http://dkbunnybutcher.com/ PETA walczy z organizacjami niemieckimi które skupują psy od nas na doświadczenie medyczne zobaczcie filmy . są zrobione z ukrytej kamery

STARCZY TYCH STATYSTYK ! PYTANIE ? JAKI RAJ JEST DLA POLSKICH PSOW !!!!! JEZELI W NIEMCZECH SCHRONISKA SĄ PRZEPEŁNIONE !!!!!!!MOŻNA WYBIERAĆ DO ADOPCJI JAKIE CHCESZ !!!!!!!!!!!! DO WYBORU I KOLORU !!!!!! WY NIE MARTWCIE SIĘ O NASZE PSY !!!! WŁOSI SIĘ JUŻ WKURZYLI ŻE ZABIERACIE IM PSY DO DOŚWIADCZEŃ MEDYCZNYCH I NAPISALI PETYCJE O ZAKAZIE WYWOZU PSÓW DO NIEMIEC TAKŻE U NAS TEŻ BĘDZIE PODOBNIE !!!!

Schronisko w Bielefeld musialo wedlug Zwiazku Opieki nad Zwierzetami w czterech minionych tygodniach przyjac dwa razy tyle zwierzat ile w tygodniach przedtem: 50 psow, 130 kotow i 50 malych zwierzat znalazlo tu schronienie. Osoby z Wuppertal, zajmujace sie dzialalnoscia na rzecz zwierzat, mysla juz o awaryjnych schronieniach dla nich. Schronisko w Duesseldorfie, gdzie w 2008 r. lacznie 2700 zwierzat znalazlo schronienie, liczy sie z tym, ze miedzy majem a wrzesniem ich ilosc zwiekszy sie o 25 % w okresie wakacyjnym.

Wedlug rzeczniczki Niemieckiego Zwiazku Opieki nad Zwierzetami (Deutscher Tierschutzbund,najwieksza organizacja w Niemczech), pani Tuente, kryzys gospodarczy stanowi dla instytucji, zajmujacych sie opieka nad zwierzetami, podwojne obciazenie. Z jednej stony z powodu trudnosci materialnych wlascicieli do schronisk trafia coraz wiecej zwierzat. Okolo co czwarty prypadek jest tak umotywowany. "Tam gdzie zatrudnienie jest niepewne, porzuca sie wiecej zwierzat. Tak bylo juz w 2008 r. w Bochum i Essen, gdy zostal zamkniety oddzial Nokii." Z drugiej strony spada w tych regionach gotowosc do lozenia datkow na schroniska. Oprocz tego gminy obcinaja finanse z powodu pustych kas. "Mozemy tylko zywic nadzieje, ze nie ustanie dzialalnosc spoleczna na rzecz schronisk".

Wiele schronisk w Nadrenii Westfalii dochodzi na krotko przed wakacjami do granic swoich mozliwosci, jesli chodzi o limit miejsc. Coraz czesciej oddawane sa tu zwierzeta, ktorych wlasciciele nie moga zatrzymac z powodu kryzysu gospodarczego. Do tego z poczatkiem wakacji instytucje, zamujace sie opieka nad zwierzetami, przezyly oblezenie, gdy szczegolnie wiele psow, kotow i malych zwierzat zostalo porzuconych lub oddanych. Przy tym wiekszym obciazeniu schroniska musza sie liczyc w tym roku z ogolnie spadkowa tendencja w datkach

Cała Polska/ Stop den Hundehändlern - keine Ausfuhr von Streunern nach Deutschland ! Wiele schronisk w Nadrenii Westfalii jest przepelnionych Duesseldorf - wiele schronisk w Nadrenii Westfalii dochodzi na krotko przed wakacjami do granic swoich mozliwosci, jesli chodzi o limit miejc. Coraz czesciej oddaje sie tu zwierzeta, ktorych wlasciciele nie moga sobie pozwolic na ich zatrzymanie. Dyrekcja schroniska zauwaza wzrastajaca nieodpowiedzialnosc wsrod wlascicieli zwierzat.

Przeczytalam wasze komentarze i naprawde niektorych nie rozumie. Ja tez mieszkam w zagranicy i hciala bym mojego trzeciego pieska z polski za adoptowac. Ale jest to prawie nie moziwe. Jest to bardzo smutne bo wiem jakie straszne zycie maja psy w polskich schroniskach. Bede adoptowac teraz pieska z Romeni. Szkoda! A te komentarze o niemcach ktory mecza psy sa naprawde durne!!! Popatrzcie co sie dzieje w waszym kraju!

Skoro Niemcy sami mają problem z bezdomnością i przepełnieniem swoich schronisk, władze landów obcinają dofinansowanie do schronisk przyjmujących zagraniczne zwierzęta - po co im psy i koty zza granicy i to w tak wielkich ilościach?

Podamy tu autentyczny przykład: "Ze mną kontaktowała się pani ze schronu w Głownie, że ma dla mojego tymczasa Borciuszka dom w Niemczech. Oczekiwała chyba, że na kolana padnę i żadnych pytań nie zadam. A ja poprosiłam, by się ten dom ze mną skontaktował, a pani z uporem maniaka powtarzała, że to dom z Niemiec. Na co ja, że językiem niemieckim posługuję się na co dzień i chętnie sobie z domkiem porozmawiam. No i to był koniec kontaktu i dopytywań o Borciunia." - przedstawiciel jednego z TOZ.

Na koty i psy, które trafiły do Niemiec, organizowane są zbiórki finansowe. Jakie psy i koty najlepiej "sprzedają się", gdy chodzi o zbiórki finansowe? Chore, biedne, z drastycznymi zdjęciami i opisami. Bo tak najłatwiej wzbudzić litość. Jeśli faktycznie zbiórki idą na leczenie i potrzeby konkretnego zwierzaka - ok. Jeśli zostanie nadwyżka, w dobrym tonie jest (przynajmniej w wielu polskich fundacjach) pytanie darczyńców, co zrobić z nadmiarowymi finansami - czy przekazać na inne potrzebujące zwierzę bądź zwierzęta? Jedno pytanie robi wielką różnicę. Brak klarownych rozliczeń - ten zarzut przewija się często.

Zastrzeżenia budzą warunki transportu kotów i psów z Polski do Niemiec. Mimo iż zgodnie z prawem Unii można przewieźć maksimum 5 psów lub kotów w celach niehandlowych - czy ktoś to sprawdza na granicy, której de facto odkąd jesteśmy w Unii - nie ma? Czy transport upakowanych ciasno klatek z psami i kotami w siarczyste mrozy - autem chronionym tylko plandeką - jest właściwy? Czy ktoś sprawdza procedury i gdzie skoro granicy nie ma: czy zwierzak ma czip, paszport, szczepienia przeciw wściekliźnie? O co chodzi? Czy o pomoc zwierzętom czy o pieniądze? Adopcje psów i kotów w Niemczech są płatne: ceny oscylują między 100-350 euro. Ile kosztuje adopcja kota bądź psa z polskiego schroniska? Kota: od 1zł do 40zł. Kota tak samo wysterylizowanego, zaczipowanego, zaszczepionego - podobnie jak te z niemieckich schronisk. Koszt paszportu to 51zł niezależnie pies czy kot. Fundacje i osoby pośredniczące w adopcjach do Niemiec, zwracają koszt paszportu.

Koty z racji podobieństwa mózgów do ludzkich (pod pewnymi względami) są świetnym materiałem do badań neurofizjologicznych oraz badań nad lekami na chorobę Alzheimera i Parkinsona. Niemcy są potęgą gdy chodzi o przemysł farmeceutyczny, weterynaryjny, kosmetyczny. Co w nich się dzieje, jest tajemnicą. Wiadomo, iż szczepionki przeciw FIP były testowane na kotach z pewnego niemieckiego schroniska. Natomiast polskie psy z urazami kręgosłupa trafiały do klinik wet niemieckich sprofilowanych na kształcenie wetów specjalistów chirurgii. Czy osoby oddające do adopcji zwierzęta, wiedziały, że będą wykorzystane do badań zwanych próbą leczenia operacyjnego? Dlaczego tak chętnie zabrano koty z jednego z polskich schronisk do Niemiec, mimo iż koty były chore (wirusówka)? "to nawet lepiej, że chore".

Do Niemiec trafiają koty z Włoch, Rumunii, Rosji, Francji, Hiszpanii. Oficjalnie - do adopcji. Wersje nieoficjalne bardzo różnią się od tych oficjalnych. Co dzieje się ze zwierzętami po przekroczeniu granicy niemieckiej? Gdzie trafiają - do domów tymczasowych zwanych w Niemczech przejściowymi, domów stałych, schronisk czy do laboratoriów? Część trafia do niemieckich schronisk, domów przejściowych, ale po wielu ślad ginie. Wiele jest ogłaszanych, organizowane są zbiórki finansowe - nie do końca jasne są rozliczenia. Czy w grę wchodzą laboratoria kosmetyczne bądź farmaceutyczne albo producentów karm? Nie ma takich danych.

DO ELLE !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! TO CHCESZ WIELCE ADOPTOWAĆ PSY Z INNEGO PAŃSTWA ?!!!!!!!!!! A U CIEBIE W NIEMCZECH TO AŻ SIĘ ROI OD BEZDOMNYCH PSÓW !!! ZACZNIJ SIĘ INTERESOWAĆ CO W TWOIM KRAJU SIĘ DZIEJE A OD NAS SIĘ ODPIMPAJ !!!!!!!!!!!!!!!!!

http://emir.eev.pl/printview.php?t=13&start=0 WSZYSCY WIEMY O WASZYCH ZBRODNIACH NA NASZYCH PSACH !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

NIE MA ŻADNEGO RAJU W NIEMCZECH !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! PSY PRZEZNACZAJĄ NA EKSPERYMENTY I DOŚWIADCZENIA !!!!!!!!!!!!!!! W NIEMCZECH SĄ PRZEPEŁNIONE SCHRONISKA WIĘC PO CO IM NASZE ?!!!!!!!!!!! LUDZIE OPAMIĘTAJCIE SIĘ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Poto nam sa polskie psy bo hcemy ich z tej polskiej biedy i brutalnosci uratowac. Ja jeszcze nigdy nie widzialam na zachodzie takich katastrofalnych schronisk jak wo polsce!!!!! Twuj komentarz jest bez sesu! P.s. ja niemiszkam w niemczech.

W Niemczech panuje plaga kotów: szacuje się, że na obszarze Kolonii żyje 40.000 zdziczałych kotów, w Berlinie podobno nawet 100.000. Pochodzą one w większości od zwierząt wyrzuconych przez swych właścicieli już wiele pokoleń wstecz, a codziennie dochodzą do nich nowe. W lecie tego roku większość schronisk ogłosiła koniec przyjmowania kotów; w ubiegłym roku ponad 130.000 pazurzastych stworów zapchało azyle - to o wiele więcej niż psy, ptaki czy małe zwierzęta. Koty mieszkają w parkach, ogródkach, na cmentarzach, rodzą młode na terenach zakładów przemysłowych, na śmietniskach czy parkingach. Kocia rodzina mieszkała niedawno na krytym parkingu w samym centrum Frankfurtu, inna przy Hali Stulecia w mieście nad Menem. W Paderborn stado obrało sobie za rezydencję akademik, a inne stado więzienie. "Koty są wszędzie", wzdycha Susan Smith z "Aktion Tier" (Akcja Zwierzę) w Paderborn. Również to stowarzyszenie organizuje grupy kastracyjne, wykarmia kocięta i utrzymuje kocie stołówki dla bezdomniaków. Nie ma już prawie gminy w Niemczech, w której nie działałby przynajmniej jeden klub ratowników kotów. Dla mieszkańców Paderborn przed kilku laty przebrała się miarka. Sama Smith i jej koledzy łapali i kastrowali rocznie ponad 700 kotów. Na obszarach wiejskich do nieodpowiedzialnych posiadaczy zwierząt dochodzą jeszcze odporni na wiedzę chłopi, których gospodarstwa roją się od niezliczonej liczby kotów.

Przeglądając prasę niemiecką w internecie, natykamy się co chwila na alarmujące artykuły o przepełnieniu niemieckich schronisk kotami i psami, o skali bezdomności kotów, apele o sterylizacje i kastracje, pojawiają się też wręcz informacje o odgórnych zakazach dokarmiania wolno żyjących kotów - bo jest ich zbyt dużo, a władze sobie z tym problemem nie radzą... Dla przykładu wg: http://www.tierschutz-berlin.de/index.php?id=133 jest zwierząt w berlińskim schronisku parę tysięcy rocznie do wzięcia od zaraz.

OSZUŚCI NIEMCY ZABIERAJĄ NASZE PSY NA MORD !!!!!!!!!!!!!!!!! A HOLANDIA NIE LEPSZA !!!!!!!!!!!!!!!!1 STRZEŻCIE SIE FIRM I LUDZI Z NIEMIEC I HOLANDII !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

To smutne ,że psy i inne zwierzęta potrafią kochać każdego tak bezinteresownie ,a niektóży ludzie potrafią pożucić je i niemają potym wyżutów słumienia. Miszkam za miastem i często obserwuje jak coraz to nowsze psy zjawiają się w mojej oklicy.Oczyiście staram się im pomagać, ale nie zawsze mogę. Pomogłam już sześciu psom ,a najstarszy znich Porto do dziś miszkją ze mną. Porto miał fatalną przeszłość jego wlaściciel go bił i głodził, ale dziś jest szczęśliwy i pomimo wieku biega ,i skacze jak szczeniak. To prawda, że psy w Polsce mają niewyobrażalnie złe warunki:), dlatego pomysł adopcji zagranicom wydaje się być wspaniałom szansą dla wielu bezdomnego psa którego jedynym pragnieniem jest mieć kogoś kto go pokocha i nieporzuci tak jak poprzedni właściciel. Dodatkową kożyścią jest to, że ludzi z np. Niemiec stać na opercje które mogą ocalić życie puila.Zagraniczne adopcje mogą być jedyną szansą, która odmieni życie psa. Mam nadzieję, że ludzie poprzestaną wyżucać psy, które przecież tak pomagają są ratownikami, potrafią wyczuwać trzęsienia ziemi i pomagają niewidomym. Nawet oddają życie by ochronić człowieka, niektóży mogą to uznać za przejaw głupoty lecz ja myślę że to odwaga i wierność na jaką niezdobył się jeszcze, żaden człowiek! Więc dajmy szansętm wspaniałym stworzenią gdyż zasugłują na to jak nikt inny!!!

To smutne ,że psy i inne zwierzęta potrafią kochać każdego tak bezinteresownie ,a niektóży ludzie potrafią pożucić je i niemają potym wyżutów słumienia. Miszkam za miastem i często obserwuje jak coraz to nowsze psy zjawiają się w mojej oklicy.Oczyiście staram się im pomagać, ale nie zawsze mogę. Pomogłam już sześciu psom ,a najstarszy znich Porto do dziś miszkją ze mną. Porto miał fatalną przeszłość jego wlaściciel go bił i głodził, ale dziś jest szczęśliwy i pomimo wieku biega ,i skacze jak szczeniak. To prawda, że psy w Polsce mają niewyobrażalnie złe warunki:), dlatego pomysł adopcji zagranicom wydaje się być wspaniałom szansą dla wielu bezdomnego psa którego jedynym pragnieniem jest mieć kogoś kto go pokocha i nieporzuci tak jak poprzedni właściciel. Dodatkową kożyścią jest to, że ludzi z np. Niemiec stać na opercje które mogą ocalić życie puila.Zagraniczne adopcje mogą być jedyną szansą, która odmieni życie psa. Mam nadzieję, że ludzie poprzestaną wyżucać psy, które przecież tak pomagają są ratownikami, potrafią wyczuwać trzęsienia ziemi i pomagają niewidomym. Nawet oddają życie by ochronić człowieka, niektóży mogą to uznać za przejaw głupoty lecz ja myślę że to odwaga i wierność na jaką niezdobył się jeszcze, żaden człowiek! Więc dajmy szansętm wspaniałym stworzenią gdyż zasugłują na to jak nikt inny!!!

nie wiem czemu masz problem z adopcja psiaczka ? mieszkam w szwajcarii i kiedy znalazlam sunie starsza bez oczka w schronisku w wa-wie zadzwonilam do wolentariuszki i wyjsnilam ze bede z moimi dwoma" chlopakami " i prosze zeby przywiezli mi ja do lodzi gdyz nie mam czasu jechac po nia ( bylam tylko trzy dni zalatwic sprawy urzedowe ) kontaktowalam sie z nia wyslalam nasze zdjecia i pani wolentariuszka poszla z sunia do fryzjera zeby ja umyc oraz przywiozla mi ja do lodzi po uzgodnieniu zwrotu kosztow za benzyne, zaadoptowal sunie jakis pan i potem przepisali papiery adopcyjne na mnie zaraz poszlam do lekarza ubcielam paznokcie na miejscu wyrobili mi paszport i jest juz drugi tydzien u mnie :) drugi moj psiaczek jest z rumuni odbieralam go z norynbergi troche to daleko odemnie ponad 400 km ale co sie nie robi z milosci do piesow :) pozdrawiam

Ciekawe. My mieszkamy w Norwegii i szukamy pieska do adopcji z Polski. Jakoś nikomu się dotychczas nie chciało bawić w załatwianie szczepienia i paszportu mimo, że jesteśmy zdecydowani pokryć koszty oraz płacić za utrzymanie zwierzaka dopóki po niego nie przyjedziemy (około 3 miesiące, tyle trwa załatwianie paszportu i test na przeciwciała)! Trochę mnie to martwi, bo wszyscy wołają o domy adopcyjne, ale mam wrażenie, że oczekują, że odbędzie się to bez wysiłkuz ich strony....

Ciekawe. My mieszkamy w Norwegii i szukamy pieska do adopcji z Polski. Jakoś nikomu się dotychczas nie chciało bawić w załatwianie szczepienia i paszportu mimo, że jesteśmy zdecydowani pokryć koszty oraz płacić za utrzymanie zwierzaka dopóki po niego nie przyjedziemy (około 3 miesiące, tyle trwa załatwianie paszportu i test na przeciwciała)! Trochę mnie to martwi, bo wszyscy wołają o domy adopcyjne, ale mam wrażenie, że oczekują, że odbędzie się to bez wysiłkuz ich strony....

Ciekawe. My mieszkamy w Norwegii i szukamy pieska do adopcji z Polski. Jakoś nikomu się dotychczas nie chciało bawić w załatwianie szczepienia i paszportu mimo, że jesteśmy zdecydowani pokryć koszty oraz płacić za utrzymanie zwierzaka dopóki po niego nie przyjedziemy (około 3 miesiące, tyle trwa załatwianie paszportu i test na przeciwciała)! Trochę mnie to martwi, bo wszyscy wołają o domy adopcyjne, ale mam wrażenie, że oczekują, że odbędzie się to bez wysiłkuz ich strony....

Ciekawe. My mieszkamy w Norwegii i szukamy pieska do adopcji z Polski. Jakoś nikomu się dotychczas nie chciało bawić w załatwianie szczepienia i paszportu mimo, że jesteśmy zdecydowani pokryć koszty oraz płacić za utrzymanie zwierzaka dopóki po niego nie przyjedziemy (około 3 miesiące, tyle trwa załatwianie paszportu i test na przeciwciała)! Trochę mnie to martwi, bo wszyscy wołają o domy adopcyjne, ale mam wrażenie, że oczekują, że odbędzie się to bez wysiłkuz ich strony....

DO STRIX RAZ WYSTARCZY NAPISAĆ . ROZUMIEMY DOSKONALE PO POLSKU

Ciekawe. My mieszkamy w Norwegii i szukamy pieska do adopcji z Polski. Jakoś nikomu się dotychczas nie chciało bawić w załatwianie szczepienia i paszportu mimo, że jesteśmy zdecydowani pokryć koszty oraz płacić za utrzymanie zwierzaka dopóki po niego nie przyjedziemy (około 3 miesiące, tyle trwa załatwianie paszportu i test na przeciwciała)! Trochę mnie to martwi, bo wszyscy wołają o domy adopcyjne, ale mam wrażenie, że oczekują, że odbędzie się to bez wysiłkuz ich strony....

Mam 2 kundelki - Reksia i Ciapka. Reksia przygarnęłam :)

Ludzie nie mają co zrobić z psami gdy wyjeżdżają na wakacje to po prostu pozbywają się ich... ;(

poco jechać za granice jeśli można przygarnąć psa w swoim kraju .

Niestety to prawda że w Polsce jest za dużo psów bezdomnych, gdy tylko wyjdę na ulice widzę gromadkę psiaków szczekających i domagających się jedzenia. Dla mnie adopcje zagraniczne są dobrym pomysłem lecz szkoda że najwięcej psów zaadoptują Niemcy, my Polacy powinniśmy mieć przynajmniej 2 psy i jednego kota ze schroniska. Wystarczy pomyśleć gdy weźmiesz psa ze schroniska zmniejszy się ich liczba nie ważne o ile się zmniejszy, ale gdybyś zaadoptował psa od np. kolegi któremu się suczka oszczeniła to liczba bezdomnych psów by się nie zmniejszyła a ten pies ze schroniska pewnie nie dostał by drugiej szansy na adopcje,a za to pies kolegi został by u niego lub by go oddali komuś innemu. Moja dobra rada dla wszystkich ludzi BIERZCIE PSY ZE SCHRONISKA!!!!!!!!!!!!!

Niestety-nie licząc się z naszymi czynami-cierpią nasi czworonożni przyjaciele. Wiele osób mówi,że jest za sterylizacją podczas,gdy rozmnażają swoją suczkę bez rodowodu twierdząc,że chcą mieć ,,pamiątkę" gdy ona odejdzie,bądź puszczają samopas swojego psa, co w równym stopniu przyczynia się do ilości niechcianych ciąż co wypuszczanie suczki w czasie cieczki. Gdyby KAŻDY pies był pilnowany przez swojego właściciela,posiadał chip (by w razie znalezienia psa przez policję nikt nie wymigał się od odpowiedzialności)oraz gdyby właściciele byli rozsądni i nie dopuszczali do niechcianych ciąż swoich suczek-nie byłoby problemu z bezdomnością. Zanim zechcemy rozmnożyć naszą pupilkę-spójrzmy ile takich szczeniaków bez rodowodu trafia w ciągu roku do schroniska. Również zamiast kupować ,,rasowego" psa bez rodowodu-lepiej zaadoptujmy jakiegoś Azora czy Reksia ze schroniska,dajmy mu ciepły kąt i nie pozwólmy czekać przez parę lat aż ktoś go ujrzy skulonego gdzieś w kącie schroniskowego boksu. Za bezdomność psów odpowiedzialni jesteśmy my-ludzie,zróbmy więc coś by poprawić życie naszych najlepszych przyjaciół-zastanówmy się nad własnym postępowaniem i ADOPTUJMY ze schroniska!

,,Psów w polskich schroniskach jest stanowczo zbyt dużo, a adopcji zbyt mało’’ – wielka prawda  Sama zaadoptowałam pieska, widziałam jaki przesyt mają polskie schroniska, zwłaszcza po powodziach, owszem psy w schroniskach mają gdzie spać, co jeść i pić, ale nie mają najważniejszej rzeczy jakiej psy bezgranicznie potrzebują – miłości, rodziny i poczucia bezpieczeństwa. Niektórzy Ludzie traktują psy jak zabawki, kiedy są nie potrzebne, zbędne lub nie cieszą tak jak dawniej po prostu je wyrzucają, a przecież te stworzenia dają tyle radości, miłości, o ile traktuje się je jak przyjaciół a nie jak ozdobę czy stróża, owszem są psy stworzone do tego, ale to drugi aspekt posiadania psa. Te stworzenia mają serduszka, umysły, myślą i czują tak jak my, ( Cz ktokolwiek inny, jakiekolwiek inne stworzenie wróci do Ciebie, nawet jak go skrzywdzisz? Nie, tylko psy są tak wierne) Ludzie którzy adoptują pieski muszą mieć świadomość że zazwyczaj jest to piesek z przeszłością, trochę czasu minie zanim nam zaufa i przyzwyczai się do nowego domu, niektórzy tego nie rozumieją, biorą pieska, a jeżeli on nie spełnia ich wymagać, po prostu oddają go do schroniska lub porzucają.. A Pieski zazwyczaj cierpią, bo zbyt mocno kochały… Dobrze że nadal sa tacy ludzie którzy pomagają psom, w Polsce dużej ilości osób trudno jest utrzymać siebie, a co dopiero psa. W Niemczech czy w innych zagranicznych krajach, zarobki są dużo większe, tam jest łatwiej. Ja sama często obserwuję adopcje które są dokonywane poprzez forum e-beagle, wiem że często pies wraca, mój został porzucony przez osobę która zaadoptowała go przede mną. Ja również jestem wolontariuszką, jednak nie pomagam pieskom, a ludziom, wiem że to ciężka praca, ale dostaje się za nią duże wynagrodzenie – uśmiechy ludzi, i radość zwierząt. Więc pozdrawiam wszystkich wolontariuszy, życzę zapału do pracy i jak najwięcej znalezionych domków dla psiaków, zarówno w Polsce i za granicą!

W NIEMCZECH JEST TA SAMA SYTUACJA WIĘC PROSZĘ ZAINTERESOWAĆ SIĘ TYM !!!!!!!!!!! W NIEMCZECH JEST ZERO ADOPCJI GDYŻ DLA NIEMCA JEST ZA DROGO ŻEBY KUPIC DO LABORATORII !!!!!!!!!!!!

"Tego nie chcę, ponieważ jest stary i brzydki", nierzadko da się słyszeć głos dochodzący zza schroniskowego kojca. Opuszczonych psów skazanych na marny byt w niewielkiej celi wprost nie sposób zliczyć. Czy jednak ich los jest przesądzony? Niezupełnie. Przekonał mnie o tym temat miesiąca dotyczący zagranicznych adopcji (PP 9/10). Dokładnie zobrazował mi on schemat działań, jakie należy podjąć, by zapewnić nową przyszłość zwierzętom najbardziej tego potrzebującym. Uświadomiłam sobie wówczas, jak oddzielne państwa są w stanie ze sobą współpracować dla dobra czworonogów. Co tam bariera językowa czy odległość? Liczy się fakt, iż można ofiarować psu nowe życie. Jest to jednak możliwe tylko wtedy, gdy korzysta się z pomocy sprawdzonej organizacji, której zależy na dalszym losie swoich podopiecznych. Nikt nie powiedział, że wszystko jest takie proste, ale czy nie warto? Gdybym miała okazję widzieć, jak przy moim udziale smętny schroniskowiec zmienia się w oczach w pełnego życia szczęśliwca, byłoby to dla mnie wystarczającą nagrodą.

Prawda jest taka,że ludzie chcą tylko psy rasowe,a w schroniskach zwykle są psy nierasowe czyli kundelki. A nawet jak są rasowe to my ich nie chcemy bo nie wiadomo jaką miały przeszłość. Ale jeśli ktoś marzy o psie tak jak ja, nie ważne jest czy to będzie piękny, mądry, Idealny owczrek niemiecki albo lablador czy coś, tylko to że go kocham i że mogę na niego liczyć w razie potrzeby. Więc o co ludziom chodzi? Chcą mieć psa to go kupują, w końcu kundelek też jest psem. skoro niemcy szwedzi i tak dalej adoptują kundelki czy inne psy z chroniska z Polski to my też możemy w końcu jaki to dla nas problem? Jedziemy do schroniska wybieramy pieska którego chcemy i po sprawie. My jesteśmy szczęśliwi,że mamy psa pies jest szczęśliwy, że ma dom i wszyscy się cieszymy. Ludzie posłuchajcie! jeśli marzycie o psie a nie możecie mieć rasowca do idźcie do schroniska i wybierzcie sobie pieska! przecież to niewielki problem! powodzenia!

Prawda jest taka,że ludzie chcą tylko psy rasowe,a w schroniskach zwykle są psy nierasowe czyli kundelki. A nawet jak są rasowe to my ich nie chcemy bo nie wiadomo jaką miały przeszłość. Ale jeśli ktoś marzy o psie tak jak ja, nie ważne jest czy to będzie piękny, mądry, Idealny owczrek niemiecki albo lablador czy coś, tylko to że go kocham i że mogę na niego liczyć w razie potrzeby. Więc o co ludziom chodzi? Chcą mieć psa to go kupują, w końcu kundelek też jest psem. skoro niemcy szwedzi i tak dalej adoptują kundelki czy inne psy z chroniska z Polski to my też możemy w końcu jaki to dla nas problem? Jedziemy do schroniska wybieramy pieska którego chcemy i po sprawie. My jesteśmy szczęśliwi,że mamy psa pies jest szczęśliwy, że ma dom i wszyscy się cieszymy. Ludzie posłuchajcie! jeśli marzycie o psie a nie możecie mieć rasowca do idźcie do schroniska i wybierzcie sobie pieska! przecież to taki wielki problem! powodzenia!

Biedne pieski! Tak bardzo kochają ludzi! są takie wierne... a co na to niektórzy ludzie? nie obchodzą ich losy psów, są egoistami. Człowiek to czasem istota bez serca- mogę tak powiedzieć szczególnie o ludziach, którzy wyrzucają psy z samochodu, przywiązują do drzewa w ciemnym lesie itp. Serce mi się kraja, gdy słyszę o kolejnych psach bez części ciała, a co na to właściciele? Cieszą się, ze się pozbyli "szkodnika i darmozjada"- jak tak w ogóle o wiernym, czworonożym przyjacielu można mówić? Ludzie nie doceniają psów. Przynajmniej są szanse na adopcje zagraniczne. Rzeczywiście- pies to najlepszy przyjaciel człowieka... a wolontariusze schroniska dodają: ...dopóki im się nie znudzi" Zdążyłam się przekonać jak pies potrafi okazać miłość. Gdy miałam zatrucie pokarmowe, mój pies nie odstępował mnie na krok. Nie wychodził na spacery, leżał przy mnie. A gdy było bardzo źle, lizał mnie. Mam nadzieję, że przekonałam Was do wzięcia ze schroniska pieska lub kotka. Z pewnością Wam już nie raz, nie dwa przytrafiły się takie przygody, gdzie mogliście się przekonać o miłości psa do właściciela. Psy ze schroniska potrzebują specjalnej troski- dlatego radzę państwu szczerze- biorąc ze schroniska psa lub kota dajesz nadzieję i nowy dom tym zwierzętom oraz okazujesz im serce i miłość.

bardzo się cieszę, iż teraz jest już o wieele więcej akcji pomocy zwierzętom, szczególnie ze schronisk, niż w tamtym roku. Dzięki tym artykułom i innym zachęcającym wpisom ludzie o wiele chętniej biorą psy ze schroniska! Przekonałam się o tym! Następnego psa wezmę ze schroniska dzięki Wam! ludzie mający dobre serce ratują zwierzęta. Więc przekonaliśmy się właśnie, że Niemcy mimo wojny- mają jednak trochę serca. Adoptują nasze psy z NASZEGO schroniska! Czyż to nie jest piękne?! co za serce, co za godność! Pewnie domyślają się, że szczególna pomoc przyda się naszym, polskim pieskom. Na przykład weźmy pod uwagę poszkodowane, sparaliżowane psy. Zawsze znajdzie się dobry człowiek. To właśnie jest super! Życzę wszystkim adopcji psów i aby było jak najwięcej adopcji bezdomnych oraz tych poszkodowanych zwierząt! Te poszkodowane potrzebują specjalnego DOBREGO serca, nie z kamienia. Czyli takiego, który weźmie na chwilkę psa, a jak mu się znudzi- wyrzuca. To są ludzie okropni. Oby było więcej dobrych ludzi, którzy zaadoptują biedne pieski!!!!!

Psy błąkają się po ulic nie mają nikogo kto je przytuli albo nawet pogłaszcze i da coś do jedzenia nie mają kogo pokochać czekają aż ktoś je znajdzie powie nieprzestań sobą być i zabierze do schroniska gdzie psy dostają drugą szanse na nowe życie nowy dom i tego kogoś kto je pokocha. Niestety to nie możliwe kiedy nikt z kraju nie chce wyciągnąć reki do chorego psiaka który też zasługuje na wspaniały dom i wspaniałą rodzinę która już go nie zostawi na ulicy. Radość i szczęście zwierzaka który znajduje nowy dom tego nie da się opisać słowami. Uważam że od dawanie psów do ludzi z zagranicy to dobry pomysł. Więcej psiaków znajdzie nowe domy. Dzięki różnym oranizacją takim jak "Nadzieja dobermana" i szczroniskom zwierzaki mają szansę na nowe dobre życie. Ja nie chciała bym nawet tygodnia być w schronisku jako pies. To jest jak takie więzienie tyko trawiasz tam za nic.

Psy błąkają się po ulic nie mają nikogo kto je przytuli albo nawet pogłaszcze i da coś do jedzenia nie mają kogo pokochać czekają aż ktoś je znajdzie powie nieprzestań sobą być i zabierze do schroniska gdzie psy dostają drugą szanse na nowe życie nowy dom i tego kogoś kto je pokocha. Niestety to nie możliwe kiedy nikt z kraju nie chce wyciągnąć reki do chorego psiaka który też zasługuje na wspaniały dom i wspaniałą rodzinę która już go nie zostawi na ulicy. Radość i szczęście zwierzaka który znajduje nowy dom tego nie da się opisać słowami. Uważam że od dawanie psów do ludzi z zagranicy to dobry pomysł. Więcej psiaków znajdzie nowe domy. Dzięki różnym oranizacją takim jak "Nadzieja dobermana" i szczroniskom zwierzaki mają szansę na nowe dobre życie.

Psy błąkają się po ulic nie mają nikogo kto je przytuli albo nawet pogłaszcze i da coś do jedzenia nie mają kogo pokochać czekają aż ktoś je znajdzie powie nieprzestań sobą być i zabierze do schroniska gdzie psy dostają drugą szanse na nowe życie nowy dom i tego kogoś kto je pokocha. Niestety to nie możliwe kiedy nikt z kraju nie chce wyciągnąć reki do chorego psiaka który też zasługuje na wspaniały dom i wspaniałą rodzinę która już go nie zostawi na ulicy. Radość i szczęście zwierzaka który znajduje nowy dom tego nie da się opisać słowami. Uważam że od dawanie psów do ludzi z zagranicy to dobry pomysł.

Ja nie mam siły jechać do schroniska... aż wstyd się przyznać - karmę i takie tam daję znajomym żeby zawieźli. Ja po prostu nie mogę. Ale mało to psów na ulicach? Jednego psa miałam wywalonego z samochodu - widziałam na własne oczy ale było ciemno i nie zapisałam rejestracji :( . Drugiego znalazłam będąc na spacerze, przywiązanego do drzewa. Następny też był przy lesie. Następny odkupiony od ludzi ze wsi z łańcucha. Same nieszczęścia. A jak pomyślę że w schornisku jest tego razy kilkaset to po prostu nie mogę

bardzo się cieszę, iż teraz jest już o wieele więcej akcji pomocy zwierzętom, szczególnie ze schronisk, niż w tamtym roku. Dzięki tym artykułom i innym zachęcającym wpisom ludzie o wiele chętniej biorą psy ze schroniska! Przekonałam się o tym! Następnego psa wezmę ze schroniska dzięki Wam! ludzie mający dobre serce ratują zwierzęta. Więc przekonaliśmy się właśnie, że Niemcy mimo wojny- mają jednak trochę serca. Adoptują nasze psy z NASZEGO schroniska! Czyż to nie jest piękne?! co za serce, co za godność! Pewnie domyślają się, że szczególna pomoc przyda się naszym, polskim pieskom. Na przykład weźmy pod uwagę poszkodowane, sparaliżowane psy. Zawsze znajdzie się dobry człowiek. To właśnie jest super! Życzę wszystkim adopcji psów i aby było jak najwięcej adopcji bezdomnych oraz tych poszkodowanych zwierząt! Te poszkodowane potrzebują specjalnego DOBREGO serca, nie z kamienia. Czyli takiego, który weźmie na chwilkę psa, a jak mu się znudzi- wyrzuca. To są ludzie okropni. Oby było więcej dobrych ludzi, którzy zaadoptują biedne pieski!!!!!

Bardzo mnie wciągnął artykuł w wrześniowym numerze "Przyjaciel pies" pod tytułem: "Adopcje bez granic". Uważam, że ten pomysł jest doskonały! Jest racją to, że ludzie nie są, aż tak bardzo zainteresowani adopcją psów w Polsce. Z tego co wyczytałam kraje zagraniczne nie dość, że mają więcej chętnych do adopcji, a także lepszą sytuację gospodarczą, tam jest większa szansa na znalezienie domu starszym pieskom, a nie tylko szczeniaczkom, które w Polskich schroniskach są "rozchwytywane". Mam nadzieję, że w PP będzie więcej artykułów na te i podobne tematy, ponieważ wcześniej się z nimi nie spotkałam, a zapewne nie tylko mnie takie sprawy interesują. Wracając do artykułu, to cieszę się, że adopcje zagraniczne są coraz bardziej popularne.

Zagraniczne adopcje to jak najbardziej świetny pomysł, bo dlaczego pies w Polskim schronisku ma długo czekać na dom, jak może go znaleźć w innym kraju! Przewiezienie psa przez granicę? To żaden problem! Jednak najpierw trzeba znaleźć odpowiednią fundacje... Ale to nie sprawia większego kłopotu. Oczywiście trzeba przedtem wszystko dokładnie przemyśleć. Po przeczytaniu tematu miesiąca pt."Adopcje bez granic" zaczęłam sobie zdawać sprawę jak to ułatwia życie schroniskowym psom... Wreszcie mają szanse na wspaniały dom i kochającą rodzinę... Jednak są tego przeciwnicy... Ale ja do nich nie należę! Bardzo cieszę się że taki temat znalazł się w miesięczniku PP i chcę aby wszyscy ludzie wiedzieli jaka to szansa dla niejednego czworonoga...

Adopcje zagraniczne to świetny pomysł.Nie miałam pojęcia że w innych krajach tak chętnie przyjmują stare i chore pieski ze schronisk.W Polsce nie miałyby szans sama bardzo dobrze o tym wiem bo chodze do schroniska w moim mieście i widze sytuacje. Szkoda tylko że w artykule Polska okazała się gorsza.No bo jak to jest w innych krajach psy ze schronisk mają świetne warunki jest ich mniejsza ilość niż w Polsce bo niemal każdy pies jest kastrowany a suczka wysterylizowana. Chciałabym żeby u nas tak było.Najlepsze były przykłady takich adopcji jak ta suczka Monka albo piesek Robi.Polacy powinni brać z Niemców przykład czyli interesować się też starymi,chorymi i zapomnianymi kundelkami.Wiem że leczenie psa może być kosztowne ale zamiast adopcji można zorganizować jakąś akcje jak "Pomóżcie małej Didi wrócić do życia" mogłoby pomóc.Można wziąć jeszcze jeden przykład by naśladować Niemców możemy nie sprzedawać psów z pseudohodowli w kartonie cytuje "W Niemczech nikt nie stoi na targu i nie sprzedaje szczeniąt z kartonu".Jeśli ktoś kupił sierpniowe wydanie Przyjaciel Pies może znależć cytat na stronie 22 nad zdjęciem małej suczki.Lecz ta akcja pokazuje że nie jesteśmy tacy żli.Jeszcze jedno te opowiastki o psach z Polskich schronisk które odnajdują nowe domy za granicą na prawde poprawiają humor.Zachęcam do czytania Przyjaciel Pies.

Według mnie adopcje zagraniczne to świetny pomysł, ponieważ są ludzie, którzy bardzo by chcieli mieć psa, ale np są uczuleni na sierść i przez to jak chcą go mieć, to musi być "goły", mieć włosy (tak jak np yorkshire terrier), lub ostatecznie bardzo krótką sierść, która nie wypada (np. pinczer miniaturowy). Adopcja zagraniczna daje szanse wielu psom godnego życia, ponieważ w schroniskach często brakuje miejsc, w których mogły by mieszkać, a chętnych osób do adopcji jest niewiele. Uważam, że taki sposób na danie psom szczęścia jest bardzo dobry i na pewno nikomu przez to się niestała by krzywda.

adopcje bez granic bardzo mi się podobał szczególnie dlatego że dokładnie zostało wyjaśnione czego nalezy się wystrzegać i co trzeba zrobić przed zrealizowaniem takiej adopci...Dobrze że redakcja podkreśliła ten temat,ostrzegła właścicieli przed niebezpieczeństwami które mogą być przeszkodą szczęścia zwierzaka w nowym domu.Rozczarowało mnie jednak że wiele właścicieli wysyła czworonogi do takiej adopcji bez wizyty i kontroli warunków mieszkania,bo skąd mamy wiedzieć że przyszły właściciel zapewni zwierzakowi dobrą opiekę?Sama jednak nie wiem czy takie adopcje to dobry pomysł...Zwierzak przywiązał się do rodziny a teraz...nie wie co się dzieje,podróżuje wklatce której być może w życiu nie widział,przeżywa szok.Oczywiście nie wszystkie psy tak mają,dlatego właśnie to dla opiekuna wielki obowiązek zapewnić mu dobry transport,ale wszystko jest jaśniej wyjaśnione w tym bardzo interesującym artykule,szczerze polecam!

Już wcześniej dużo czytałam na temat zagranicznych adopcji. Wszystko przez to, że przez długi czas pomagałam znajdywać bezdomnym zwierzętom dom, na własną rękę przez wyszukiwanie na stronie schronisk psów, które pasowały do opisów osób chętnych je przygarnąć. Czerpałam z tego ogromną satysfakcję. Z tego co dowiedziałam się z artykułu łatwiej było by mi szukać im domów za granica. Jednak niestety przez bariery językowe, nie dała bym rady. Mimo wszystko cieszę się, że nasi sąsiedzi pomagają nam rozładować ten ogromny przepych w schroniskach, jaki niestety w nich panuje.

Myślę ,że przygarnianie psów z Polskich schronisk przez naszych zachodnich sąsiadów(i nie tylko) jest bardzo dobrym rozwiązaniem. W Niemczech jest bardziej rozwinięty system sterylizacji a opłacenie operacji też nie stanowi problemu. Wzruszyłam się gdy przeczytałam na przykład o Biance suczce która miała bezwładne łapy teraz po adopcji ze strony Niemców i opłaceniu operacji Bianka znalazła nowy dom. Więc popieram adopcje zagraniczne ,gdy tylko znajdzie się dobry właściciel. ...## :-)

Według mnie pomysł adopcji psów poza granice naszego kraju to świetny pomysł, lecz pozostaje nam to pomyślenia - czemu u nas sytuacja zwierząt jest gorsza, niż poza granicami naszego kraju? Zamiast ubywać, to bezdomnych zwierząt przybywa coraz więcej. Pomimo tego, że teraz coraz więcej osób chce im pomagać, niż kiedyś. Ale i tak tych "drugich" osób, które je porzucają i traktują rzeczowo jest coraz i bardziej więcej... Czasami warto się zastanowić, czy warto wydać pieniądze na skutek, czy przyczynę. Wiele osób na pewno oburzyłaby się na pomysł jak można wydać pieniądze na kampanię reklamową, albo ulotki, gdy można uratować życie choremu psu? Tyle, że zawsze można zapobiec istnieniu takiego psa, zniechęcić kogoś do kupna psa, którego i tak później prawdopodobnie by wyrzucono, bądź pozbyto. Niestety wciąż jest wiele obiegowych mądrości, przykładowo rzekomego "suka powinna mieć raz w życiu młode", albo że "pies z rodowodem to tylko na wystawy". Albo "taki piesek w reklamie/filmie był grzeczny i wychowany...", może pokonać te mity własną bronią i stworzyć własne, słuszne stwierdzenia? Według mnie najlepszym sposobem byłyby media ogólnodostępne, np. spot reklamowy o niechcianych zwierzętach, pseudohodowlach, ale na to trzeba pieniędzy... Ale myślę, że byłoby to skuteczne, gdy trafiłoby do każdego, nie tylko do tych co się zwierzętami interesują.

Zagraniczne adopcje to dobra alternatywa dla schronisk. W krajach zachodnich np. w Niemczech jest wysoko rozwinięta kultura no i biznes. Dużo jest tam ludzi bogatych, którzy nie boją sie przygarnąć chorych i starszych psów, które wymagają dużego nakładu finansowego. Polskie schroniska to w większości rudery, a psy niekontrolowanie się rozmnażają, bo nie ma pieniędzy na sterylizację. Po prostu odstraszają potencjalnego nabywce. Moim zdaniem adopcje zagraniczne są dobre wtedy, gdy organizacje sprawdzają dalsze losy psów wyadoptowanych do innego kraju. I tylko w tym przypadku jest to dobre rozwiązanie. Miejmy nadzieję, że ludzie okażą serce polskim czworonogom, a i polacy postarają się zmienić warunki swoich schronisk.

Uważam, iż to, co zrobiłam, było wspaniałe. 12 lipca tego roku przygarnęłam pod swoje progi 3-letnią suczkę ze schroniska. Moim zdaniem przygarnianie starych, schorowanych psów jest zachowaniem celującym. Te psy, fakt, mają nikłe szanse na znalezienie domu w Polsce. My, Polacy, bardzo rzadko decydujemy się na psy starsze, ponieważ mamy świadomość, że z dnia na dzień musimy być przygotowani na rozstanie z pupilem. Niemcy, oraz nasi bracia z innych krajów postępują nienagannie. Podoba mi się ten pomysł, dlatego że pomagamy w ten sposób nie tylko temu jednemu psu, ale także ,,zwolnimy" miejsce w schronisku dla kolejnego biedaczyska. Przecież schroniska pękają w szwach, dlatego powinniśmy jak najprędzej adoptować pieski. Kocham stwierdzenie - ,,spieszmy się kochać, tak szybko odchodzą...". Ponieważ przekonuje to w pewnym stopniu do adopcji nie tylko młodych psów. Myślę, że bylibyśmy o wiele lepszym krajem, gdybyśmy przygarniali coraz więcej dorosłych psów ze schronisk, nie tylko szczeniąt. ,,Adoptując jednego psa nie zmienimy całego świata, ale cały świat zmieni się dla tego jednego psa...". - I dużo w tym prawdy...

Ja uważam, że adopcje psów przez naszych zagranicznych braci jest naprawdę wspaniałe! Myślę, że dzięki nim wiele psów może poczuć jak to jest kochać i być kochanym. Cieszę się, że nie tylko Polacy adoptują polskie psy. Dzięki ludziom innych narodowości którzy adoptują naszych przyjaciół o czterech łapach więcej psów ma szansę na dom, nawet psy sparaliżowane, chore, lub bez łapki, które mają szansę na adopcję przez polaków równe zeru. Wiem, że większość Polaków nigdy nie zaadoptuje psów niepełnosprawnych, no bo ile osób marzy o psie - kalece? Ale teraz psie staruszki, kaleki i kundelki mogą mieć własnego właściciela, a nie tylko dzielić się z tysiącami innych psów garstką wolontariuszy.Przy okazji chciałam bardzo podziękować wszystkim wolontariuszom oraz pracownikom schronisk za ich złote serca. Sama bym chętnie pomagała schroniskom, ale niestety od mojego domu do schroniska dla psów jest bardzo daleko. Mam tylko 12 lat, lecz już wiem, że psy, to nie zabawki lecz prawdziwi przyjaciele.

moim zdaniem adopcje zagraniczne to dobry pomysł ponieważ często jeżdżę do schroniska i zauważyłam że w Polsce ludzie interesują się tylko młodymi psami a te stare to dla nich nie mają znaczenia bo twierdzą że i tak za niedługo zdechną i czym pis starszy ty jest podatny na różnego pochodzenia choroby i wym większy obowiązek.ale są też ludzie którzy chcą pomóc starszym psom w schronisku ale są też tacy co traktują psy jak zabawki jak psiak jest młody to oczywiście fajnie a gdy psiak jest starszy i planują jakiś wyjazd na wakacje to wyrzucają je lub przywiązują w lecie na pastwę losu i nie interesuje ich potem los tego psa ale przecież ten pies którego porzucają to jest ten sam psiak którym byli tak zafascynowani a nagle staje się balastem którego trzeba się pozbyć a gdy wrócą kupią nowego szczeniaka a jak dorośnie zrobią z nim to samo co z poprzednim.a pies to jest obowiązek który podejmujesz z kupnem lub adopcją psa i trzeba być świadomym że to jest obowiązek nie tylko jak pies jest mały tylko aż do jego śmierci.więc trzeba rozpowszechniać adopcje zagraniczna bo w Polsce jest mało ludzi których obchodzi los starszych psów jak i tych młodych.

Adopcja za granicą?To koszty a przecież nasze psy są kochające i piękne,ale rzucacie je....na pastwę losu.Po co wam adopcja za granicą?Aby pies nie włóczył się.Ale obowiązki zmuszają was do kastracji bądź czipowania psa.I dobrze,jak by to ująć:nie tak zaraz ten ambaras. Czy twój pies gryzie meble,ludzi,psy?Tak?Wtedy dokładnie zastanów się nad oddaniem psa za granicę.Uciec to nie może,bo jest a to zbyt rozpieszczony a to miły.Zanim weźmiecie psa,pomyślcie o warunkach. Bo przecież lepiej zapobiegać niż oddawać,prawda? Nie jestem zwolenniczką adpocji psów,ale popieram adopcje. Nie bez celu:cek wolontariuszy jest jeden zapewnić psu dom,prawda? A my go znów wiążemy na łańcuchu,głodujemy...STOP!Po coś cie męczyli niewinne stworzenie?!!Nie cierpię tego jak wy traktujecie psy,mówię do was,ptasie móżdżki.Ludzie choć mają ogromny mózg nie myślą nim. Bo nie potrzebują myśleć?A teorie na temat szkolenia psa mogą okazać się groźne dla psa adoptowanego.Ależ owszem ocalisz psie życie,ale problemy pokonuj!Dla psa.Adoptujcie psa nie bierzcie z hodowli!Apeluję jeszcze raz o adopcję psa ze schronu!!!

Ej sisi! Głupi i dziwny ten twój komentaarz! TO NIE MY ADOPTUJEMY PSY Z ZAGRANICY, TYLKO ONI Z NASZYCH SCHRONISK!

po co nikt się odzywa ?

Polskie schroniska są strasznie przepełnione psami i często usypia się psy, dla których nie ma już nadziei na znalezienie nowego domu. Dlatego cieszę się, że zamiast usypiać takie psy znajduje im się nowe domy za granicą. Na pewno większość z nich ma tam lepiej niż w schronisku. Popieram wysyłanie psów za granicę,jeśli w Polsce naprawdę nie można znależć im właściciela.

Cudowna organizacja udowodniła,że pies ( nawet stary,chory lub niepełnosprawny) może znalezć prawdziwy,kochający Go dom.Pokazała też,że tą rodzinę można zdobyć też za granicą.A niektórzy ludzie tego nie doceniają.Wymyślają przeróżne powody,DLACZEGO adopcja zagraniczna to zły pomysł.Ale na szczęście większość ludzi wie,że się mylą.Starają się o to ,by adopcja za granicą była coraz lepiej rozwijana i żeby lepiej funkcjonowała.Trzeba także pomyśleć o psach( przecież o nie tu właściwie chodzi).Niektóre umierają w schroniskach.Dom za granicą to dla nich ostatnia szansa.Gdy już dostaną swój wymarzony dom,nie obchodzi je ,że muszą się przystosować do nowego języka,ani zmiana środowiska.Wtedy liczy się tylko rodzina. A więc nie sprzeciwiajmy się adopcji za granicą,bo może sprawić,by pieski miały wspaniały dom na całą resztę swojego życia!!!

Przed przeczytaniem przyjaciela psa(9/2010)myślałam że adopcje zagraniczne to tylko nieodpowiedzialny i nieprzemyślany transport niepotrzebnych zwierząt.Jednak myliłam się, i to bardzo.Takie rozwiązanie czasem jest najlepsze bo w Polsce adopcji jest na prawdę mało a może jakiś obcokrajowiec właśnie rozmyśla nad dużą liczbą hodowli i na żadnego psiaka nie może się zdecydować.Cóż,to nie takie proste a szczególnie w tedy gdy przyszły właściciel mieszka np. 2000 km od domu,nie z powodu przesyłki,przecież dawny właściciel musi przeprowadzić też wizytę przed i po adopcyjną,zorganizować odpowiedni transport i zaszczepić psa przed podstawowymi i nie tylko chorobami.Bo skąd wiemy czy przyszły posiadacz zwierzaka nie chce go oddać do badań laboratoryjnych lub przypiąć na łańcuchu do budy? Lekkomyślność prowadzi do różnych rzeczy więc trzeba rozważyć wszystkie opcje.Po przeczytaniu artykułu udowodniłam sobie że czasem to rozwiązanie jest najlepsze. Bo po co pies ma czekać w Polskim schronisku na dom którego być może przez wiele długich lat nie znajdzie,przecież istnieją adopcje bez granic!

Pies to najlepszy przyjaciel człowieka, ale czy to prawda skoro tyle psów ląduje w schroniskach? Większość ludzi kupuje psy ponieważ kuszą ich minki szczeniaczków a kiedy pies podrośnie i nie będzie już tak uroczy jak kiedyś ludzie zwyczajnie wyrzucają je na ulice lub oddają do schroniska. I wtedy zaczyna się nie szczęśliwe życie psiaka. Może by i taki piesek znalazł kochającą rodziną gdyby ludzie chcieli psa jako przyjaciela a nie szczeniaczka ze słodką minką. Większość ludzi kupuje szczeniaczki rasowe, rodowodowe z hodowli ponieważ myślą ,że takie psy będą łatwiejsze do ułożenia na własne zasady i będą mieli 100% pewność ,że pies jest rasowy. A ja wam powiem ,że nawet kundelki są mądrzejsze od rasowca a jeśli ktoś nie chce po prostu kundelko to i w schroniskach znajdują się psy rasowe które będą najlepszymi przyjacielami jeśli damy im szansę :) Cieszę się ,że psy z polski są ukazywane za granicą, może tam ktoś zaadoptuje pięknego psiaka ze schroniska który czeka na nowy , lepszy kochający dom? Pozdrawiam i zachęcam osoby które pragną mieć psa do adoptowania psiaków ze schroniska :)

Po przeczytaniu wrześniowego tematu miesiąca: Emigracja szansą na nowe życie, jestem zadowolona z tego że łączymy się z innymi państwami żeby tylko znaleźć odpowiedni dom psiakom to bardzo dobre wyjście tym bardziej że jesteśmy w Euro i nie ma większych problemów z transportem, nie stoi się w kilku godzinnych korkach czekając na przejechanie granicy to wielki plus! Polska ma całkiem inne podejście do psów, wydaje mi się że bardziej obojętne niż w innych krajach, tutaj dalej można spotkać błąkające się psy i handlarzy na bazarach w Niemczech i innych krajach jest to prawo bardziej surowe i nie dopuszcza się do takich sytuacji. Myślę że powinniśmy się łączyć z kolejnymi krajami i pomagać sobie, na wzajem szukać właścicieli dla psów ze schroniska, wiąże się to również z pewnym ryzykiem. Nigdy nie wiadomo do jakiego domu trafi pies, spotkania przed i po adopcyjne są koniecznością a tak że utrzymywanie stałego kontaktu i możliwość, oddania psa z powrotem do schroniska, w razie gdy nowi właściciele nie będą sobie radzić. Bardzo mnie ucieszyła informacja że w innych krajach nie patrzą na wiek a nawet są w stanie wykonać drogą operacje żeby tylko pies był szczęśliwy nawet jeśli zostało mu kilka lat życia. U nas pewnie został by taki pies w schronisku bez żadnej szansy na adopcję nie wspominając o drogim leczeniu! Polacy wolą szczeniaki lub młode psy, dobrze że są ludzie dla których wiek się nie liczy.

Mówi się , że pies jest najlepszym przyjacielem człowieka. Jest wierny ,czujny ,poliże nas po policzku gdy jest nam smutno ,nikt nas lepiej nie przywita jak pies ,jest z nami na dobre i złe. Obroni nas gdy będzie taka potrzeba , nieraz nawet uratuje nam życie. A człowiek jest dla niego całym życiem. Zastanówmy się jednak czy każdy człowiek jest najlepszym przyjacielem psa. Tysiące bezdomnych psów w schroniskach to nie jest widok ,który by oznaczał miłość człowieka do psów. W Polsce są nieliczni ,którzy chcą zaadoptować starego psa. Liczba bezdomnych psów w Polsce zmniejsz się ponieważ często obcokrajowcy adoptują Polskie psy.Adoptują stare a nawet chore psy. Dla nich nie liczy się wiek ,po prostu chcą mieć przyjaciela którego obdarzą miłością i uleczą jego złamane serce. Zaadoptowany pies nie odstępuje nas na krok ponieważ jesteśmy jego jedyną nadzieją. Po chwilach spędzonych razem pies odchodzi do psiego nieba. Jesteśmy załamanie ,lecz na koniec mówisz mu :,,byłeś moim najlepszym przyjacielem".

W Polce aż roi się od bezdomnych piesków.A schroniska są już przepełnione.Jednak nie można tracić nadziei że już nie znajdą domu!A jednak, są dobre serca z odległych krajów i podejmują się dobrej opieki nad nimi.Gdy patrzę na te zdjęcia w PP to aż mnie ściska za serce, ale później się uśmiecham gdy patrzę jak wyglądają w chwili obecnej po adopcji.Ciesze się że każde psy mają szansę na taką adopcję,nawet te ciężko chore.Mam wielką nadzieję że takich adopcji będzie co raz więcej!I że polskie rodziny też będą przygarniały bezdomniaki.

W Polce aż roi się od bezdomnych piesków.A schroniska są już przepełnione.Jednak nie można tracić nadziei że już nie znajdą domu!A jednak, są dobre serca z odległych krajów i podejmują się dobrej opieki nad nimi.Gdy patrzę na te zdjęcia w PP to aż mnie ściska za serce, ale później się uśmiecham gdy patrzę jak wyglądają w chwili obecnej po adopcji.Ciesze się że każde psy mają szansę na taką adopcję,nawet te ciężko chore.Mam wielką nadzieję że takich adopcji będzie co raz więcej!I że polskie rodziny też będą przygarniały bezdomniaki.

Wg mnie takie adopcje zdecydowanie trzeba popularyzować. Nie jest to nawet bardzo ryzykowne o ile zajmie się tym odpowiedzialna osoba, skoro często hodowcy sprzedają swoje szczenięta zagranicznym wystawcom. Niektóre psy prawdopodobnie do końca swych dni pozostaną w schronisku o ile nie zajmie się takim psem grupa wolontariuszek, często zostająca później z ogromnym długiem w klinice. A bezdomnych zwierząt jest zdecydowanie za dużo, by każdemu znaleźć dom. To straszne, że zagraniczni turyści muszą nam pomóc, bo Polacy nie potrafią i nie nauczą się rozwiązywać takich kwestii, często nie zdając sobie sprawy ze skali problemu oraz prężnie działających pseudohodowli.