poniedziałek, 24 kwietnia 2017

Grand basset griffon vendeen

25 stycznia 2016 11:27 Zostaw komentarz

EN_01099887_9224DOWÓD OSOBISTY (wg wzorca FCI):
Grupa: 6 FCI (psy gończe, posokowce i rasy pokrewne), sekcja 1.3 (małe psy gończe). Podlega próbom pracy
Wzrost: psy 40-44 cm, suki 39-43 cm, z tolerancją +/- 1 cm
Głowa: nie jest ciężka, lekko wysklepiona, wydłużona i niezbyt szeroka, guz potyliczny wyraźnie zaznaczony, podobnie jak stop. Nos wydatny, dobrze rozwinięty, czarny lub brązowy
Oczy: owalne, duże, ciemne, o inteligentnym i przyjacielskim spojrzeniu
Uszy: miękkie, wąskie i cienkie, porośnięte długim włosem, wyraźnie zwrócone do wewnątrz,  osadzone nisko, poniżej linii oczu. Wyciągnięte do przodu powinny sięgać poza wierzchołek nosa
Sylwetka: tułów nieprzesadnie długi, grzbiet wydłużony, szeroki i prosty, klatka piersiowa dość szeroka i głęboka
Ogon: gruby u nasady i raczej długi, zwężający się ku końcowi, dość wysoko osadzony, noszony szablasto, wygięty lub lekko zakręcony (nigdy nie jest zakręcony na grzbiet)
Szata: twardy, płasko przylegający i niezbyt długi włos, nie jedwabisty ani wełnisty, obfite frędzle, wyraźne brwi niezakrywające oczu
Umaszczenie: białe w czarne lub pomarańczowe łaty, czarne podpalane, płowe z czarnym czaprakiem i białymi znaczeniami, płowe z czarnym nalotem. Tradycyjne nazwy maści: zajęcza, wilczasta, borsucza, dzicza
EN_90148828_0272SZCZYPTA HISTORII:
Grand basset griffon vendeen to stosunkowo młoda rasa – uznana dopiero w latach siedemdziesiątych poprzedniego stulecia. Jednak o szorstkowłosych psach myśliwskich z regionu Wandea pisano już w kronikach z XIII wieku. W epoce renesansu polowania przestały być wyłącznie rozrywką możnych, oddawała im się również uboższa szlachta. Podczas polowań konno myśliwi zabierali ze sobą duże psy (powyżej 58 cm), natomiast mniejsze czworonogi na krótszych łapkach towarzyszyły piechurom i pomagały w łowach na drobniejszą zwierzynę. Warunki fizyczne mniejszych gryfonów i ich ogromna chęć do pracy w zaroślach były wysoko cenione. Krótkonogie psy zaczęto nazywać bassetami. Pochodziły one od dużych gryfonów, a ich krótkie kończyny były skutkiem utrwalonej mutacji genetycznej.
Hodowla szorstkowłosych bassetów z Wandei rozkwitła pod okiem hrabiego Christiana d’Elvy, polityka i posła z okręgu Meyenne. W swojej psiarni miał najpiękniejsze bassety, które w ciągu dziesięciu lat hodowli zdobyły wiele nagród na pokazach i wystawach. Ale największym sukcesem był puchar prezydenta republiki dla najpiękniejszych bassetów francuskich w roku 1885. Najbardziej znanym i rozpoznawalnym psem tego okresu był trójkolorowy Royal Comnattant, uznawany za wzorcowego szorstkowłosego basseta z Wandei. W regionie było w tym czasie wiele hodowli, które również miały wpływ na kształtowanie się pogłowia wspomnianych psów. W 1896 roku powstał w Paryżu pierwszy klub rasy z Paulem Dezamy na czele, a w 1904 roku zarejestrowano wzorzec basseta griffon francais. Dzięki staraniom Dezamy’ego i innych członków klubu wyodrębniono i uznano dwie osobne rasy – petit i grand basset griffon vendeen, które różniły się wzrostem, ale do II wojny światowej kojarzono ze sobą przedstawicieli obu odmian. Rasę oficjalnie uznano w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku, ale dopiero z dniem 1 stycznia 1977 roku zaprzestano krzyżówek psów obu odmian, które zostały definitywnie rozdzielone….
ZZK_8473
Jeśli chcesz się więcej dowiedzieć o tej rasie, zapraszamy do zakupu numerów archiwalnych miesięcznika „Przyjaciel Pies”: 2/16.

Grand basset griffon vendeen Reviewed by on . DOWÓD OSOBISTY (wg wzorca FCI): Grupa: 6 FCI (psy gończe, posokowce i rasy pokrewne), sekcja 1.3 (małe psy gończe). Podlega próbom pracy Wzrost: psy 40-44 cm, s DOWÓD OSOBISTY (wg wzorca FCI): Grupa: 6 FCI (psy gończe, posokowce i rasy pokrewne), sekcja 1.3 (małe psy gończe). Podlega próbom pracy Wzrost: psy 40-44 cm, s Rating: 0

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top