poniedziałek, 24 kwietnia 2017

Berneński pies pasterski

30 grudnia 2014 13:14 Zostaw komentarz

berneński pies pasterskiDOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI):
Grupa: 2 FCI (sekcja 3, szwajcarskie psy pasterskie)
Wzrost: 64–70 cm (pies), 58–66 cm (suka)
Waga: zazwyczaj 55 kg (pies), 45 kg (suka), choć wzorzec jej nie precyzuje
Głowa: mocna, nieprzesadnie ciężka. Czaszka lekko zaokrąglona. Wyraźny stop, mocna kufa, przylegające wargi
Oczy: ciemne, w kształcie migdała
Uszy: wysoko osadzone, trójkątne, na końcach zaokrąglone, wiszące i ruchliwe
Tułów: berneński pies pasterski jest mocny, krępy, przysadzisty; klatka piersiowa głęboka; grzbiet prosty i mocny
Ogon: bujnie owłosiony, z długim piórem. Nie powinien być krótki ani zakręcony na grzbiecie
Szata: średniej długości, prosta lub lekko falista, ale bez loków
Umaszczenie: czarne podpalane z białymi znaczeniami na głowie, szyi i klatce piersiowej oraz rudymi na policzkach, nad oczami, na klatce piersiowej i łapach

 
berneński pies pasterski

Berneński pies pasterski – szczypta historii

Na temat pochodzenia bernańczyków istnieje wiele teorii. Jedna z nich głosi, że ich przodkami były mastify, które przywędrowały w region Helvetii, czyli dzisiejszej Szwajcarii, około dwóch tysięcy lat temu. Trudno jednak znaleźć potwierdzenie tej tezy. Pewną poszlaką są szkielety psów sprzed tysiącleci znajdowane podczas wykopalisk archeologicznych. Badacze kynolodzy uważają, że czworonogom, które znamy, początek dały zwierzęta żyjące w alpejskich wioskach „od zawsze”. Pierwsza nazwa rasy, czyli durrbachler, pochodzi od doliny Durrbach, gdzie można było spotkać szczególnie dużo charakterystycznych długowłosych czworonogów o trójkolorowym umaszczeniu. Miłość i uznanie człowieka zdobyły jako czujni stróże obejścia i siła pociągowa. Ówczesny berneńczyk miał przede wszystkim pomagać, a dopiero później towarzyszyć (mniejsze psy, z których później wykształciły się appenzellery i entlebuchery, pracowały głównie jako zwierzęta pasterskie). Tym samym na przestrzeni stuleci, w genach berneńczyków wykształciły się i zapisały charakterystyczne cechy ich osobowości, czyli wierność i oddanie. Co ciekawe, jeszcze w latach 50. ubiegłego wieku psy, które nie spełniały wymogów właścicieli, czyli polowały, oddawały się bez zezwolenia lub nie tolerowały żywego inwentarza, były zabijane… i zjadane, a przedtem tuczone. W ten okrutny, ale skuteczny sposób zostały wyeliminowane z hodowli osobniki, które mogły popsuć genetyczną pulę i zakłócić pożądany charakter rasy…

 
berneński pies pasterski

Jeśli chcesz się dowiedzieć więcej o tej rasie, zapraszamy do zakupu archiwalnych numerów miesięcznika „Przyjaciel Pies” 1/07, 2/13, 2/16.

Berneński pies pasterski Reviewed by on . DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI): Grupa: 2 FCI (sekcja 3, szwajcarskie psy pasterskie) Wzrost: 64–70 cm (pies), 58–66 cm (suka) Waga: zazwyczaj 55 kg (pies), DOWÓD OSOBISTY (według wzorca FCI): Grupa: 2 FCI (sekcja 3, szwajcarskie psy pasterskie) Wzrost: 64–70 cm (pies), 58–66 cm (suka) Waga: zazwyczaj 55 kg (pies), Rating: 0

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top