poniedziałek, 20 listopada 2017

Basset bretoński

11 grudnia 2014 13:30 Zostaw komentarz

baset bretonski01DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca):
Grupa: 6 FCI (psy gończe, posokowce i rasy pokrewne); sekcja 1.3 (małe psy gończe). Obowiązują próby pracy
Wrażenie ogólne: nieduży, krępy, pełen energii pies gończy o lekko wydłużonej sylwetce, ale zdecydowanie nie tak długi, ani tak krótkonogi, jak inne bassety
Wzrost: 32–38 cm, z tolerancją 2 cm
Głowa: dość długa, z wyraźnym guzem potylicznym. Stop zaznaczony. Kufa zwęża się ku nosowi, który może być czarny lub brązowy, wargi suche
Oczy: ciemne
Uszy: wiszące, osadzone na wysokości oka, sięgają co najwyżej do nosa, zawinięte do środka
Kończyny przednie: na ogół proste, ale mogą być trochę wykrzywione
Ogon: szablasty, ruchliwy, ze szczotką z twardej sierści
Szata: twarda i szorstka, raczej krótka. Tylko na uszach miękka
Maść: jednolita od pszenicznej do czerwonej. U szczeniąt często występuje czarny nalot, który powinien zniknąć  z wiekiem
basset bretońskiSZCZYPTA HISTORII:
We Francji czworonogi, które entuzjaści „wielkich łowów” wcześniej mieli w pogardzie, zyskały popularność po rewolucji francuskiej, gdy łowy stały się dostępne dla zwykłych ludzi, polujących pieszo. Istniało wówczas wiele lokalnych odmian tych psów; pochodzące z Bretanii (północno-zachodnia Francja) wyrózniały się jednolitym, rudym umaszczeniem, będącym cechą charakterystyczną gończych z tego rejonu, o czym pisał w XVI wieku Jacques du Fouilloux. Jeszcze w roku 1890 pisano, że bassety to nie rasa, a jedynie typ użytkowy małych psów gończych. Występowały w północnej Francji, miały rozmaite umaszczenia i sierść, w tym także długą, której już dzisiaj się nie widuje. W Bretanii w drugiej połowie XIX wieku najbardziej znana sfora płowych bassetów należała do hrabiego Boldesmes i to właśnie ona dała początek współczesnej rasie, do której uznania w największym stopniu przyczynił się w pierwszych latach XX wieku Marcel Pambrun. Niektórzy twierdzą, że po II wojnie światowej, gdy populacja tych zwierząt była nieliczna, kojarzono je również z szorstkowłosymi, ale łaciatymi bassetami z Wandei, a nawet z jamnikami. Francuski klub rasy powstał w 1949 roku. Płowe bassety są w swej ojczyźnie dość popularne, zarówno jako psy do polowania na drobną zwierzynę, jak i do towarzystwa. Poza Francją hodowane sa rzako i na ogół pełnią rolę domowych ulubieńców. W Polsce jak dotąd nie zarejestrowano żadnego egzemplarza tej rasy.
baset bretonski03
Więcej o tej rasie pisaliśmy w numerze 4/2014. Możesz kupić ten numer archiwalny TUTAJ.

Basset bretoński Reviewed by on . DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca): Grupa: 6 FCI (psy gończe, posokowce i rasy pokrewne); sekcja 1.3 (małe psy gończe). Obowiązują próby pracy Wrażenie ogólne DOWÓD OSOBISTY (na podstawie wzorca): Grupa: 6 FCI (psy gończe, posokowce i rasy pokrewne); sekcja 1.3 (małe psy gończe). Obowiązują próby pracy Wrażenie ogólne Rating: 0

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany aby zostawić komentarz.

scroll to top