zawsze tak jest. Wiem i widziałam hodowle zrzeszone w ZKwP mające fatalne warunki, szczeniaki trzymane w piwnicach, suki rodzące mioty "papierowe" i "nie papierowe". I widziałam domy z ogródkami, szczeniaki bawiąca się piłeczkami, karmione dobrymi karmami, suki rodzące jeden miot i sterylizowane. I tamte szczeniaki nie miały metryk. Nie ukrywam - ja kupiłam psa właśnie w takim miejscu.I trafiłam w dziesiątkę - moje życie zaliczyło obrót o 180 stopni! Moja sunia jest wysterylizowana, nigdy nie miała szczeniąt. Jest rozpieszczana do granic możliwości - i nawet jakby miała metrykę, zrobiony rodowód i uprawnienia - nie ryzykowałabym jej zdrowia i życia "bo chcę maluszki". Nie żałuję że zdecydowałam się na szczenię bez rodowodu. Matka mojej suni została wysterylizowana i była - ofiarą mitu że "suka powinna mieć raz szczeniaki". Dzieciaczki odchowane fachowo, tłuściutkie, radosne. Moja sunia nigdy nie miała robaków, a w hodowlach związkowych przy miotach ze ślicznymi rodowodami się trafiają. Od chwili gdy ten mały łobuz zamieszkał z nami powiększałam swoją wiedzę kynologiczną, ale nie tylko pod kontem hodowli. Zaangażowałam się w pomoc bezdomnym zwierzakom. W akcje adopcyjne w ukochanej rasie i nie tylko. Można powiedzieć że ta sunia otworzyła mi oczy na wiele problemów. Dlatego też nie planuję zakupu szczenięcia czy z papierami czy bez. Jeśli zdecyduję że mam warunki na kolejne zwierze to pewnikiem będzie to pies ze schroniska lub z interwencji. I na koniec : "Nie wyobrażam sobie, że można pozbyć się starego psa albo sprzedać kilkuletniego zwierzaka do innej hodowli. Przecież ten piesek już się do nas przyzwyczaił, pokochał nas. Nigdy nie zdecydowałabym się na taki krok!" czytamy na ostatniej stronie artykułu słowa Anny Zwolińskiej. Zerkając stronę wcześniej możemy doczytać : "Zdarzało nam się zostawić z miotu czy kupować za niemałe pieniądze szczenięta z zagranicznych hodowli, po zdrowych rodzicach, ze świetnymi rodowodami. po pewnym czasie okazywało się, że nie nadają się do dalszej hodowli, bo nie wyrosły tak, jak powinny, lub ujawniły się u nich pewne niewidoczne wcześniej wady. Na szczęście ze względu na ich przemiły charakter udało nam się znaleźć dla nich wspaniałe domy i kochających opiekunów" - Małgorzata Osuch. Nie wiem jak jest w przypadku labradorów, ale nie sądzę żeby takie poważne wady ujawniały się w ciągu tygodnia czy dwóch. Zwykle można mówić tu o miesiącach, a może i latach? Ja po prawdziwym Hodowcy - Pasjonacie, oczekiwałabym że skoro postanowił importować szczenię a ono okazało się wadliwe, to mimo wszystko zapewniłby mu u siebie komfort życia, bez zbędnych zmian domów tylko dlatego że nie będzie użyty w Hodowli. Ale przecież nie każdy Pasjonat Hodowli Psów Rasowych musi być miłośnikiem zwierząt. Można kochać tylko te z tytułem Interchampiona. Ponoć :) Na 22 stronie pisma zadajecie pytanie - z której z 2 przedstawionych na zdjęciach hodowli wziął byś szczenię - po zdjęciu ciężko wywnioskować wszystko jednak ja nie kupiłabym szczeniaka z żadnego z tych miejsc. Pierwsze jest zaniedbane, a drugie jak sami piszecie - w większych hodowlach pracują ludzie, którzy dbają o porządek i o psychikę swoich podopiecznych. Ja wolę szczeniaka z miejsca gdzie to miłość i pasja a nie praca daje szczeniakowi to czego potrzebuje. Agata.

Zacznijmy od tego co to jest hodowla. Według regułki to działanie na rzecz ulepszania rasy, doskonalenia kolejnych pokoleń. Niestety bardzo często myli się hodowle z pseudo hodowlą. Rozmnażalnią psów. Gdzie 'hoduje się' psy nie dla ulepszenia rasy, nie dla dobra psów i nie z miłości dla psów. A po co ? Oczywiście dla zysku. I właśnie w tych fabrykach przychodzą na świat psy, które potem są agresywne, zagryzają dzieci. A winę zwala się na rasę i nazywa się ją agresywną. W tych właśnie fabrykach przychodzą na świat psy, które potem chorują, jak nie fizycznie, to psychicznie. W tych właśnie fabrykach przychodzą na świt psy które potem lądują na ulicy, w koszach na śmieci, w schroniskach. Te psy doświadczają potem katuszy. A wszystko przez to że hodowca nie dbał o dobro szczeniąt, ale o zysk. Ale przejdźmy o tematu prawdziwych hodowli. Wiele ludzi zakochanych w danej rasie myśli o założeniu hodowli. Przyjemność, przy okazji coś do kieszeni wpadnie. Nie zdajemy sobie sprawy ile hodowla może nas kosztować, i dosłownie i w przenośni. Jednak są ludzie hodujący psy od lat, kilku lub kilkunastu, którzy znają swoje obowiązki względem hodowanych psów. Opiekują się swoimi psami, dbają o nie, jeżdżą na wystawy, bawią się, uczą i przede wszystkim kochają. To jest klucz do hodowli. To jest klucz do każdego psa. Jeśli nie kochamy psów jak możemy o nie dobrze zadbać? Mówimy, to tylko zwierzęta. Jednak one czują. One rozumieją. Nie można z powodzeniem wystawiać i hodować psów bez miłości do nich. Punkt drugi - obowiązkowość i poświęcenie. Przy jednym psie możemy sobie odłożyć szczotkowanie na później, przy kilku psach hodowlanych to już jest problem. Odłożymy szczotkowanie jednego, przesunie się pora wszystkiego. Psy mają swoje rytuały, chociaż nie znają się na zegarkach wiedzą o której dostają jedzenie, o której jest pora na spacer. Hodowla psów wymaga wielu poświęceń. Co z wakacjami? Nie wybierzemy się w upalne klimaty lub na drugi koniec Polski z pięcioma psiakami, bez względu na to czy są małe czy duże. Nie możemy sobie pozwolić na spędzenie sylwestra u znajomych i wrócenie rano następnego dnia, chyba ze wynajmiemy opiekuna do psów. Ale to się tyczy też codziennego życia. Zamiast oglądnąć film trzeba wyjść z psiakami na spacer. Hodowla to nie jest zabawa. Po pierwsze trzeba to przemyśleć i poświęcić się psom. Po drugie trzeba o robić z zamiłowaniem. I rozumieć psy.

Takie psy są nie tylko z "fabryk". Ktoś powyżej nazwał to "czymś pomiędzy hodowlą psów rasowych z rodowodem a pseudohodowlą". Nie powinno być niczego pomiędzy! Nic nie może być czarne lub białe, ale im więcej szarości w hodowli psów (takie "coś pomiędzy"), tym bardziej przepełnione są później schroniska. Bezdomne psiaki podobno biorą się stąd, że ludzie je porzucają. Ale wcześniej musiały się u nich jakoś znaleźć - ciekawe skąd? Gdyby nie dostępność tanich psów, które przypominają rasowe, w ludziach nie rodziłaby się chęć zysku na ich szczeniakach. Bo będą ładne. Bo znajdę im dom. Bo przecież widać, że matka to nie zwykły kundel. Bo [tu ludzie sobie wmawiają pewien mit] suka i tak powinna mieć szczeniaki choć raz w życiu. Bo przy okazji łatwo zarobię. Przecież nie sprzedam ich jako mieszańce. Tyle ludzi dookoła sprzedaje psy bez rodowodu . A ludzie płacą i po 800zł. Nie mam już słów do ludzi, do ich toku myślenia. Wszystko kończy się na pieniądzach. A proszę bardzo, możecie sobie tapetować ściany dwustuzłotówkami, ale nie kosztem innych! Ograniczcie swoje potrzeby życiowe, gotujcie sobie jakieś ochłapy, pijcie z brudnych misek... Ale SWOIM kosztem. Zarabiajcie sobie na swoim nieszczęściu, ale nie na zwierzętach. Hodowla jako hobby, dla wyższych celów, ale nie dla kasy :/

Trzeba przyznac , ze hodowla to baaardzo kosztowne hobby, ale może przynosic duzo zysków. Na poczatku zawsze jest trudno, ale potem wmiarę wychodzi się na prostą. Szkoda tylko, ze istnieje bardzo duzo pseudo hodowców, ktorzy psy rozmnarzają w uwłaczajacych warunkach, a potem sprzedają je na targu lub zabijają, bo pies urodził się chory. wystrzegajmy się pseudo hodowcow!!

psy to noje hobby uwielbiam wszystkie rasy , a szczegulnie jamniki.

Uważam, że hodowców można podzielić na dwie grupy : odpowiedzialnych i nieodpowiedzialnych. Psy od hodowców odpowiedzialnych są zadbane, mają dobre warunki i nie są chore. A psy od nieodpowiedzial nych hodowców trzymane są w klatkach, są chore (np. zapchlone) itp. Uważam że osoba która chce być hodowcą psów musi odpowiedzieć na kilka pytań : 1. Czy stać Cię na utrzymanie tylu psów? 2. Czy psy będziesz chodził z nimi do weterynarza? 3. Czy maz wystarczająco dużo czasu aby zająć się psami ? 4. Czy psy będą miały dobre warunki ? 5. Czy psy będą mogły biegać po podwórku lub będą miały kojce ? Jeśli choć raz odpowiedziałeś nie to znaczy że nie będziesz dobrym hodowcą i lepiej nie mieć tylu psów. Uważam że nieodpowiedzialni hodowcy powinni postarać się zabdać o swoje psy a jeśli nie to poszukać pomocy. Każdego stać na to aby pies czuł się u nas dobrze. A w nieodpowiedzialnych hodowlach jest zazwyczaj tak że psy nie mają kontaktu z człowiekiem boją się go, trzymane są w klatkach, nie są wyprowadzane na spacer, nie bawią się i nie są głaskane. Uważam że takich ludzi powinno się karać. Karać ludzi tych co niszczą życie zwierzęciu.

Hodowla dla psów - zawsze marzyłam, by mieć taką. Nic się nie liczyło tylko... psy. Nie jest to takie łatwe. W hodowli nie może liczyć się zarobek, tylko dobro. Psa. Hodowanego. Taką organizację powinni zakładać ludzie kochający psy, ludzie dobrze zorganizowani. Dlaczego wciąż tak wiele hodowli, dlaczego wciąż tak wielu właścicieli bez żadnych predyspozycji? Ja wiem dlaczego, bo to ZAROBEK. Dlatego ja uważam, że niektórzy jeszcze nie dorośli, nie są w pełni dojrzali do tego by posiadać ową hodowlę. Hodowla = kynologia nie... hodowla = zysk

Kiedyś chciałam miec taką hodowlę. Wpajano mi że to są wielkie wydatki, dla siebie brak czasu, trzeba się zajmowac tą hodowlą - bezwzględnie czy się chce pojechac na wakacje czy poprostu gdzieś pojechac. A znalezienie osoby która będzie się chciała zając taką hordą psów? Jak wyjeżdżam to szukam jakiejś znajomej. Ale nie zawsze będzie chętny opiekun. Hodowla psów to jest odrazu wydatki, opieka, trzeba tak dbac o rodowody, o bezpieczeństwo suni by nie uciekła. Trzeba temu poświęcic całe życie - w dzieciństwie czytac książki, wypada pójśc na studia kynologiczne albo weterynaryjne, po skończeniu studiów uzbierac trochę pieniędzy i dopiero potem zajmowac się hodowlą. Oczywiście, jak ktoś nie może, nie chce to czasami (czasami!) zdarza się że nawet osoby które tylko czytały książki mają wspaniałe hodowle. Ale jeśli nawet to taką hodowlę trzeba prowadzic, a zakończenie nie jest takie proste - sprzedac wszystko, zostawic sobie kilka psów - tak się myśli, ale czasami po pochopnej decyzji rozpoczęcia jak i zakończenia hodowli cierpią czasem i my i nasze psy. Kiedyś w mojej rodzinie rozpoczęto hodowle koni - kupiono dwie klacze. Jedna gdy była w ostatnim tygodniu ciąży została puszczona na podwórko (nie na pastwisko ponieważ pasła się tak druga klacz ze swoim źrebięciem której nie lubiła). Pomyliła swoją stajnię z innym pomieszczeniem i wpadła na pionowo ustawione długie kolce od szamba. Straciła przytomnośc, przebiła na wylot swój brzuch. Natychmiast przyjechał weterynarz, straż pożarna żeby ją stamtąd wyciągnąc. Niestety przebiła brzuch akurat w tym miejscu gdzie było źrebię. Od tamtego czasu nie są wypuszczane na to podwórze klacze w ostatnich 3 miesiącach ciąży. Od tamtego czasu szczęśliwie urodziła dwie klaczki. Po wypadku była bardziej agresywna, płakała (łzy leciały jej po pysku). Suczki też mają wypadki, nie tylko konie... dlatego nie mam zamiaru hodowac psów, prędzej konie :)...

Dlaczego pozwoliliście ciężarnej klaczy znaleźć sie w miejsu, gdzie mogła sobie coś zrobić?!

Po za tym mnie na miejscu w danym czasie nie było, tylko mi ktos o tym opowiadał. I mam nadzieję że każdy wie że choc się jest przewidywalnym, nie zawsze sie przewidzi wypadek - skąd oni mogli wiedziec ze klacz umie otwierac drzwi, skoro była u nich zaledwie pół roku? Nikt o tym nie wiedział - gdyby o tym wiedzieli na pewno by jej nie puścili na to podwórze. Gdyby się wiedziało co się stanie jutro nigdy by nie było wypadków i byłoby dobrze ale człowiek takiego daru nie ma... a szkoda... Mam nadzieję że zrozumie moje odpowiedzi każdy kto dziwi się że tak się stało...

A i jeszcze: trzeba byc przewidywalnym - owszem, bardzo się z tym zgadzam - ale czy przewidzisz każdy wypadek, każde zdarzenie? Nikt nie chciał źle dla tej klaczy, nikt nie chciał jej zrobic krzywdy, przecież wypadki się zdarzają, nigdy nie wiadomo co stanie się dziś czy jutro...

Na podwórku było kilka osób, ale ona była już wtedy agresywna (jak to klacz ciężarna) i bali się że ich ugryzie. Jak już wbiegła do pomieszczenia te osoby natychmiast zawołały osobę która może jej pomóc. Wcale jej na to nie pozwolili. Ona umiała sobie otworzyc drzwi (nie wiedzieliśmy o tym) choc były zamkniętę na mocną, zasuwę z zablokowaniem przejścia. Jednak otworzyła - i wiadomo co dalej. I teraz właśnie się ostatnio szczęśliwie oźrebiła - nie ma żadnych problemów. :)

No niestety jak się ma zwierzaka to trzeba być choć trochę przewidującym. Myślę, że pół roku to dość czasu, by jako tako poznać swoje zwierzę. Widocznie nie potrafili zapewnić jej właściwej opieki.

Nie każdy hodowca myśli o zysku...chociaż jest to na pewno sposób na łatwy zarobek.Ludzie kochający psy nigdy nie myśleliby o tym,ponieważ jest to ich najlepszy czworonożny przyjaciel,ale przecież są inni,ktorzy robią to dla pieniędzy nie myśląc o psach.Nic nie zastąpi widoku radosnego pieska.

Łatwy zarobek jest, ale jak się odpuszcza po kolei wydatki, bez których i tak można opchnąć komuś psa. Przy pełnej opiece to nie jest zarobek.

Hodowla...to nawet nie jest zły pomysł hodując swoją ulubioną rasę psa.Ale to również wielkie wydatki.A oddając szczenięta w czyjeś ręce chce się płakać.Sama chciałabym mieć hodowlę sznaucerów i olbrzymów i miniatur i średnich we wszystkich kolorach.Jak bym miała tą hodowlę to nazywałaby się ,,sznucerskie srebro".Moja przyjaciółka idzie teraz do 6 klasy a ciągle pisze i już wszystko wymyśla jak nazywać będzie się jej hodowla chow chow'ów.Ja w przyszłości chcę być weterynarzem.Ale uwaga do wszystkich:nie kupuj psów z pseudo hodowli ani sami takiej nie miejcie(czyli nie miejcie pseudo hodowli)

Najmocniej przepraszam, że mój komentarz się powtórzy, ale przy jego pierwszym zapisywaniu nie zalogowałam się:P ;)) Hodowla psów to bardzo ciekawe i interesujące hobby. Lata spędzone na hodowaniu coraz lepszych i bliższych ideałowi rasy czworonogów, przynoszą masę cennych doświadczeń. Dobry hodowca, to taki, który dobro psów stawia na pierwszym miejscu - dba o nie, pielęgnuje, przestrzega kalendarza szczepień, odrobacza i dobrze je odżywia. Ważne jest także to, że pieski muszą przebywać w odpowiednich warunkach - tzn. w czystych, wysprzątanych kojcach (jeśli jest to hodowla kojcowa) lub w odpowiednim domu (hodowla domowa). Odpowiedzialny hodowca troszczy się o ciężarną suczkę, a potem również o nowo narodzone szczenięta. Gdy maluchy znajdują się w wieku, kiedy można je sprzedać, rzetelny hodowca szuka dla nich jak najlepszych właścicieli, którzy zapewnią pieskom odpowiednie warunki. Nie oddaje szczeniątek byle komu, gdy tylko zobaczy ten 1000 zł lub więcej na stole!!! Ale zanim dojdzie do tych wydarzeń, trzeba znaleźć odpowiedniego reproduktora dla ukochanej suczki. Dobry hodowca, dla którego hodowla psów nie jest jedynym źródłem utrzymania, pojedzie nawet "na koniec świata" do dobrego psa. Nie, no może "na koniec świata" to lekka przesada, ale z pewnością pojedzie daleko;)) Niektórzy ludzie myślą, że wystarczy pokryć wspaniałą sukę, równie cudownym psem, aby urodziły się wybitne szczenięta, które w przyszłości wyrosną na znakomitej urody i eksterieru psiaki, wygrywające wszelkie możliwe wystawy... Jednak, gdyby tak było, to mielibyśmy na świecie same championy i interchampiony, a hodowlą zajmowaliby się niemal wszyscy ludzie na świecie:)) Wróćmy jednak na Ziemię.... Nie zawsze po parze wspaniałych psów na świat przychodzą wybitne szczenięta. Wielu hodowców potwierdza fakt, że niezbyt urodziwe suczki rodzą lepsze szczenięta od swych obdarzonych nieziemską urodą rówieśnic...:)) Tak więc sami widzicie, że hodowla psów to dość skomplikowane hobby, na które mogą sobie pozwolić wyłącznie ludzie z pasją...:D

cierpliwość + zamiłowanie = wymarzona hadowla dla kazdego czworonoga...

i oczywiście dla właściciela...

Miec hodowlę to jest tak: 1. Trzeba miec dobrego pochodzenia suczkę 2. Trzeba miec dobrego pochodzenia psa 3. Potem dbac o to by suczka szczęśliwie się oszczeniła, wydawac pieniądze na witaminy dla suczek (opcjonalnie) 4. O szczenięta trzeba dbac, szczepic, odrobaczac 5. Trzeba (jeśli to psy rasowe) miec rodowody rodziców, i na podstawie tego trzeba miec wypisane rodowody dla szczeniąt 6. Znaleźc dobrych właścicieli, sprzedac szczenięta I tak w kółko dopóki jakiejs osobie się to nie znudzi. Tylko prawdziwi miłośnicy psów którzy podołają tym warunkom i innym, którzy będą chcieli opiekowac się nie tylko szczeniętami ale i przede wszystkim swoją sunią i ewentualnie psem. Z trudem jest wytrwac w każdej hodowli-u koni chyba najbardziej. . A suczka? W sumie nie ma takiego zagrożenia żeby straciła szczenięta ale przypuścmy że suczka nie może miec szczeniąt. I co wtedy? Jest dużo ryzyka... przecież to jest nasza suczka nie można ot tak po prostu sprzedac jej byle komu, ja bym w ogóle nie miala serca sprzedac swojej wiernej przyjaciółki... Różnie bywa. Osoba niedoświadczona chociażby w hodowli rybek akwariowych chcąca założyc hodowlę - czy sprzedalibyście takiej osobie suczkę do hodowli? Chocby za wielkie pieniądze? No właśnie. Jest długa droga do podjęcia decyzji, zwłaszcza takiej...

Hodowla ... Jeżeli chcemy podjąć sie tego zadania musimy sobie zdać sprawę , że czeka nas wiele wydatków , szczepień , opieki , a przedewszystkim czasu . W niektórych chodowlach cała sprawa " wymyka się spod kątroli " jakto niektórzy mówią ... Wtedy suki rodzą miot po miocie , a wszyscy wiedzą , że takie traktowanie psów może skończyć się śmiercią z wycieńczenia ! W takiej chodowli często czworonogi muszą siedzieć w ciasnych boxach niekiedy na wielkim upale , czasem bez wody i jedzenia ! Żyją w okropnych warunkach ! Pewnie zapchlone i ze świerzbem =( Takie psy " służą do rozmnażania się " i tylko tyle ... Przecież powinna być miłość , troska ... Nie wątpie w to , że są też " dobre " hodowle , takie z dogodnymi warunkami ... Z jedzeniem , wodą i wieelką miłością do właściciela ( oczywiście odwzajemnioną od opiekuna tym samym ) . Wiele ludzi zakłada hodowlę tylko dla pieniedzy ze sprzedarzy szczeniaków . Nie obchodzi ich czy zwierze trafi do opiekuńczego właściciela , czy nie będzie bite i wygładzane ! Liczy się tylko kasa ... A przecież to jest okrutne !

Przedewszystkim hodowca psów musi być dla nich dobry i cierpliwy. Co to by był za hodowca gdyby nietolerował zachowania psa. Każdy Pies dobrze się zachowuje lecz na swój sposób.

Brawo dla zara2007 - cała prawda! Choć jeszcze nie zakupiłam nowego "PP" to chcę uzupełnić moją wypowiedź. Bowiem psy hodowlane mają pieskie życie (nie wspomnę już o pseudohodowlach, bo szkoda mi klawiatury). Hodowcy (niestety) często na pierwszym miejscu stawiają zysk - a na drógim dobro pupila. Taka jest przykra prawda. Rzaadko spotyka się superhodowców. Psy hodowlane więkrzość dnia spędzają w kojcu (w hodowlach często się trzyma dużo samców. Rzeby się nie pogryzły trzeba wyeliminować problem - zamknąć je w kojcu). A jak już się je wypuści, to po to, by zapakować w auto i jechać na którąś już w miesiącu wystawę. Tam psy muszą przybierać sztuczne, nienaturalne pozy. Biegać w kółko, stać w nienaturalnej pozycji, broń Boże odwrócić pysk! Byle by spodobać sięsędziemu... Psy często są chude - z powodu oszczędności właścicieli, którzy mają ich po 5 i by zachować sylwetkę championa. Np. w hodowli psów rasowych gdzie nabyłam swojego pieska to jedna suka wraz ze szczeniętami była zamknięta w kojcu, dróga suka (też szczenna) w piwnicy, a trzecia wraz z psem były trzymane na małym wybiegu pod prądem. A, jeszcze główny reproduktor... Przechowywany był w komórce pod schodami zabitej dechami. Tak więc postać hodowcy wzbudza liczne kontrowersje...

Ja jeszcze nie zdążyłam kupić gazetki;)

Nie każdy może zostac hodowcą... Ja osobiście mam marzenie załorzenia hodowli pappilonów i tosa, ale to duży problem. Przede wszystkim musze miec odpowiednie warunki (czyli dom z dużym ogrodem, a nie blok). No i zdobyć zdrowe psy z rodowodem, które mogą sie rozmnażać. Muszę się poważnie zastanowić...

Również pragnę wprzyszłości założyć hodowlę - akit i mastifów tybetańskich. Tyle wiem o tych psach! Problem tylko bo akity to psy ostre w stosunkach do innych psów... Już myślę nad rozwiązaniem tego problemu. Muszę tylko zdobyć odpowiedni, dobrze płatny zawód. Bo kynologia to moja pasja! W przyszłości również chcę zostać sędzią kynologicznym...

Hodowla to na pewno kosztowne i wymagające od właściciela hobby.Zakładając hodowlę ,,prawdziwi"hodowcy nie kierują sie chęcią łatwego zysku lecz pasją i dobrem zwierząt np.kupując psa z ,,hodowli" bez papierów kupujemy kota w worku,bo nie wiemy nic o jego pochodzeniu psychice rodziców i o innych istotnych rzeczach, a potem taki ,,nieudany" ,,rasowy kundelek" znajduje się w schronisku.Dlatego zanim założy się hodowle trzeba się na to przygotować kilkuletnią pracą z jednym psem a potem dokupić innego z innej hodowli lub miotu.Nie można też zaniedbywać szkolenia psiaka jeśli nie uda mu się dość wcześnie znaleźć domu dlatego też decydując się na założenie rezygnujemy z bardzo wielu rzeczy np.wyjazdów ze zwiedzaniem różnych miejsc.

Hodowla to trudna sprawa. Nie znam w ogóle ludzi który mają hodowlę. Rzeczywiście nie którzy traktują to jako możliwość do zarabiania pieniędzy. Myślę że nie chodzi w hodowli tylko o zarabianie gotówki ale też o miłość. Miłość do rasy którą chcemy hodować. Zakładając hodowlę powinniśmy zdawać sobie sprawę z obowiązku jaki i poświęcania czasu naszym psom. Hodowla to też niezwykła radość. Bo czy jest coś piękniejszego niż patrzenie jak małe szczeniaki bawią się zwykłą zabawką na zielonej trawie w promieniach słońca? Według mnie hodowla to nie tylko możliwość dobrego zarobienia, ale też wielka miłość do psów.

Hodowla psów to bardzo ciekawe i interesujące hobby. Lata spędzone na hodowaniu coraz lepszych i bliższych ideałowi rasy czworonogów, przynoszą masę cennych doświadczeń. Dobry hodowca, to taki, który dobro psów stawia na pierwszym miejscu - dba o nie, pielęgnuje, przestrzega kalendarza szczepień, odrobacza i dobrze je odżywia. Ważne jest także to, że pieski muszą przebywać w odpowiednich warunkach - tzn. w czystych, wysprzątanych kojcach (jeśli jest to hodowla kojcowa) lub w odpowiednim domu (hodowla domowa). Odpowiedzialny hodowca troszczy się o ciężarną suczkę, a potem również o nowo narodzone szczenięta. Gdy maluchy znajdują się w wieku, kiedy można je sprzedać, rzetelny hodowca szuka dla nich jak najlepszych właścicieli, którzy zapewnią pieskom odpowiednie warunki. Nie oddaje szczeniątek byle komu, gdy tylko zobaczy ten 1000 zł lub więcej na stole!!! Ale zanim dojdzie do tych wydarzeń, trzeba znaleźć odpowiedniego reproduktora dla ukochanej suczki. Dobry hodowca, dla którego hodowla psów nie jest jedynym źródłem utrzymania, pojedzie nawet "na koniec świata" do dobrego psa. Nie, no może "na koniec świata" to lekka przesada, ale z pewnością pojedzie daleko;)) Niektórzy ludzie myślą, że wystarczy pokryć wspaniałą sukę, równie cudownym psem, aby urodziły się wybitne szczenięta, które w przyszłości wyrosną na znakomitej urody i eksterieru psiaki, wygrywające wszelkie możliwe wystawy... Jednak, gdyby tak było, to mielibyśmy na świecie same championy i interchampiony, a hodowlą zajmowaliby się niemal wszyscy ludzie na świecie:)) Wróćmy jednak na Ziemię.... Nie zawsze po parze wspaniałych psów na świat przychodzą wybitne szczenięta. Wielu hodowców potwierdza fakt, że niezbyt urodziwe suczki rodzą lepsze szczenięta od swych obdarzonych nieziemską urodą rówieśnic...:)) Tak więc sami widzicie, że hodowla psów to dość skomplikowane hobby, na które mogą sobie pozwolić wyłącznie ludzie z pasją...:D

Hodowla to trudna sprawa. Nie znam w ogóle ludzi który maja hodowlę. Rzeczywiście nie którzy traktują to jako możliwość do zarabiania pieniędzy. Myślę że nie chodzi w hodowli tylko o zarabianie gotówki ale też o miłość. Miłość do rasy którą chcemy hodować. Zakładając hodowlę powinniśmy zdawać sobie sprawę z obowiązku jaki i poświęcania czasu naszym psom. Hodowla to też niezwykła radość. Bo czy jest coś piękniejszego niż patrzenie jak małe szczeniaki bawią się zwykłą zabawką na zielonej trawie w promieniach słońca? Według mnie hodowla to nie tylko możliwość dobrego zarobienia, ale też wielka miłość do psów.

Cuż, sądze, że rzaden człowiek, który nie ma zielonego pojęcia o chowaniu psów nie zajmie się hodowlą. Jest to oczywiste, gdyż więkrzość ludzi kochających psy ma choć podstawową wiedzę o tych zwierzętach. Zwykle się to zaczyna tak (pomijając ludzi, którzy utrzymują się wyłącznie z gospodarstwa i hodowli zwierząt, jak to bywa na wśiach), że ludzie kupują sobie do domu upragnionego psa i tak on się im podoba, że chcą więcej. Jak jest jeden, to czemu nie dwa? Jak są dwa, to czemu nie trzy? itd. Potem powstaje pytanie "A może hodowla?". Trzeba wtedy rozważyć dwie rzeczy: pieniądze i czas. Pieniądze, bo zanim się zarobi na szczeniętach trzeba psy szczepić, odrobaczać, co miesiąc kupować im jedzenie, bądź smakołyki, nie mówiąc już o zabiegach przed wystawami - każdy hodowca bowiem wystawia swojego psa. Im więcej championatów, tym więcej kasy np. za krycie. Ai tu w grę wchodzi czas... Czas na wystawy (również zagraniczne), czas na zajmowanie się ciężarną i karmiącą suką, oraz czas na zwyczajne zabawy z psami (tymbardziej, że w hodowli jest ich więcej niż 1). Jeśli jesteś w stanie zapewnić te dwie rzeczy - to bez obaw możesz zostać hodowcą. Jeśli nie - zostań przy jednym piesku.

mam juz nową gazetke subcio plakaty

Zielona Panienka,Wilczyca i Magdek...nie podniecajcie sie tak!wszystko to co napisałyscie bylo w PP gazecie!

Hodowla, to nie tylko miejse gdzie moża zaadoptować psa. To były dom naszych czworonożnych przyjaciuł. Ten kto ma rasowego psa nawet nie widzi że jest on rasowy, tylko widzi w nim prawdziwego przyjaciela. Oddanego, wiernego i z całego serca kochanego. Niektórzy myślą tylko o wzbogacaniu się dzięki psom, ale nie dostszegają w nim kilku ważnych szczegułów. Pierwszy z nich to: Pies ma uczucia, potrafi kochać i nie chce być wykorzystywanym tylko dla tego żeby jego właściciel był bogaty. Po charakterze i zachowaniu hodowcy można poznać czy kocha on swojego pupila, czy wykorzystuje go tylko po to by sie wzbogacić. Bywają tacy, którzy wmuszają, może nawet ślepego psa na siłę człowiekowi za 500zł. Moja koleżanka spotkała się z takim przypatkiem. Ale chociasz jej pies nie widzi, to kocha go z szerego serca i nawet za 10000zł by go nie oddała.

Wiem jak to jest. Mój wuja ma hodowlę owczarków niemieckich. Chodzę do tej hodowli codziennie i pomagam opiekować się psami. Mój wuja nie zabardzo może bo na dzień przychodzi kilkanaście klijentów, nawet przed narodzinami szczeniaków by zarezerwować sobie kupno pupila. Oddajemy je tylko odpowiedzialnym opiekunom i pytamy sie czy dana rodzina, która chce adoptować szczeniaka, miała już wcześniej psa oraz dajemy kilka porad dotyczącej psów danej rasy. Zwykle po narodzinach zajmóję się szczeniętami. Często bywa że malec odsunie sie od brzucha matki i wtedy muszę go przysówać. Przynoszę też matce maluchów przygotowaną karme i wode, by nie mósiała odchodzić od szczeniąt. To ciężka praca i bardzo wyczerpuje. Jednak gdy szczenięta podrosną dopiero zaczynają sie obowiązki. Po mału uczę je gdzie mają sie załatwiać, czym mają się bawić i jak mają się zachowywać podczas spaceru. Mało ludzi bierze niesforne psy. Ale każdy może znaleść w hodowli prawdziwego przyjaciela.

tłumaczycie miłością do zwierząt hodowanie psów? moim zdaniem gdy tyle psów ZDYCHA w schroniskach w całym kraju to bardzo małostkowe. i albo przeszkadza wam w tym ograniczone widzenie i kłopoty ze wzrokiem albo chore przesłanki czy właśnie chęć zysku!

Ty chyba człowieku nie rozumiesz co to znaczy hodowla!!!!!! Gdzie indziej niż w hodowli nie znajdziesz psów określonej rasy!!!!!!!!! Taka jest prawda i koniec dyskusji!!!!! a kogo nie stać na rasowca to niech idzie do schronu!!!!!!!!!

Prawdziwa hodowla powinna charakteryzować się przede wszystkim dbałością o psy, zwracaniem uwagi na psychikę, prawidłowym kojarzeniem psów. I co z tego, że ktoś kupi psa rasowego? Bo przecież wielu sądzi, że "rasowy = rodowodowy", nawet było wiele kampanii na ten temat. Ale ilu jest nieuczciwych hodowców, również tych trzymających psy z papierami? Świstek zwany rodowodem nie zawsze jest odzwierciedleniem tego, co dzieje się w hodowli. Dużo osób liczy tylko na szybki zysk ze sprzedaży szczeniąt, nie zwraca najmniejszej uwagi na predyspozycje zwierząt, wmawia kupującym, że szczeniaki to zwierzęta o idealnych cechach, a z puchatych kuleczek po pewnym czasie wyrastają dominujące brytany, które rządzą niedoświadczonym właścicielem. Na szczęście w Polsce można spotkać wiele dobrych hodowli, gdzie o psy się dba należycie, stawia ich dobro bardzo wysoko, a przed nabywcą nie zataja żadnych problemów czy trudnego charakteru, wręcz dobiera się szczenięta do wiedzy i doświadczenia nabywcy, a wystawy łączy się z potrzebą kontaktu z ludźmi, zabawą, treningami. Oby wysoki poziom hodowli utrzymywał się nadal!

Przecież hodowla to: 1.wielka odpowiedzialność 2.wydatki wystawy,krycie,odchów szczeniąt i wiele więcej A jeśli ktoś zakłada hodowle tylko dlatego że chce zarobić niech nie zakłada.Przecież reproduktor,badania suki,odchów szczeniąt to sporo kosztuje!

Wydaje mi się, że ten, kto chce założyć hodowlę musi bardoz przemyśleć swoją decyzję. Oczywiście to bardzo wymagające hobby i dla niektórych męczące, ale czym by było hobby bez poświęceń? A poza tym, wydaje mi się, że żeby zobaczyć pełną miłości i zaufania minę suczki ze szczeniakami, wart jest takich poświęceń!

Hodowla psów wymaga mnóstwa pracy, czasu i cierpliwości, a także sporo nakładów finansowych. Bo przecież trzeba utrzymać suczkę, karmić ją dobrą karmą, używać odpowiednich kosmetyków. Żeby nasza pupilka została suką hodowlaną musi brać udział w wystawach, a za zapisanie psa na wystawę się płaci. Następnie wybór reproduktora, zapłata za krycie, dojazd często w bardzo odległe miejsce. Kiedy pojawią się szczenięta hodowca musi poświęcić im ogrom uwagi, pilnować, czy suczka ich nie przygniotła... I kolejne koszty - karma, szczepienia, odrobaczenia. Oczywiście zapłacić trzeba także za tatuaże, rejestrację przydomka hodowlanego, kartę miotu (a wcześniej krycia), przegląd, metrykę. I nie łudźmy się, że szczeniacki niczym aniołki będą idealnie grzeczne – zapewne okaże się, że są przerażająco ruchliwe, a wypróbowanie swoich wyżynających się ząbków na każdym dostępnym przedmiocie uważają za swój punkt honoru. Szkód może być całkiem dużo. Trzeba też zadbać o potencjalnych odbiorców naszych maluchów. Więc ogłaszamy się w prasie kynologicznej, w Internecie, za co znowu musimy zapłacić. Kiedy pociechy podrosną na tyle, żeby udać się do nowego domu i pojawiają się chętni na nasze pieski trzeba im się uważnie przyjrzeć. Czy na pewno naszemu psiaczkowi będzie u nich dobrze, czy zapewnia mu miłość i opiekę? Gdy maluch nas opuszcza przyda się wyprawka dla niego. Hodowla dla pieniędzy? NIE! Tylko z miłości do zwierząt...

Nie wiem, czy zostanie to uznane, ale postanowiłam dodać adnotację - moja wypowiedź omawiała szerzej tylko jedne aspekt hodowli.
Ad. 1.
Czy będziemy mieli siłę i czas, aby zająć się nie tylko suczką w każdym etapie jej życia, ale i szczeniętami?? Odchowanie gromadki maluchów jest wspaniałym przeżyciem, ale wymaga wiele, bardzo wiele pracy. Musimy mieć też odpowiednie warunki mieszkaniowe – co innego, gdy założymy hodowlę Yorkshire terierów i zostanie nam część i tak niewielkiego miotu, a co innego, gdy będziemy musieli zapewnić miejsce u siebie niesprzedanemu stadku goldenów. Nie osiągniemy nic, jeśli nie włożymy w to serca – tak jest ze wszystkim, z hodowlą psów także.
Wielu ludzi, którzy poświęcili się ukochanej rasie zmienia całe swoje życie, aby psom było lepiej. Zrobią wszystko dla dobra rasy – nie tylko pojadą do reproduktora tak daleko, że ludzie nie interesujący się psami i tej wielkiej pasji nie rozumiejący będą pukać się palcami w czoło, ale i zainteresują się przedstawicielami owej rasy znajdującymi się w schroniskach, zaangażują się w pomoc cierpiącym psiakom. I to właśnie jest wspaniałe.

Hodola?hm moim zdaniem hodowla rasy to dobry pomysl,lecz nie kazdy na daje sie aby zostac hodowca musi miec wiedze o rasie krora chce hodowac.Trzeba myslec o pupilu a nie o szybkim zysku.Raczej gdy pies ma szczeniaki mysli sie aby tym szczeniakom bylo jak najlepiej a nie aby byl z tego dobry zysk

Czy hodowla to hobby wymagające? Ba, bez wątpienia jest to zajęcie wymagające czasu, pieniędzy, ale również, a może przede wszystkim, predyspozycji... duchowych. Pozwolę sobie przypomnieć głos jednego ze znanych psowatych: Co to znaczy "oswajać"? - To rzecz, która poszła w zapomnienie - rzekł Lis. - To znaczy "tworzyć związki". (...) Ludzie zapomnieli o tej prawdzie (...)ale ty tego nie rób. Już zawsze będziesz odpowiedzialny za to, co oswoiłeś.(Mały Książę). Pamiętajmy, że o użytkowości psa możemy mówić nie tylko w znaczeniu fizycznym. Wiemy, że pies - mój przyjaciel :o) - zaspokaja bardzo istotną potrzebę psychiczną człowieka, potrzebę więzi ze zwierzętami. Powinna to być jednak relacja zobowiązań wzajemnych. Pies oddał się człowiekowi, zmodyfikował swoje wilcze zachowania, przystosował się do życia z człowiekiem - ten zaś powinien być mu zobowiązany. Tymczasem dużo zmieniło się od czasów wilka nie tylko u psa - wiele zmian zaszło również w zachowaniu ludzi. Zmienił się nasz tryb życia, a także, niestety stosunek oraz oczekiwania wobec zwierząt, zwłaszcza ich cech behawioralnych. Tymczasem to my kształtujemy zachowanie psów właśnie przez hodowlę. Jak wiemy na behawior psa wpływ ma nie tylko podłoże genetyczne ale i środowisko czyli doświadczenie przekazane przez matkę oraz wyniesione z domu hodowcy. Choć to dopiero właściciel kształtuje ostatecznie charakter psa, obowiązek wstępnej socjalizacji, a czasem, jeśli szczenię nie opuści hodowli w optymalnym wieku 7-8 tygodni właściwe przejście kolejnych faz rozwoju zależy właśnie od pracy hodowcy. To co zostanie zaniedbane w rozwoju szczenięcia do 12-14 tygodnia życia, często jest już po prostu nie do nadrobienia. Na tym odpowiedzialność hodowcy jednak się nie kończy! To on powinien dobrze dobrać szczeniaka dla nowych właścicieli, a zatem przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący nowej, potencjalnej rodziny oraz domu dla psa. Potem zaś, cóż, szczenię opuszcza hodowlę, ale odpowiedzialność za jego zdrowie i losy zostaje. Utrzymywanie systematycznego kontaktu z nabywcami szczeniąt wymaga zaś czasem pogłębionych studiów psychologicznych oraz treningu relacji interpersonalnych... .

Wiele osób jeździ ze swoimi psiakami na wystawy, aby uczynić z nich reprouktora lub sukę hodowlaną ze względu na zyski. Nie uważeam, że jest to dobra idea. Sama mam 14-sto miesięcznego psa rasy Golden Retriever i właśnie wybieramy się na wystawę we wrześniu. Jeżeli zdobędzie jakiś tytuł to będziemy chcieli, aby zdobył uprawnienia reproduktora. Zrobimy to nie ze względu na zyski, a z chęci, aby rodziły się szczenięta jak najbardziej zgodne ze wzorcem kynologicznym. Sądzę, że każdy, kto przeczyta ten artykuł, powinien zadać sobie pytania: Czy chcę żeby rodziły się piękne i zdrowe psy? Czy mogę poświęcić cały swój nietylko wolny czas? Czy jestem w stanie wziąć odpowiedzialność za przyszłe pokolenia? Hodowla to nie tylko przyjemność, ale i olbrzymie koszty. Trzeba przewidzieć wszystkie aspekty, aby móc powiedzieć szczerze, że jest się odpowiednim kandydatem do bycia hodowcą.