wtorek, 23 maja 2017

Błąd w sztuce lekarskiej

16 maja 2017 08:01 Zostaw komentarz

Odpowiedzialność cywilna

Odpowiedzialność cywilna lekarza weterynarii może powstać w wyniku niewykonania, nienależytego wykonania zobowiązania (art. 471 Kodeksu cywilnego) lub w związku z popełnieniem przez lekarza czynu niedozwolonego (art. 415 Kodeksu cywilnego). W pierwszym przypadku mamy do czynienia z tzw. odpowiedzialnością kontraktową (ex contractu), zaś w drugim – z odpowiedzialnością deliktową (ex delicto).
Przychodząc do gabinetu weterynaryjnego i zostając przyjętym przez lekarza, zawieramy z nim umowę na świadczenie usług. Nie musi ona przybierać (i w zasadzie nigdy nie przybiera) formy pisemnej. Przez zawarcie umowy rozumiemy zobowiązanie lekarza do dołożenia należytej staranności do procesu leczenia. Niezachowanie jej w trakcie diagnozowania czy rehabilitacji powoduje najczęściej odpowiedzialność kontraktową lekarza weterynarii. Innymi słowy, lekarz weterynarii, w trakcie wykonywania swojego zawodu, powinien stosować się do obowiązków wynikających z Kodeksu Etyki Lekarza Weterynarii, ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych, a także innych aktów prawnych (np. ustawy o ochronie zwierząt). Powinien postępować zgodnie z zasadami sztuki lekarsko-weterynaryjnej, uwzględniając zarówno własne doświadczenie, jak i aktualny dorobek nauki. Skutkiem niewykonania umowy bądź jej niewłaściwego wykonania jest szkoda, która może przybierać charakter majątkowy (szkoda materialna) lub niemajątkowy (np. szkoda moralna, cierpienie fizyczne). Wreszcie sama szkoda może obejmować rzeczywistą stratę albo utratę korzyści. W sytuacji, gdy pomiędzy niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem umowy a zaistniałą szkodą zachodzi związek przyczynowy (szkoda jest następstwem działania lub zaniechania), po stronie lekarza weterynarii powstaje odpowiedzialność cywilna.
Z kolei o odpowiedzialności deliktowej mówimy wtedy, gdy lekarz weterynarii dopuszcza się czynu niedozwolonego (deliktu). Jest nim działanie lub zaniechanie zabronione przez ustawę albo niezgodne z zasadami współżycia społecznego. Przykładem może być skopiowanie psu uszu, ogona czy nieudzielenie pomocy lekarskiej. Cechą charakterystyczną odpowiedzialności deliktowej jest wina, towarzysząca działaniu bądź zaniechaniu lekarza weterynarii. Winę należy rozumieć jako zachowanie człowieka, w związku z którym można mu postawić zarzut niewłaściwego działania, czego następstwem jest powstanie szkody. Pojęcie szkody należy natomiast rozumieć w taki sam sposób jak na gruncie odpowiedzialności kontraktowej.
W niektórych przypadkach może dojść do zbiegu odpowiedzialności kontraktowej i deliktowej, np. w sytuacji, gdy powstanie szkody było skutkiem działania albo zaniechania, które stanowiły jednocześnie czyn niedozwolony oraz niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy. Wówczas przysługuje nam pozew o odszkodowanie, kierowany do właściwego sądu powszechnego. Z uwagi na skomplikowany charakter spraw o odszkodowania, zalecałbym jednak skorzystanie z profesjonalnej pomocy prawnej. Wypada dodać, że wystąpienie z takim pozwem do sądu nie zamyka nam drogi do dochodzenia swoich praw przed sądem lekarsko-weterynaryjnym i na odwrót.

Odpowiedzialność karna

Na tle odpowiedzialności zawodowej i cywilnej, ewentualna odpowiedzialność karna lekarzy weterynarii, w relacji właściciel psa–weterynarz, zdaje się mieć najmniejsze znaczenie, choć może się ona wiązać z odpowiedzialnością deliktową. Z odpowiedzialnością karną będziemy mieli do czynienia w przypadku naruszenia przez lekarza weterynarii zakazów, o których mowa w art. 6 ustawy o ochronie zwierząt. Będzie to zatem wykonywanie zabiegów zmieniających wygląd zwierząt w celu innym niż ratowanie ich zdrowia lub życia, a w szczególności cięcie psom uszu i ogonów, wykonywanie zabiegów i operacji chirurgicznych niezgodnie z zasadami sztuki lekarsko–weterynaryjnej, bez zachowania koniecznej ostrożności i oględności oraz w sposób sprawiający ból, któremu można było zapobiec. Czyny takie stanowią znęcanie się nad zwierzęciem, zaś ich sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat dwóch.
W opisywanych przypadkach mamy zarówno prawny, jak i społeczny obowiązek poinformowania organów ścigania (policja, prokuratura) o popełnionym przestępstwie znęcania się nad zwierzętami. Wszczęcie postępowania przygotowawczego przez te organy nie zamyka nam drogi do dochodzenia swoich praw przed sądem cywilnym (odszkodowanie). Postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej o ten sam czyn toczy się niezależnie, jednakże może być zawieszone do czasu ukończenia postępowania karnego.
Cezary Szczepaniak

Zobacz, o czym jeszcze pisaliśmy w numerze: Przyjaciel Pies nr 11/2012

Zapisz

Zapisz

Pages →  1 2

Błąd w sztuce lekarskiej Reviewed by on . Odpowiedzialność cywilna Odpowiedzialność cywilna lekarza weterynarii może powstać w wyniku niewykonania, nienależytego wykonania zobowiązania (art. 471 Kodeksu Odpowiedzialność cywilna Odpowiedzialność cywilna lekarza weterynarii może powstać w wyniku niewykonania, nienależytego wykonania zobowiązania (art. 471 Kodeksu Rating: 0

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top