środa, 22 listopada 2017

Dogo canario

27 lutego 2015 12:59 Zostaw komentarz

dogo canarioDOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI):
Grupa: 2 FCI (pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy górskie), sekcja 2.1. (molosy)
Wzrost: 60 do 65 cm (psy), 56 do 61 (suki)
Wrażenie ogólne: dogo canario to pies w typie molosa, średniej wielkości, o prostokątnej sylwetce. Zawsze z czarną maską
Głowa: masywna, z luźną skórą, kufa krótsza od mózgoczaszki, bardzo mocna, stop zaznaczony, wyraźne łuki jarzmowe, wargi ciemne i trochę obwisłe
Oczy: średniej wielkości lub duże, raczej owalne, barwy dostosowanej do umaszczenia, od orzechowej do ciemnokasztanowej. Wyraz pewny siebie, trochę nieobecny, przy pobudzeniu zmienia się na śmiały i ostry
Tułów: szeroki i głęboki, klatka piersiowa pojemna, żebra mocno wysklepione. Grzbiet szeroki, mocny, lekko wznosi się w kierunku zadu. Zad szeroki i niezbyt długi. ogon gruby u nasady, zwęża się ku końcowi, sięgając aż do śródstopia. W ruchu szablasto uniesiony
Kończyny: mocny kościec i umięśnienie. Kątowanie tyłu niezbyt glębokie, ale nie strome
Sierść: krótka, przylegająca, w dotyku twarda
Umaszczenie: płowe i piaskowe w różnych odcieniach, pręgowane od bardzo ciemnego do jasnego. Dopuszczalne niewielkie białe znaczenia. Konieczna czarna maska, która nie powinna zachodzić powyżej oczu.

 
dogo canario


Dogo canario – szczypta historii

Historia dogo canario, do niedawna znanego jako presa canario, budzi wiele wątpliwości, ale można przyjąć, że pochodzi od antycznego doga hiszpańskiego, który pojawił się na wyspie Teneryfie wraz z Rzymianami. Skrzyżowany z miejscowymi psami, nazywanymi majorero, dał początek perro de presa canario. Ten okazały pies posłużył jako stróż farm. Ale nie tylko. Nierzadko kończył swój  żywot podany na półmisku. Molos ten był także używany przez mieszkańców wyspy do obrony przed dzikimi psami, które dziesiątkowały stada bydła. Niektórzy historycy dowodzą nawet, że nazwa Wysp Kanaryjskich wywodzi się od słowa „cane” (pies), a zatem ma związek z obecnością dużej ilości dzikich psów zamieszkujących wówczas tę część świata. Pierwotny pies z Teneryfy i innych wysp archipelagu zmieniał się wraz z upływem lat. W XVI i XVII wieku, w okresie gdy rozkwitał handel winem, na wyspy przybyli Brytyjczycy i ich znane z bojowości molosy. Był to początek nowej kariery presa canario, którego krzyżowano z tymi psami i wystawiano do walk. Zawody odbywały się między psami różnych wysp archipelagu i weszły tam do tradycji, stając się ulubioną rozrywką ich mieszkańców. Dopiero na początku lat 40. XX wieku zakazano organizowania tych barbarzyńskich widowisk, co spowodowało natychmiastowy spadek zainteresowania rasą i niemal przyczyniło się do jej wyginięcia. Zgodnie z obowiązującymi przepisami presa canario musiały być trzymane na uwięzi, a w wypadku nierespektowania nakazu były zabijane. Przetrwały one jedynie w odległych gospodarstwacg w głębi wysp.

 
dogo canario

Jeśli chcesz się dowiedzieć więcej o tej rasie, zapraszamy do zakupu archiwalnych numerów miesięcznika „Przyjaciel Pies” 9/02, 5/04, 10/06, 5/12.

Dogo canario Reviewed by on . DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI): Grupa: 2 FCI (pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy górskie), sekcja 2.1. (molosy) Wzrost: 60 do 65 cm (psy), 56 do DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI): Grupa: 2 FCI (pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy górskie), sekcja 2.1. (molosy) Wzrost: 60 do 65 cm (psy), 56 do Rating: 0

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top