poniedziałek, 24 kwietnia 2017

Dogue de Bordeaux

19 listopada 2014 15:47 Zostaw komentarz

DOGUE DE BORDEAUXDOWÓD OSOBISTY
Grupa: 2 FCI (pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła), sekcja 2.1 (molosy)
Wrażenie ogólne: silny, muskularny odważny, ale zrównoważony, pozbawiony agresji
Wzrost: 60–68 cm (psy), 58–66 cm (suki)
Waga: co najmniej 50 kg (psy), 45 kg (suki)
Głowa: masywna, graniasta, krótka, z luźną skórą, stop mocno zaznaczony, kufa krótsza od mózgoczaszki, zwężająca się ku nosowi, głowa pokryta symetrycznie zmarszczkami po obu stronach bruzdy czołowej
Maska: czarna – zwykle ma niewielki zasięg, nie może zachodzić na mózgoczaszkę, trufla nosa jest czarna. Brązowa – trufla nosa i brzegi powiek są brązowe. Brak maski – szata barwy płowej, skóra wydaje się czerwona, trufla nosa jest czerwonawa lub różowa
Oczy: owalne, szeroko rozstawione, spojówki niewidoczne, u psów z czarną maską oczy od orzechowych po ciemnobrązowe, u psów z brązową maską lub bez dopuszczalne jaśniejsze, ale niepożądane
Uszy: małe, osadzone wysoko, na poziomie górnej linii czaszki
Nos: szeroki, z rozwartymi nozdrzami, w kolorze odpowiednim do koloru maski, dopuszczalny zadarty, ale nie cofnięty
Tułów: bardzo mocny, muskularny, niemal cylindryczny, z dużą ilością luźnej i miękkiej skóry, obwód szyi równa się niemal obwodowi głowy, linia górna mocna, z szerokim, muskularnym grzbietem, kłąb wyraźnie zaznaczony, lędźwie szerokie, masywne i stosunkowo krótkie, zad łagodnie opadający ku nasadzie ogona
Ogon: gruby u nasady i zwężający się ku końcowi, nie powinien sięgać dalej niż do stawu skokowego
Szata: włos cienki, miękki w dotyku, krótki, skóra gruba, luźna
Umaszczenie: jednobarwne we wszystkich odcieniach płowego – od mahoniowego po izabelowate, należy zwracać uwagę na dobrą pigmentację, dopuszczalne niezbyt rozległe białe znaczenia na piersi i końcach kończyn

 
DOGUE DE BORDEAUX


Dogue de Bordeaux – szczypta historii

Według jednych początki historii rasy dogue de Bordeaux sięgają lat 1203–1453, kiedy Akwitanią władali królowie angielscy. Uważa się, że powstała w wyniku krzyżowania angielskich mastifów i dużych akwitańskich psów stróżujących. Później w hodowli użyto także mastifów hiszpańskich, aby nadać psom bardziej ognisty i waleczny wygląd. Mówi się też, że dogue de Bordeaux jest bliskim kuzynem mastifa neapolitańskiego i wywodzi się z czasów rzymskich. Jeszcze inna teoria każe szukać jego przodków wśród mastifów tybetańskich krzyżowanych z greckimi molosami. Najstarsze dowody na istnienie w Akwitanii psów podobnych do znanych nam współcześnie dogue’ów de Bordeaux pochodzą z XIV w. Rzeźby przedstawiające ich sylwetki można zobaczyć w twierdzy Carcassonne.
Nazwa „dogue de Bordeaux” pojawiła się oficjalnie w 1863 r., podczas pierwszej paryskiej wystawy, a to za sprawą jej zwyciężczyni, suki o imieniu Magentas. Początkowo rasa występowała w dwóch odmianach. Mniejszej używano do walk z bykami i osłami, większa, zwana psem rzeźnickim z okolic Bordeaux, stała się bezpośrednim przodkiem współczesnych dogue’ów. Po wprowadzeniu zakazu walk zaczęły służyć jako psy obronne. Rasa omal nie wyginęła podczas rewolucji francuskiej. Wtedy wielu psich obrońców majątków arystokratów podzieliło los swych właścicieli, a w okolicach Bordeaux nie widywano ich niemal wcale. W 1890 r. skojarzono ocalałe psy z mastifami angielskimi i tak pojawiło się jednolite kawowe umaszczenie oraz ciemna maska. Miłośnicy dogue’ów nie mogli się porozumieć co do typu rasy. W rezultacie sporów wyodrębniły się trzy typy: tuluski, paryski i z Bordeaux. Typ tuluski był mocno zbliżony do doga niemieckiego, paryski bliższy mastifowi, a ten z okolic Bordeaux najbardziej przypominał starego dogue’a. Pierwszy standard rasy został opracowany przez Pierre’a Megiuna i opublikowany w 1896 r. W tym samym roku powołano Comité Francais du Dogue de Bordeaux. W 1910 r. Jean Kunstler opublikował obszerne opracowanie na temat rasy. Zawarty w nim standard obowiązywał z pewnymi zmianami aż do 1971, kiedy to sędzia kynologiczny dr Raymond Triquet wraz z lekarzem weterynarii dr Maurice’em Luquetem opracowali obowiązujący wzorzec, zmodyfikowany nieco w 1993 r. według wymogów FCI…

 
DOGUE DE BORDEAUX

Jeśli chcesz się dowiedzieć więcej o rasie, zapraszamy do zakupu numerów archiwalnych miesięcznika „Przyjaciel Pies” 7-8/99, 12/02, 7/10.

Dogue de Bordeaux Reviewed by on . DOWÓD OSOBISTY Grupa: 2 FCI (pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła), sekcja 2.1 (molosy) Wrażenie ogólne: silny, muskularny odważny, ale zrówn DOWÓD OSOBISTY Grupa: 2 FCI (pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła), sekcja 2.1 (molosy) Wrażenie ogólne: silny, muskularny odważny, ale zrówn Rating: 0

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top